Τις απόψεις της για την μετατροπή του 1ου ΕΠΑΛ Ηγουμενίτσας σε πρότυπο εξέφρασε στο δημοτικό συμβούλιο η «Λαϊκή Συσπείρωση». Μεταξύ άλλων τόνισε τα εξής:
«Ο θεσμός των Πρότυπων σχολείων, με τον οποίο διαφωνούμε, φυσικά δεν είναι καινούριος. Είναι έργο διαχρονικό όλων των κυβερνήσεων, λειτουργεί σε Γυμνάσια και σε Γενικά Λύκεια όπου η εισαγωγή γίνεται με εξετάσεις από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο. Το καινούριο στοιχείο είναι ότι ο θεσμός αυτός επεκτείνεται και στα ΕΠΑΛ, με το νόμο 4763/2020, νόμος που ψηφίστηκε το Δεκέμβρη, μέσα στην καραντίνα και με κλειστά σχολεία.
Από όλη την Δυτική Ελλάδα επιλέχτηκε μόνο ένα ΕΠΑΛ, το 1ο ΕΠΑΛ Ηγουμενίτσας και μάλιστα έγινε προσπάθεια η διαδικασία να προχωρήσει στα μουλωχτά και στα γρήγορα, μέχρι οι διδάσκοντες στο ΕΠΑΛ και η ΕΛΜΕ Θεσπρωτίας ενημερώθηκαν και δημοσιοποίησαν το ζήτημα.
Μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Γιατί διαφωνείτε; Δεν είναι καλό να αναβαθμιστεί ένα σχολείο, να γίνει Πρότυπο; Δεν θα αναβαθμιστεί η Ηγουμενίτσα έχοντας ένα τέτοιο σχολείο; Ξέρετε, πάντα επιλέγουν ωραίες λέξεις για να κρύψουν το πραγματικό περιεχόμενο της πολιτικής και των νομοσχεδίων που φέρνουν. Έτσι και ο όρος Πρότυπο, επιχειρεί να κρύψει το πραγματικό περιεχόμενο:
α) Μετατροπή του ΕΠΑΛ Ηγουμενίτσας σε Πρότυπο σημαίνει ότι η εισαγωγή των μαθητών θα γίνεται με βάση το βαθμό απολυτηρίου του Γυμνασίου, όπως λέει επί λέξει το σχετικό ΦΕΚ. Τι σημαίνει όμως αυτό; Ότι απόφοιτοι από τα γυμνάσια του δήμου μας, πιθανά να μην μπορέσουν να βρουν θέση, αν υπάρξουν αιτήσεις από μαθητές άλλων περιοχών που έχουν υψηλότερο βαθμό απολυτηρίου.
β) Η συγκέντρωση των λεγόμενων καλών μαθητών σε ένα μόνο σχολείο, είτε αυτό γίνεται με εξετάσεις, είτε με βαθμό απολυτηρίου, η κατηγοριοποίησή τους σε καλά και σε κακά σχολεία, είναι κατά τη γνώμη μας μια βαθιά αντιπαιδαγωγική επιλογή.
γ) Στο Π.ΕΠΑΛ προβλέπεται πρακτική άσκηση, απλήρωτη, μία φορά τη βδομάδα για τη Β’ και Γ’ Λυκείου. Και πού είναι το κακό σε αυτό; μπορεί να πει κάποιος. Κατά τη γνώμη μας, η θέση των ανήλικων μαθητών δεν είναι να δουλεύουν τσάμπα, αλλά να είναι στο σχολείο και στο εργαστήριο. Που πρέπει να αναβαθμιστούν σε όλα τα σχολεία, με σύγχρονη υποδομή και εξοπλισμό.
δ) Το Πρότυπο ΕΠΑΛ θα συνδέεται πιο αποφασιστικά με την αγορά εργασίας. Δηλαδή ειδικότητες θα αλλάζουν ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην βρίσκουν την ειδικότητα που θέλουν ή να απαξιώνεται το πτυχίο τους.
ε) Γιατί Π.ΕΠΑΛ στην Ηγουμενίτσα; Μας προβληματίζει. Είναι άσχετο με το γεγονός ότι ο νόμος για την Επαγγελματική Εκπαίδευση βγήκε ένα μήνα μετά τη δημοσιοποίηση των θέσεων του ΣΕΒ; Είναι άσχετο ότι στην πόλη μας υπάρχει το Λιμάνι; Ο κ. διευθυντής ανέφερε κάτι για τμήμα ναυτιλιακών σπουδών. Είναι άσχετο με τις εξελίξεις ιδιωτικοποίησης του Λιμανιού και τη μετατροπή του δήμου μας σε κόμβο όπου συγκρούονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα; Θα τους παραχωρηθεί το λιμάνι και μαζί του φθηνό, ευέλικτο άλλα και τσάμπα εργατικό δυναμικό.
στ) Τελευταίο, αλλά όχι ασήμαντο, είναι οι οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών του σχολείου. Σε ένα προσωρινό ελιγμό που κάνουν, υπόσχονται τη διατήρηση των οργανικών θέσεων. Όμως είναι λόγια του αέρα. Ο νόμος λέει καθαρά για θητεία.
Τέλος δεν μπορεί να περάσει ασχολίαστη η στάση τόσο του κ. Διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και του κ. Δημάρχου. Δεν είμαστε αρμόδιοι να κρίνουμε την αγάπη του κ. διευθυντή για την Τεχνική και Επαγγελματική εκπαίδευση, ωστόσο δεν κρίνονται οι προθέσεις του αλλά το τι ακριβώς ορίζει ο νόμος για τον οποίο δεν μας πληροφόρησε σωστά, και σαφέστατα παραπληροφόρησε το Δ.Σ. λέγοντας ότι έχει ήδη υπογραφεί από τον υπουργό η ίδρυση Π.ΕΠΑΛ στην πόλη μας. Όσον αφορά το κ. Δήμαρχο από την αρχή προσπάθησε να αποπροσανατολίσει την συζήτηση από αυτό που η πρόσκληση για συνεδρίαση σαφέστατα όριζε. Για άλλο πράγμα κληθήκαμε να συζητήσουμε, άλλο εισηγήθηκε και άλλο πρότεινε για απόφαση. Μας είπε μάλιστα ότι με την πρόταση του συμφωνούν και οι καθηγητές. Πράγμα που ο Σύλλογος διδασκόντων στο 1ο ΕΠΑΛ με δελτίο τύπου διαψεύδει. Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να υπηρετείς μια αντιλαϊκή πολιτική. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να επιχειρηματολογείς ενάντια στην πραγματικότητα. Άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι ο δήμος είναι γρανάζι του κεντρικού κράτους στην υλοποίηση της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής».


















