Το παραδέχομαι ότι κάναμε λάθος.

Θα έπρεπε το ρεπορτάζ που είχαμε για το «ΞΕΝΙΑ» να το είχαμε δημοσιεύσει πριν την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.

Και όχι την επομένη, όπως κάναμε τώρα.

Γιατί έτσι θα το διάβαζαν κάποιοι και θα απέφευγαν τις μπούρδες που έλεγαν στο Δημοτικό Συμβούλιο περί ιδιοκτησίας του ακινήτου.

Και δεν θα εμφανιζόταν ανενημέρωτοι.

Και μετά τους κακοφαίνεται…

Κατά τα άλλα είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι ορισμένοι πήγαν αδιάβαστοι στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου σχετικό με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του «ΞΕΝΙΑ».

Το ερώτημά μου είναι απλό:

Ποιος προσβάλει τον θεσμό του Δημοτικού Συμβουλίου και τον ρόλο του δημοτικού συμβούλου; Ο Δημοτικός σύμβουλος που πάει αδιάβαστος ή η εφημερίδα που επισημαίνει ότι κάποιοι δυστυχώς πάνε αδιάβαστοι στις συνεδριάσεις με αποτέλεσμα να υποβαθμίζουν και το δημοτικό συμβούλιο και τις συνεδριάσεις του… 

Γιατί όντως πήγαν αδιάβαστοι κάποιοι σύμβουλοι.

Για μια ακόμη φορά

 

Όπως για μια ακόμη φορά…

Όπως για μια ακόμη φορά η ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΗ και οι… «γιαννιώτες» δικαιώθηκαν.

Αυτοί ξέρανε τι ισχύσει στο ΞΕΝΙΑ και το δημοσιεύσανε ενώ ορισμένοι δημοτικοί σύμβουλοι (ντόπιοι αναντάμ παπαντάμ), είχαν μαύρα μεσάνυχτα.

Άντε τώρα. Διαμαρτυρηθείτε ξανά. Κάντε κοινό εφήμερο και απολίτικο μέτωπο εναντίον μας για να πείτε στην επόμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου ότι σας προσβάλουμε.

 

Ικανούς σας έχω.

Κάτι δεν πάει καλά.

Δεν ξέρω αλλά κάτι δεν πάει καλά με αυτή την υπόθεση των φοιτητικών εστιών του ΤΕΙ.

Ξέρω ότι  το Πρυτανικό Συμβούλιο ομόφωνα είχε αποφασίσει να μην παραχωρήσει το κτίριο στον Δήμο.

Και ξαφνικά κάνει το αντίθετο από αυτό που αποφασίζει.

Το παραχωρεί και μάλιστα με πολύ μεγάλη ευκολία στον Δήμο.

Μακάρι να κάνω λάθος.

Μακάρι να βγει σε καλό αυτή η υπόθεση ωια τον Δήμο.

Αλλά κάτι δεν μου κολλάει και είμαι υποχρεωμένος να το επισημάνω.

 

Κοντεύει η ημερομηνία

Σιμά κοντά για να κλείσει ο πρώτο κύκλος της διαδικασίας μεταβίβασης, πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου (67% και πάνω) των μετοχών της ΟΛΗΓ ΑΕ σε ιδιώτη.

Η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού με λίγα λόγια.

Με βάση την πρώτη προκήρυξη εκδήλωση ενδιαφέροντος.

Έως της 2 Οκτωβρίου λοιπόν οι ενδιαφερόμενοι ιδιώτες επενδυτές θα πρέπει να καταθέσουν τα δικαιολογητικά που η προκήρυξη προβλέπει.

Επί της ουσίας είναι δικαιολογητικά αξιοπιστίας και όχι οικονομικών προσφορών.

Για τον λόγο αυτό Γιάννη μου η σύμπραξη που δημιούργησες δεν θα έχει καμία τύχη.

 

Καταλαβαίνει τι εννοώ.

Για να το ξεκαθαρίσουμε

Πάμε τώρα και στις δύο επιλογές.

Αυτή του ΣΥΡΙΖΑ για τμηματική παραχώρηση δράσεων. Μια λύση δηλαδή των πολλών επενδυτών η οποία δεν παύει να είναι ιδιωτικοποίηση.

Και αυτή της Ν.Δ. του ενός επενδυτή μέσω της πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου της ΟΛΗΓ ΑΕ η οποία επίσης είναι ιδιωτικοποίηση.

Οπότε να συμφωνήσουμε σε ένα.

Είτε την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουμε, είτε της Ν.Δ. για ιδιωτικοποίηση μιλάμε.

 

Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι

Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει λένε στο χωριό μου.

Μου είπαν λοιπόν ότι αυτό ήταν και η ουσία της παρέμβασης του Αντώνη Μπέζα σε ότι αφορά τον τρόπο, την μορφή, ιδιωτικοποίησης που θα πρέπει να καταλήξει του ΤΑΙΠΕΔ.

Μια παρέμβαση που εισακούστηκε, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος.

Η ξεχωριστή πώληση της μαρίνας, του ΒΙΟΠΑΘΕ και των υποδομών δρομολογίων θα υποβάθμιζε το επενδυτικό ενδιαφέρον γιατί απλά οι μεγάλοι ιδιώτες, οι καπιταλίστες δεν παίζουν με τα φραγκοδίφραγκα.

Ή όλα ή τίποτε.

Δυστυχώς εκεί θα πηγαίναμε από την στιγμή που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το δημόσιο (αριστερό και δεξιό) πήρε την απόφαση να πωλήσει το λιμάνι.

 

Με ένα χρόνο καθυστέρηση…

Πόσο χρόνο ήθελε ο Δήμαρχος και η Δημοτική Αρχή για να λύσει μια απλή υπόθεση.

Κλοπής ενός υπηρεσιακού φακέλου;

Κλείσαμε χρόνο τώρα για να καταλήξουμε σε μια απόφαση που ήταν γνωστή από την αρχή.

Δεδομένου ότι η απλή λογική λέει ότι αφού χάθηκε ένας φάκελος από την υπηρεσία την ευθύνη για αυτό έχει η προϊσταμένη της υπηρεσίας.

Τυπικώς.

Γιατί επί της ουσίας ο Δήμαρχος και η Δημοτικού αρχή συνεπικουρούμενη από την αντιπολίτευση (Δημητρίου – Δήμας) δεν θέλησαν να μάθουν τι χαρτιά είχε ο φάκελος που χάθηκε; Και ποιόν εξυπηρετούσε η κλοπή.

Αυτά τα δύο ερωτήματα τέθηκαν άραγε στη διάρκεια της ΕΔΕ;