Ναι. Αυτή είναι συνδικαλιστική κατάντια.
Βέβαια αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά, δεδομένου ότι ο Σύλλογος Εργαζομένων στους ΟΤΑ Θεσπρωτίας έχει αποδείξει πολλάκις στο παρελθόν ότι ελάχιστα ενδιαφέρεται για την προάσπιση των συμφερόντων και των δικαίων εργαζομένων μελών του Συλλόγου.


Μάλλον άλλος είναι ο σκοπός της ύπαρξής του, και άλλων συμφέροντα εξυπηρετεί.
Σε δύο τουλάχιστον κραυγαλέες περιπτώσεις, αυτό έδειξε το αποτέλεσμα.
Που μόνο θετική έκβαση δεν είχε.

 

Η πρακτική του ελάχιστου
Το θέμα μας λοιπόν ήταν το μέλλον των 26 συμβασιούχων που εργαζόταν σε δομές του δήμου Ηγουμενίτσας.
Καίτοι οι συμβάσεις που υπέγραψαν ήταν διαδοχικές, που σε μια τέτοια περίπτωση η πιθανότητα η δικαίωσής τους για μονιμοποίηση εφόσον καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες ήταν τεράστια…
Κάποιοι κατόρθωσαν να χαθεί η μάχη.
Γιατί απλά ήταν ελάχιστοι για να βγουν μπροστά και να στηρίξουν με τον σωστό τρόπο τους συναδέλφους τους που απολύονται.

 

Πάντα οι άλλοι φταίνε
Βέβαια η τακτική της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ, η ΔΑΣ στην προκείμενη περίπτωση, είναι χρόνια τώρα γνωστή.
Όταν χάνει μια μάχη τι και αν έχει την πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιου των εργαζομένων, πάντα φταίνε οι άλλοι.
Ποτέ αυτοί.
Και αυτό είναι πρόβλημα.

 

Ποιοι έπρεπε να μεριμνήσουν;
Είναι γνωστό ότι στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Θεσπρωτίας, την απόλυτη πλειοψηφία την έχει η συνδικαλιστική παράταξη που πρόσκειται στο ΚΚΕ.
Έχοντας την πλειοψηφία, αυτή αποφάσισε, αυτή καθόρισε, αυτή χάραξε την πολιτική υπεράσπισης των υπό απόλυση συναδέλφων τους.
Η ισχνή μειοψηφία στο Δ.Σ. σαφώς δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε κατ’ ελάχιστον το πώς θα κινηθεί η πλειοψηφία.
Που σημαίνει ότι στις θετικές εκβάσεις ενός θέματος τα εύσημα τα παίρνει η πλειοψηφία και στις αρνητικές, είναι λογικό, την δυσαρέσκεια να εισπράττει η πλειοψηφία.

Πάντα έτσι συμβαίνει πλην…
Πάντα έτσι συμβαίνει στην συνδικαλιστική και πολιτική ιστορία όλου του κόσμου.

 

Πλην Θεσπρωτίας.
Γιατί εδώ έχουμε την ηγεμονία της ΔΑΣ. Την ηγεμονία των στελεχών του ΚΚΕ.
Και επειδή το ΚΚΕ, άρα και τα στελέχη αυτού, όπως η ΔΑΣ ποτέ δεν κάνει λάθη…
Όταν χάνεται μια μάχη μεριμνούν να την φορτώσουν κάπου αλλού.
Εκατοντάδες είναι οι περιπτώσεις στην πολύχρονη ιστορία του ΚΚΕ όπου τα λάθη της πανίσχυρης ηγεσίας, τα χρεωνόταν άλλοι. Και την πλήρωναν άλλοι.
Γνωστό και καταγεγραμμένο αυτό. Με στοιχεία και ονόματα.

