Τι θα γίνει με το Δρέπανο;

Αν αξιοποιηθεί ο Δρέπανος έχει πολλά να κερδίσει η Ηγουμενίτσα…

Κάτι να κάνουμε με τον Δρέπανο…

Ο Δρέπανος είναι ο μοναδική πιο κοντινή ακτή στην πόλη…

Αυτά και πολλά άλλα άκουγα προχθές σε μια συζήτηση σε καφέ της πόλης.

Και όμως η απάντηση είναι τόσο απλή.

Για να αξιοποιηθεί ο Δρέπανος χρειάζεται μια αρχή, Δημοτική, Περιφερειακή, Λιμενική ή όλες μαζί σε τελική ανάλυση να ενδιαφερθούν για τον Δρέπανο.

Να κάνουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που κάνουν σήμερα.

Να ενεργοποιηθούν.

Να ζητήσουν, να απαιτήσουν, να ξυπνήσουν.

Δεν βαρέθηκαν να κάθονται τόσα χρόνια θεατές!!!

Αλήθεια λέω. Δεν βαρέθηκαν.

Το ιδιοκτησιακό είναι παραμύθι

Κάθονται και κρύβονται πίσω από το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής.

Ο Δήμος και ο Δήμαρχος εξυπηρετούνται μια χαρά κρυμμένοι πίσω από το επιχείρημα «δεν ανήκει σε μας ανήκει στον ΟΛΗΓ»

Και άρα δεν μπορούν να κάνουν τίποτε.

Ουδέν ψευδέστερο.

Δεν μπορεί να κάνει όποιος δεν θέλει να κάνει.

Γιατί αν ήθελε, στην χειρότερη, μια συνεννόηση με τον ΟΛΗΓ θα χρειαζόταν. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. (Για να μην επεκταθούμε τώρα και ζητάμε ευθύνες τόσο για την παραχώρηση όσο και για την μη επιστροφή της ευρύτερης ζώνης. Πονεμένη ιστορία αυτό).

Δυστυχώς μοιάζει να μην πιστεύουν στις δυνατότητες που έχει η παραλία και στο τι μπορεί να προσφέρει στην περιοχή.

Για τον λόγο αυτόν την αντιμετώπισαν έτσι όπως την αντιμετώπισαν όλα αυτά τα χρόνια.

Παίζοντας την κολοκυθιά του τύπου:

«Γιατί να καθαρίζω εγώ την περιοχή αφού δεν μου ανήκει».

«Και ποιος να την καθαρίζει;»…

«Ο ΟΛΗΓ που είναι και δική του»…

Αντί να μας απασχολεί λοιπόν τι σοβαρό και μεγάλο μπορούμε να κάνουμε στην περιοχή μας απασχολεί ποιος έχει την ευθύνη να την καθαρίζει από τα σκουπίδια.

Καληνύχτα σας.

Υπάρχουν μνηστήρες

Μαθαίνω ότι υπάρχουν αρκετοί μνηστήρες για την θέση του προέδρου στον ΟΛΗΓ.

Και προφανώς όλοι είναι κομματικά στελέχη της Ν.Δ.

Φαίνεται ότι η ιστορία με την διοίκηση του λιμανιού θα συνεχιστεί.

Για ένα μεγάλο θέμα αντί να επιλέξουμε ικανούς, γνώστες και καταρτισμένους, επιλέγουμε κομματικούς φίλους.

Ανεξάρτητα το πόσο πρόσφερε ο Ανδρέας Νταής, γιατί πρόσφερε σε μια δύσκολη περίοδο, δεν παύει να είναι και αυτός κομματικός. Διορισμένος. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την ευκαιρία να κόψει το ομφάλιο λώρο μεταξύ κομματικών στελεχών και κράτους και δεν τον έκοψε. Έπραξε μάλιστα το ακριβώς αντίθετο σε υπερθετικό βαθμό.

Οπότε παραμένει το δικαίωμα στην Ν.Δ. να συνεχίσει την ιστορία, χωρίς να μπορεί να της πει κανείς τίποτε.

Κομματικός… Είτε είναι υπάλληλος, είτε είναι εκπαιδευτικός, είτε είναι ξέρω εγώ τι άλλο… πρόεδρος στον ΟΛΗΓ. Αρκεί να είναι κομματικός. Αυτό το προσόν αρκεί όπως αρκούσε και στο παρελθόν.

Αυτό που λέμε κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα. (Μεγάλη η χάρη του είχε και την γιορτή του προχθές).

Με το βλέμμα στραμμένο…

Και καθώς ο Σεπτέμβρης πλησιάζει το βλέμμα είναι στραμμένο στην Περιφέρεια στα Γιάννινα.

Τι θα αποφασίσει ο Καχριμάνης;

Για την αντιπεριφέρεια Θεσπρωτίας;

Τι θα κάνει και πως θα αξιοποιήσει την Σταυρούλα;

Την πάει για πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου;

Την πάει για μια θέση θεματικού αντιπεριφερειάρχη;

Λέω θεματικού γιατί αυτή του χωρικού Θεσπρωτίας πρέπει να είναι καπαρωμένη από το Θωμά Πιτούλη.

Όσο και νάναι ένας προβληματισμός υπάρχει για όσους δεν ασχολούνται με κάτι ποιο σοβαρό… 

 ΕΞΕΛΙΞΗΣ 

multirama

 tentes

daikin

itech