Αιχμηρή επιστολή προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου από τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση» Δώρη Δήμα.

Τον κατηγορεί για υποβάθμιση λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου.

Επειδή ο Πρόεδρος επιτρέπει συζητήσεις εκτός ημερησίας διάταξης!!!

Άκουσον άκουσον!!!

Δηλαδή στο Δημοτικό Συμβούλιο θα πρέπει γίνονται συζητήσεις πάνω στα θέματα που επιλέγει ο Δήμαρχος και η Δημοτική Αρχή.

Η Δημοτική Αρχή να θέτει την ατζέντα δηλαδή.

Και η αντιπολίτευση να συμμορφώνεται προς τα υποδείξεις.

 

Δεν είναι θέμα τυπικό

Ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» επικαλείται τον Οργανισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου.

Και ζητά την πιστή εφαρμογή του.

Το τραγικό βέβαια είναι ότι η παράταξή του έχει απορρίψει τον σχετικό Οργανισμό.

Μια και δεν τον είχε ψηφίσει.

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Τα… χοντρά είναι να πάμε κατά πως μας βολεύει.

Όπως κάνει ο κος Δήμας.

 

Τα περί εκτός ημερησίας

Πάμε τώρα στην ουσία.

Η πρακτική για συζητήσεις εκτός ημερησίας διάταξης έχει επικρατήσει για να συζητηθούν θέματα που έχουν προκύψει εκτάκτως κατά βάση.

Και για τον λόγο αυτόν δεν πρόλαβαν να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη.

Ωστόσο στην πορεία των χρόνων και σε ΟΛΑ τα δημοτικά Συμβούλια ανά την Ελλάδα, έχει καθιερωθεί να γίνονται συζητήσεις εκτός ημερησίας διάταξης  σε θέματα που δεν χαρακτηρίζονται «άμεσης επικαιρότητας».

Για παράδειγμα ο σύντροφος δήμαρχος Πάτρας που εκλέχτηκε με το ΚΚΕ, ποτέ δεν αρνήθηκε συζητήσεις εκτός ημερήσιας διάταξης.

Αντίθετα θα έλεγα.

Ο περισσότερος χρόνος των συνεδριάσεων αφιερώνεται σε αυτές τις συζητήσεις.

Οπότε…

 

Ανάγκη ενημέρωσης

Από την άλλη δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει την ανάγκη ενημέρωσης για θέματα που δεν είναι μεν επίκαιρά, πλην όμως έχουν βαλτώσει.

Με ευθύνη κυρίως των δημοτικών αρχών.

Οπότε είναι και λογικό και δημοκρατικό να ζητείτε από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης ενημέρωση πάνω σε αυτά τα θέματα.

Μια και η δημοτική αρχή δεν αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να την κάνει η ίδια την ενημέρωση…

Για τους δικούς της λόγους.

 

Είχαν κάποτε τα πρωτεία

Τι μου θυμίζει όμως η επιστολή αυτή της «Λαϊκής Συσπείρωσης»!!!

Παρακολουθώντας χρόνια συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων, τα εκτός ημερησίας διάταξης θέματα ήταν αποκλειστικό (σχεδόν) πλεονέκτημα -  δικαίωμα των δημοτικών παρατάξεων του ΚΚΕ.

Προφανώς όχι για θέματα που αφορούσαν τα προβλήματα των δημοτών, αλλά της κεντρικής και παγκόσμιας πολιτικής σκηνής.

Κατάθεση πρότασης ψηφίσματος για τον βομβαρδισμό, στο Ιράκ, στην Σερβία, για την καταδίκη του καπιταλισμού και των μονοπωλίων, για την καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής και πάει λέγοντας.

Συζητήσεις επί συζητήσεων σε κάθε συνεδρίαση των δημοτικών συμβουλίων.

Λες και υπήρχε κεντρική κατεύθυνση να γίνονται πολύωρες συζητήσεις για να κουραστεί το σώμα.

Πρακτική που εφάρμοζε και η «Πανσπουδαστική» στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων.

Ατέρμονες συζητήσεις που ανάγκαζαν τους περισσότερους φοιτητές να αποχωρούν, με αποτέλεσμα στο τέλος να αποτελούν την πλειοψηφία (επί των παρόντων) στις συνελεύσεις και να παίρνουν τις αποφάσεις που ήθελαν.

Τα θυμάμαι σαν τώρα ως παλιός Κνίτης και ως παλαιός δημοσιογράφος βέβαια. 

 

Αυτό είναι το πιο εύκολο

Πάμε τώρα στα σοβαρά.

Οι παρατάξεις που φέρνουν θέματα εκτός ημερησίας είναι συνήθως αυτές που δουλεύουν.

Αυτές που πραγματικά ασχολούνται με τα προβλήματα του δήμου.

Για τον λόγο αυτό και ζητάνε ενημέρωση από την Δημοτική Αρχή.

Το πιο εύκολο είναι να πάνε χαβαλέ και απροετοίμαστοι στις συνεδριάσεις, να ακούνε τις θέσεις της πλειοψηφίας, να τις καταψηφίζουν και στο τέλος να φεύγουν, θεωρώντας έτσι ότι επιτέλεσαν το καθήκον τους.

 

Όλα έχουν ένα μέσο όρο

Από την άλλη όμως όλα έχουν ένα όριο.

Το οποίο θα πρέπει να το εντοπίζει κάθε παράταξη που φέρνει θέματα εκτός ημερησίας.

Γιατί αν ξεπεραστεί το όριο τότε πάμε στην γραφικότητα.

Όσες παρατάξεις λοιπόν θέτουν θέματα εκτός ημερησίας πρέπει να έχουν και έναν κανόνα αξιολόγησης των θεμάτων.

Σοβαρή επιλογή στην αξιολόγηση και κυρίως σε έναν συσχετισμό με τα θέματα ημερήσιας διάταξης.

Όταν δεν υπάρχουν πολλά και σοβαρά, μπορείς να θέτεις θέματα εκτός ημερησίας.

Όταν όμως υπάρχουν πολλά, κι εσύ βάζεις μερικά ακόμη,  τότε  χάνεις την υποστήριξη και των άλλων παρατάξεων της αντιπολίτευσης.

Παν μέτρο άριστο.

Που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.