 

Τα εξιλαστήρια θύματα
Πάντα λοιπόν αναζητείτε ένα εξιλαστήριο θύμα για να δικαιολογηθεί η αποτυχία της ηγεσίας.
Στην δική μας περίπτωση, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων στους ΟΤΑ Θεσπρωτίας, ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ότι για την αποτυχία φταίει η… μειοψηφία.
Φταίει η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ Ν. ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ!!!
Την οποία κατηγορεί μάλιστα ότι συμβαδίζει με την εργοδοσία… Την Δημοτική Αρχή στην προκείμενη περίπτωση.
Ποιος κατηγορεί ποιόν και από πού προκύπτει κάτι τέτοιο άραγε;
Πάντως μέσα από την ανακοίνωση που εξέδωσε ο κος Υφαντής, και η οποία περιβάλεται μόνο από θεωρίες συνομωσίας, δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ένα τεκμήριο που να αποδεικνύει συνοδοιπορία μελών της αντιπολίτευσης με την εργοδοσία.
Μόνο στην φαντασία τους κυκλοφορεί κάτι τέτοιο.

 

Είπαμε όμως
Είπαμε όμως.
Η γνωστή τακτική.
Όταν χάνουμε, όταν αποδεδειγμένα υφιστάμεθα μια συντριπτική ήττα από δικά μας λάθη…
Δεν φταίμε εμείς.
Οι άλλοι πάντα φταίνε.
Οι ηγέτες ποτέ δεν κάνουν λάθη άλλωστε.
Αλήθεια; Πόσοι και πόσοι αγωνιστές του ΚΚΕ δεν λοιδορήθηκαν μόνο και μόνο γιατί το κόμμα (λέγε με ηγεσία) δεν κάνει ποτέ λάθη…

 

Αλλά ακόμη και αν έτσι είναι…
Αλλά ακόμη και αν υποθέσουμε ότι στην θεωρητική γνωστή επαναλαμβανόμενη αόριστη φρασεολογία της ανακοίνωσης που εξέδωσε η πλειοψηφία του Συλλόγου, (δεδομένου ότι η μειοψηφία δεν μετείχε σε κάποια συζήτηση για να εγκρίνει ή να απορρίψει τις θέσεις της πλειοψηφίας, όπως είθισται να συμβαίνει σε μια δημοκρατία), προέκυπτε ότι όντως η μειοψηφία κατάφερε να εξασφαλίσει μια αρνητική ψήφο, συνεργαζόμενη με την εργοδοσία (Δημοτική Αρχή)…
Αυτό είναι σαν να παραδέχεται η πλειοψηφία του κου Υφαντή ότι έχει πολύ μικρότερη επιρροή από την μειοψηφία!!!
Φοβερό δεν είναι μια τέτοια παραδοχή.

 

Τι να λέμε τώρα…
Αλλά να κατηγορείς συνάδελφό σου ότι βάζει πλάτη στην δημοτική αρχή του κου Λώλου, όταν ο τελευταίος την έχει κυνηγήσει μέχρι εκεί που μπορούσε (και ακόμη παραπέρα), συγνώμη σύντροφε κε Υφαντή αλλά δεν λέει…
Είναι αστείο να το διαβάζει κανείς.
Όχι και να το πιστέψει. Βάζει τα γέλια με αυτό το επιχείρημα
Παρόλα αυτά, έχεις την καλοσύνη να μου θυμίσεις ποια ήταν η στάση σου, προσωπικά αλλά και ως πρόεδρος του Συλλόγου, όταν συνάδελφοί σου μπήκαν στο στόχαστρο της Δημοτικής Αρχής;
Εκκωφαντική σιωπή, αποστασιοποίηση, αδιαφορία.
Αυτά έδειχναν συμπόρευση με την εργοδοσία, σύντροφε. Η ένοχη σιωπή.
Και σήμερα εσύ κατηγορείς αυτούς που κυνηγήθηκαν όσο κανείς άλλος από την εργοδοσία, ότι συμπορεύτηκαν με αυτή!!!
Άστο. Έχασες την ψυχραιμία σου και αυτό είναι φανερό.