Δηλαδή τι να πεις;

Δηλαδή τι να πεις με τούτη την χώρα που ζούμε.

Κάποτε τρώγαμε μαζί με τα ζώα.

Κάποτε κοιμόμασταν στο ίδιο σπίτι μαζί με τα ζώα.

Αυτά στο κατώι κι εμείς από πάνω.

Μας χώριζαν κάτι σανίδια.

Εμείς από πάνω βλέπαμε τα ζώα κι αυτά έβλεπαν εμάς.

Ζούσαμε μαζί με την βρώμα τους.

Ποιο πήγε πρώτο;

Τώρα να σας πω την αλήθεια δεν γνωρίζω αν τα ζώα ήταν πρώτα και ζούσαν στο κατώι…

Και μετά εμείς χτίσαμε από πάνω ή το αντίθετο.

Σημασία έχει ότι μετά από κάποια χρόνια καταλάβαμε ότι δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουμε γιατί οι κίνδυνοι ασθενειών ήταν πολλοί.

Οπότε εμείς οι άνθρωποι, ως λογικά όντα αποφασίσαμε να αλλάξουμε θέση διαμονής των ζώων μας και καλώς επράξαμεν.

Ψάρια και ασφαλτικά

Μαθαίνω ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την ένσταση των παραγωγών ιχθυοκαλλιεργητών Θεσπρωτίας με την οποία ζητούσαν να μην γίνει η μονάδα ασφαλτικών όπως είναι γνωστή στην Σιαγάδα.

Γιατί προφανώς δέχτηκε ότι το αίτημα του ιδιοκτήτη ήταν προγενέστερο της δημιουργίας των μονάδων.

Οπότε, τι και αν μετά από τόσα χρόνια τα δεδομένα έχουν αλλάξει…

Τυπικά η χωροθέτηση της μονάδας είχε χρονικά προηγηθεί.

Κάτι πρέπει να γίνει

Και επειδή ασφαλτικά και ψάρια δεν πάνε μαζί.

Όπως δεν πηγαίνανε άνθρωποι και γίδια…

Κάποιος από τους δύο θα πρέπει να φύγει.

Αν θέλουν να έχουν υγιεινό προϊόν.

Και που να πάνε αν θα φύγουν;

Δεν έχουν πολλές λύσεις εδώ.

Είτε να κλείσουν, είτε να πάνε στην… Αλβανία.

Προέχουν τα ασφαλτικά βλέπετε.

Να σοβαρευτούμε

Πρόθεσή μας δεν είναι να κρίνουμε καμία δικαστική απόφαση.

Υποχρέωσή μας όμως είναι να μεταφέρουμε την αγανάκτηση όλων των φορέων και των κατοίκων της Θεσπρωτίας.

Οι οποίοι θεωρούν και σωστά ότι δεν είναι δυνατή η συνύπαρξη στην ίδια περιοχή μονάδων ιχθυοκαλλιεργειών με μονάδα πετρελαιοειδών ειδών.

Δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Είναι απλό.

Θα μου πείτε και τι μπορούν να κάνουν οι φορείς και οι Θεσπρωτοί;

Είναι ένα θέμα αυτό.

Οι νόμοι της χώρας

Γιατί σε τούτη την χώρα οι νόμοι είναι μπερδεμένοι.

Από την μια μεριά κι εγώ δεν ξέρω πόσα υπουργεία χαρακτηρίζουν την περιοχή ως Περιοχή Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών…

Και αυτό συνέβη πρόσφατα. Χρόνο δεν έκλεισε.

Και από την άλλη, το ίδιο το κράτος, με μια αλλά μια άλλη εξουσία του, την ακυρώνει.

Οπότε… κακώς υπογράφτηκε το Π.Δ. για την ίδρυση της ΠΟΑΥ αφού έπρεπε να ξέρουν ότι εκεί εκκρεμεί ένσταση για την λειτουργία μονάδας που δεν συνάδει με τις ιχθυοκαλλιέργειες…  

Που σημαίνει ότι δεν ξέρει δεξιά τι ποιεί η αριστερά.

Κοινώς δεν ξέρει τι του γίνεται.

Κάποιοι την πληρώνουν

Ωστόσο αυτή την ανακολουθία του κράτους κάποιοι την πληρώνουν.

Και συνήθως την πληρώνουν οι φουκαράδες.

Αυτοί που αφιέρωσαν μια ολόκληρη ζωή για να καταστήσουν τις ιχθυοκαλλιέργειες μια από τις πλέον δυναμικές δραστηριότητες του πρωτογενή τομέα της χώρας.

Πραγματικά είναι κρίμα ρε φίλε.

Να είμαστε θεατές στο ίδιο έργο πάντα.

Που στο φινάλε του την πληρώνει όποιος πάλεψε με τιμιότητα και με ιδρώτα έστησε έβαλε ένα λιθαράκια ανάπτυξης.

Η βαριά βιομηχανία

Και επειδή κάποιοι ίσως να μην γνωρίζουν οι ιχθυοκαλλιέργειες αποτελούν την βαριά βιομηχανία της Θεσπρωτίας.

Με μεγάλο ποσοστό στο Ακαθάριστο Τοπικό Προϊόν.

Με τον μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων που ξεπερνά τα 400 άτομα και ύστερα από την ανακήρυξη της ΠΟΑΣΥ ο αριθμός αυτός θα διπλασιαστεί.

Μια παραγωγή που πουλά το προϊόν της σε περισσότερες από 17 χώρες του κόσμου και ετοιμάζεται να εισβάλει και στις ΗΠΑ.

Μια και η χώρα στόχος φέτος είναι οι ΗΠΑ.

Κι ενώ συμβαίνουν αυτά έρχεται μια εταιρεία πετρελαιοειδών να σου κόψει τα πόδια.

Πως στην ευχή να πάει αυτός ο τόπος μπροστά;

Αναρωτιέμαι.

Είμαστε δίπλα τους

Εν πάσει περιπτώσει όπως όλοι οι θεσπρωτοί έτσι κι εμείς είμαστε, στεκόμαστε δίπλα στους παραγωγούς υδατοκαλλιεργητές της Θεσπρωτίας.

Δίπλα τους όχι για παρηγοριά.

Δίπλα τους για να προβάλουμε όλες τις ενέργειές τους από δω και στο εξής.

Όποιες είναι αυτές, όποιες αποφασίσουν αυτοί.

Κατανοούμαι απόλυτα την θέση τους και συμπάσχουμε μαζί τους.

Όχι άλλη υποβάθμιση στην υποβαθμισμένη Θεσπρωτία, μας έλεγαν το πρωί και συμφωνούμε μαζί τους.