Υπέρ της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Ηπείρου τάσσεται το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΣΕ) που στις 20/5/2020 είχε αναλυτική συζήτηση για την ένταξη της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Ηπείρου στο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Μεταφορών.

Η απόφαση της ΠΣΕ έχει ως εξής:

«Η θέση της «Ηπειρωτικής Συσπείρωσης» (ΗΣ), όπως έχει διαμορφωθεί διαχρονικά, και κατατέθηκε στη συνεδρίαση, είναι ότι η επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου στην Ήπειρο θα αποτελέσει στοιχείο της οικονομικής ανάπτυξής της, υπό την προϋπόθεση ότι εξυπηρετεί και υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες του πληθυσμού και της παραγωγικής ανάπτυξης της Ηπείρου, που θα είναι ενταγμένη σε ένα συνολικό παραγωγικό ανασχεδιασμό της χώρας μας. Η προοπτική αυτή αποτυπώνεται στην ομόφωνη απόφαση του ΔΣ της ΠΣΕ του Σεπτεμβρίου 2013 στην οποία τονίζεται η ανάγκη για μια άλλη οικονομική και κοινωνική οργάνωση με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

Επομένως η άρση της συγκοινωνιακής απομόνωσης μπορεί να ολοκληρωθεί μόνο με την σιδηροδρομική σύνδεση σε δίκτυο συνδυασμένων μεταφορών, με την προϋπόθεση της παράλληλης ανάπτυξης της παραγωγής σε όλους τους τομείς, με έμφαση τον πρωτογενή τομέα, με τη λειτουργία πλήρως καθετοποιημένων παραγωγικών συνεταιρισμών. Αυτή η ενότητα παραγωγής και μεταφορών μπορεί να αποτελέσει δικλείδα για την ανάπτυξη της Ηπείρου ενταγμένη σε ενιαίο πανεθνικό σχεδιασμό.

Για την ΠΣΕ, για την Ηπειρωτική αποδημία δεν πρέπει να ισχύσει επ’ ουδενί η αντίληψη «έργο να ’ναι και ό, τι να’ ναι». Τα «έργα» πρέπει να αντιμετωπίζονται με το κριτήριο της κάλυψης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αν η πρόταση για ένταξη στης χρηματοδότησης της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Ηπείρου στο σχεδιασμό 2020-2023 και 2021- 2030, υπηρετούσε τις παραπάνω προϋποθέσεις θα είχε και την αρωγή όλων των δυνάμεων της «ΗΣ». Απ’ τη μελέτη όμως των βασικών στοιχείων του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Μεταφορών (Τελική Έκθεση, Ιούνιος 2019) όχι μόνο δεν προκύπτει η τήρηση των παραπάνω προϋποθέσεων, αλλά, αντίθετα, διαφαίνεται ξεκάθαρα η παραχώρηση, όποιων έργων γίνουν, σε ιδιώτες. Δηλαδή προαλείφεται μια ακόμα εκχώρηση στους επιχειρηματικούς ομίλους την οποία θα πληρώσουμε –και θα συνεχίζουμε να πληρώνουμε, όπως γίνεται με τα διόδια, τα απόβλητα κλπ- και πάλι εμείς. Η δε Ήπειρος και οι Ηπειρώτες δεν θα δουν ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης, αφού η βασική παράμετρος του έργου θα είναι η εξυπηρέτηση μεταφορών έξω και πέρα από τις παραγωγικές διαδικασίες τόσο της Ηπείρου όσο και της χώρας μας όλης.

Η σύνδεση της Ηπείρου με το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι σύγχρονη αναπτυξιακή αναγκαιότητα. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι αυτή η σύνδεση θα είναι οργανικά διασυνδεμένη με την παραγωγική ανασυγκρότηση της Ηπείρου και όχι της δημιουργίας μιας ακόμα γραμμής μεταφορών, όπου οι ηπειρώτες θα ακούνε το σφύριγμα και θα μετρούν τα τραίνα που πέρασαν…».