Παρακολούθησα την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Σουλίου και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η λειτουργία της παράταξης Λαϊκή Συσπείρωση.

Η οποία στο θέμα της αντιμετώπισης των σοβαρών κυκλοφοριακών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η πόλη της Παραμυθιάς, δεν περιορίστηκε σε απλές διαπιστώσεις και σε στείρα κριτική.

Αντίθετα κατέθεσε μια ολοκληρωμένη πρόταση για το πώς αυτή (η παράταξη) βλέπει την λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος.

Μια πρόταση με συγκεκριμένα μέτρα, με συγκεκριμένες θέσεις.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν αυτό που πρότεινε η Λαϊκή Συσπείρωση μπορεί να σταθεί επιστημονικά. Αυτό είναι τεχνικό θέμα.

Εγώ θα παραμείνω στο πολιτικό.

Κατά το οποίο μια παράταξη δεν μένει σε αοριστίες και γενικόλογα, αλλά καταθέτει αναλυτικά τις θέσεις της.

Συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό σε μια δημιουργική αναζήτηση λύσεων.

Έτσι πρέπει να κάνουν οι δημοτικές παρατάξεις όταν ενδιαφέρονται πραγματικά για την επίλυση των προβλημάτων του τόπου τους.

Στάση προς παραδειγματισμό.

 

Με αφορμή μια ερώτηση

Για τρίτη φορά φέρνει στη Βουλή ο βουλευτής Ιωαννίνων Γιώργος Αμυράς το φαινόμενο της παράνομης αποψίλωσης αρωματικών-θεραπευτικών φυτών στα βουνά της Ηπείρου που εξακολουθεί να υφίσταται.

Παράνομοι επισκέπτες της γειτονικής χώρας συνεχίζουν να αφανίζουν τις πλαγιές των ελληνικών βουνών τσουβαλιάζοντας τεράστιες ποσότητες από τσάι του βουνού, ριγάνη, θυμάρι, πρίμουλα και γεντιανή.

Τα φυτά ξεριζώνονται και δεν ξαναφυτρώνουν ενώ ούτε λόγος για τήρηση κανόνων προφύλαξης της δημόσιας υγείας.

Με Ερώτησή του προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μάκη Βορίδη, ο βουλευτής Ιωαννίνων ζητά να δοθούν κίνητρα για την αξιοποίηση και κατ’ επέκταση προστασία του γνωστού αρωματικού φυτού «λουλούδι του Δαρβίνου»  που οι παράνομοι συλλέκτες του εμπορεύονται προς Γερμανία και άλλες χώρες με 50 χιλιάδες € το κιλό.

Επισημαίνεται ότι λόγω της άτακτης και βίαιης συλλογής του φυτού το είδος έχει εξαφανιστεί κατά 30% από τις πλαγιές του Γράμμου.

Οι αλβανοί λοιπόν λυμαίνονται τα δικά μας δώρα της φύσης και τα μοσχοπουλούν την ώρα που εμείς απλά παρακολουθούμε ένα έγκλημα που γίνεται… 

 

Θα μπορούσε να συμβεί;

Μπήκα στον πειρασμό να μάθω αν αυτό το ανάρπαστο στην αγορά φυτό μπορεί να καλλιεργηθεί και να τι έμαθα:

Το είδος Primula Veris, ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των primulaceae που φύεται σε υψόμετρα 700-2.300 μέτρια σε δασικές περιοχές. Βρίσκεται σε αρκετά ορεινά σημεία της χώρας και θεωρείται «χαμηλού κινδύνου». Το φυτό (το «Λουλούδι του Δαρβίνου» ή Πρίμουλα της Άνοιξης) έχει μεγάλη εμπορική αξία, περίπου 50.000 το κιλό αποξηραμένο, το οποίο εμπορεύεται προς Γερμανία και άλλες χώρες.

Πρόκειται για έναν τομέα που μπορεί να αξιοποιηθεί στις ορεινές περιοχές της Ηπείρου, με οργανωμένες καλλιέργειες- φυτείες, δίνοντας εισόδημα στους μόνιμους κατοίκους, αλλά και σε νέους που θα θελήσουν να ασχοληθούν στη συγκεκριμένη παραγωγή.

H πρίμουλα είναι πολυετές ποώδες λουλούδι που δίνει τα υπέροχα άνθη του μέσα στο καταχείμωνο από τέλη Δεκέμβρη έως Μάιο και φυτεύεται σε γλάστρες και ζαρντινιέρες, αλλά και στον κήπο για να δημιουργήσει εντυπωσιακές χρωματικές συνθέσεις.

Το όνομά της, που προέρχεται από τα λατινικά, επιβεβαιώνει και χαρακτηρίζει την πρώιμη ανθοφορία της.

Το απλό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι μπορούμε να καλλιεργήσουμε ένα φυτό και να το εμπορευτούμε.

 

Γιατί δεν το κάνουμε;

Το ερώτημα που έρχεται μετά τις διαπιστώσεις είναι γιατί με τόση ανεργία οι νέοι μας δεν αναζητούν νέες μορφές καλλιέργειας.

Όπως αυτή του φυτού πρίμουλα.

Καλά τα παραδοσιακά εσπεριδοειδή, ακόμη καλύτερα όμως κάποιες άλλες, νέες σ την αγορά καλλιέργειες.

Αλλά θα μου πείτε ποιος να καθοδηγήσει τους νέους για να βρουν νέα μονοπάτια;

Ο Δήμος, η Περιφέρεια, το Κράτος;

Καλά αυτοί ασχολούνται με άλλα…

Η οικονομική απόδοση της καλλιέργειας αρωματικών φυτών είναι (αποδεδειγμένα) πολύ καλή.

Δίπλα μας στο Μαργαρίτι ένα φωτεινό παράδειγμα.

Να υποθέσω (παρεμπιπτόντως) ότι ένα Τμήμα ΤΕΙ με θέμα τα αρωματικά φυτά θα μπορούσες να σταθεί στην πόλη μας;

Καιρός να ξυπνήσουμε ρεεεεεεε