Θα συμφωνήσω με τις εκτιμήσεις του Θωμά Πιτούλη ότι το λιμάνι έτσι όπως είναι τώρα δεν πρόκειται να πουληθεί γιατί απλά δεν παρουσιάζει κανένα επιχειρηματικό ενδιαφέρον.

Χωρίς εμπορευματικό σταθμό, χωρίς μαρίνα και χωρίς τις υποδομές για το υγροποιημένο υγραέριο δεν το θέλει κανείς.

Νάτα μας λοιπόν τα μεγάλα και τα σοβαρά.

Πως προχωράμε σε αυτά τα θέματα;

Η δική μου πληροφόρηση λέει ότι έχουμε καθυστερήσει σε όλα.

Κυρίως σε ότι αφορά τον Εμπορευματικό Σταθμό. Κέντρο όπως θέλετε πείτε το.

 

Με την σειρά μας είπανε

Γιατί, για να προχωρήσει ο Εμπορευματικός Σταθμός, πρέπει πρώτα να λυθεί το πρόβλημα, (τι πρόβλημα λέω, τα δεκάδες προβλήματα) που έχει το ΒΙΟΠΑΘΕ.

Και ενώ ξεκίνησαν οι φορείς μας με όρεξη να βρουν την λύση, επιλέγοντας πρώτα το ξεκαθάρισμα των θεμάτων του ΒΙΟΠΑΘΕ και μετά την σύσταση εταιρείας που θα απορροφήσει το Βιοτεχνικό Πάρκο, διακρίνω τελευταία μια… δυσανεξία.

Να φταίνε τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες λέτε ή κάτι άλλο;

Ο γνωστός ωχαδελφισμός που διακρίνει τους τοπάρχες μας, για παράδειγμα.

Την ίδια ώρα ο χρόνος περνάει και τα περιθώρια που έβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση στενεύουν.

Και η σύσκεψη που είχαν πει ότι θα γίνει στην Αθήνα δεν έχει ακόμη κλειστεί.

Εκτός και αν περιμένουν οι δικοί μας εδώ πρωτοβουλία από την Αθήνα.

Τότε είναι που χαθήκαμε.

Να μιλήσουμε σοβαρά, Όσο δεν αναλαμβάνετε τοπικά μια πρωτοβουλία το θέμα θα μείνει εκεί. Στάσιμο.

 

Γιατί υπάρχει δουλειά

Γιατί μεταξύ μας από την μια μεριά υπάρχει δουλειά και από την άλλη δεν υπάρχει χρόνος.

Πρέπει να συσταθεί η ιδιωτική εταιρεία ελέγχου που θα ελέγξει τα έργα που έγιναν στο ΒΙΟΠΑ και αν αυτά βρίσκονται σε αντιστοιχία με τα λεφτά που ξοδεύτηκαν.

Άντε να αναλάβει η εταιρεία, άντε να βρεθούν όλα τα χαρτιά και τα δικαιολογητικά, άντε να ελεγχθούν ένα – ένα και άντε να βγει στην συνέχεια το πόρισμα το οποίο είναι από τώρα γνωστό (Θα λέει ότι όλα έγιναν μια χαρά κλείνουμε το θέμα πάμε παρακάτω, νομιμοποιούνται τα πάντα, γίνετε η εκταμίευση, πληρώνουμε που χρωστάμε και ούτε γάτα ούτε ζημιά).

Μετά να κλείσει με ένα τρόπο (φορολογικά) το ΒΙΟΠΑ και με έναν άλλο τρόπο να αποκτήσει προίκα την οποία θα βάλει με την μορφή μετοχών στον νέο φορέα διαχείρισης του Εμπορευματικού Σταθμού.

Μετά το τέλος της γραφειοκρατίας, έπεται η γραφειοκρατία της ολοκλήρωσης των μελετών για την χρηματοδότηση και την κατασκευή του έργου.

Που σημαίνει ότι δεν θα προκάνουμε με κανένα Θεό.

Και θα χάσουμε την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη και αν δοθεί μια ακόμη παράταση, επειδή και άλλοι σταθμοί σε άλλα λιμάνια προς πώληση, είναι πίσω.

Γιατί εμείς δεν είμαστε απλά πίσω αλλά  παραείμαστε πίσω.

Κατά τα άλλα απορώ με την αισιοδοξία της κυβέρνησης ότι το λιμάνι θα πουληθεί το 2020 μαζί με άλλα εννιά. Κουβέντες του αέρα. Σοβαρότης μηδέν.