Διαπαραταξιακή επιτροπή του δήμου Σουλίου, λέει, είχε συνάντηση το μεσημέρι της Τρίτης, λέει, με τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη Παραμυθιάς κο Τίτο.

Θέμα συζήτησης στην συνάντηση η συναίνεση (ματα) λέει του Μητροπολίτη προκειμένου να αξιοποιηθούν οι εγκαταστάσεις του πρώην οικοτροφείου με σκοπό την δημιουργία γηροκομείου.

Το θέμα είναι τόσο απλό αλλά, παρόλα αυτά, χρειάστηκε να συγκροτηθεί διαπαραταξιακή επιτροπή αποτελούμενη από τον Δήμαρχο και τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων, για να συναντήσει τον Μητροπολίτη και να του ζητήσει το αυτονόητο.

Το κτίριο ως Οικοτροφείο δεν λειτουργεί χρόνια τώρα γιατί δεν υπάρχουν οι λόγοι. Συνέπεια της εγκατάλειψης η σταδιακή ερήμωσή του

Αντίθετα υπάρχουν μεγάλες ανάγκες στον δήμο για την δημιουργία ενός Γηροκομείου.

Γιατί λοιπόν να μην αλλάξει ο σκοπός του και από οικοτροφείο να γίνει γηροκομείο;

Υπάρχει λόγος για να μην συμβεί αυτό; Κανένας.

Θα έλεγα μάλιστα ότι η πρωτοβουλία αυτή θα έπρεπε να εκδηλωθεί από την Μητρόπολη και τον Μητροπολίτη και όχι το αντίθετο…

 

Να κάνω μια πρόταση ριζοσπαστική;

Μην με παρεξηγήσετε όσοι θα διαφωνήσετε.

Είναι μια σκέψη που με απασχολεί μήνες τώρα.

Δεν την έγραψα γιατί φοβόμουν το δημόσιο κράξιμο.

Και την ειρωνική στάση που θα εισέπραττα από πολλούς.

Αφού λοιπόν αποφάσισα να τα δεχτώ και τα δύο είπα εγώ θα πω την σκέψη μου και ας με γελάσουν.

Άλλωστε πολλά μεγάλα ζητήματα στο παρελθόν βρήκαν την λύση τους σε σκέψεις που αρχικά είχαν απορριφθεί στο άκουσμά τους.

Μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την δική μου.

Μπορεί και όχι πάλι.

 

Σε αυτό δεν διαφωνεί κανείς

Βάλτε τον εαυτό σας στην θέση του επιβάτη, είτε σε ένα φέρυ της πορθμειακής γραμμής Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας, είτε σε ένα πλοίο που έρχεται από Ιταλία.

Μπαίνουν στον κόλπο της Ηγουμενίτσας και από μακριά, όπου οι λεπτομέρειες δεν διακρίνονται, έχουν μια όμορφη θέα.

Όσο το πλοίο πλησιάζει τόσο η αρχική εντύπωση χαλάει.

Γιατί βλέπεις μια πόλη χωρίς χρώμα.

Τσιμεντούπολη.

Το μόνο κτίριο που δίνει χρώμα είναι αυτό της Νομαρχίας. (Της αντιπεριφέρειας). 

Δεν θα ήταν πολύ ποιο όμορφη η πόλη μας αν δεν είχε τα χρώματα του τσιμέντου αλλά τα χρώματα της θάλασσας;

Νομίζω ότι σε αυτό, το ιδεατό δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς…

 

Όλα είναι θέμα οράματος…

Φανταστείτε πόσους τουρίστες θα κέρδιζε αυτή η γραφικότητα και η εναλλαγή των χρωμάτων του γαλάζιου, του κεραμιδί και του κυπαρισσί. (τρία χρώματα για παράδειγμα ανέφερα. Μην το δέσετε κορδόνι…).

Πάντως πολλούς περισσότερους από ότι προκαλεί και προσκαλεί σήμερα.

Μάλιστα.

Και πως θα γίνει αυτό που μας λες ρε λεβέντη…

Θα μου πει κάποιος…

Όλα είναι θέμα οράματος νομίζω.

Θα έκανα μια μελέτη για την ανάγκη επιδότησης χρωματισμών κτιρίων, θα εύρισκα μια δικαιολογία που θα «στήριζε» την μελέτη και θα ζητούσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση να την εντάξει σε ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Δεν ξέρω αλλά έχω την εντύπωση ότι σε κάποιο πρόγραμμα θα «κολλούσε».

 

Χωρίς προσπάθεια δεν γίνεται τίποτε

Σε κάθε περίπτωση ας μην μου πει κανείς, ευθύς εξ αρχής, ότι δεν χρηματοδοτούνται τέτοιες μελέτες, γιατί θα του πω ότι βιάζετε και είναι αντιδραστικός.

Ας ψαχτούμε πρώτα για το πώς θα κάνουμε την μελέτη, με την βοήθεια του Τεχνικού Επιμελητηρίου και των Αρχιτεκτόνων του παράδειγμα…

Ας την συντάξουμε…

Ας την υποβάλλουμε…

Και μετά βλέπουμε.

Γιατί όλα τα ζητούμενο βρίσκονται στο… ποιός έχει όραμα.

Πίστευε κανείς ότι στα Τρίκαλα θα γινόταν αστική συγκοινωνία με ηλεκτρικά αυτοκίνητα;

Ο Δήμαρχος Τρικαίων το πίστεψε και το έκανε.

Είναι θέμα οράματος είπαμε…

 ΕΞΕΛΙΞΗΣ 

multirama

 tentes

daikin

itech