Μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας στέλνει το «Κοινό των Θεσπρωτών»

Μήνυμα με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της γυναίκας στέλνει το «Κοινό των Θεσπρωτών».

Πιο αναλυτικά σημειώνει τα ακόλουθα:

Ο πολυσήμαντος ρόλος της γυναίκας, τόσο στη βιολογική εξέλιξη του ανθρώπινου γένους όσο και στην εξέλιξη της κοινωνίας και του πολιτισμού, αποτέλεσε και αποτελεί αντικείμενο ποικίλων επιστημονικών κλάδων.

Οι επαναστατικές αλλαγές στα πρότυπα της οικογένειας και στην κοινωνική και πολιτική θέση των γυναικών δεν έχουν προχωρήσει στον ίδιο βαθμό παντού. Ακόμη και ανάμεσα στις υπερανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες παρατηρούνται αξιοσημείωτες διαφορές σε ό,τι αφορά στη θέση των γυναικών, οφειλόμενες σε διαφορές ιστορικών παραδόσεων, κοινωνικών συνηθειών, ταξικών διακρίσεων, ένταξης σε θρησκευτικές κοινότητες, στο «χάσμα των γενεών» και σε άλλους παράγοντες (εγκυκλοπαίδεια «ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ»).

Η 8^η του Μάρτη του έτους 1857 είναι η ημέρα που ξεκίνησε ο αγώνας των εργαζόμενων γυναικών στην κλωστοϋφαντουργία της Νέας Υόρκης για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, λιγότερες ώρες εργασίας και ίσες αμοιβές με τους άντρες.

Ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, γιατί έβαλε στην πρώτη γραμμή το θέμα της πάλης κατά της ανισότητας ανδρών και γυναικών, σε συνδυασμό με τον αγώνα ενάντια στην ταξική εκμετάλλευση.

Η 8^η του Μάρτη σηματοδοτεί την ανάγκη να εργαστούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ συστηματικά για την εμπέδωση των αλλαγών στις αξίες και τις στάσεις ζωής, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.

Η πάλη πρέπει να είναι καθημερινή, ώστε να εκλείψουν φαινόμενα καταπίεσης, εκμετάλλευσης και βίας σε βάρος των γυναικών, όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική παρενόχληση, οι γυναικοκτονίες, οι βιασμοί, οι ανισότητες κ.λ.π.

Ο αγώνας πρέπει να είναι διαρκής για δωρεάν δημόσιες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας,  για ν’ αποτραπεί η ανατροπή των εργασιακών – ασφαλιστικών δικαιωμάτων κ.λ.π..

Το Σύνταγμα της Ελλάδας του έτους 1927 περιλαμβάνει τις πρώτες διατάξεις που αναφέρονται στη γυναίκα.

Μετά το 1930 δημιουργήθηκαν στη χώρα μας πολλές γυναικείες οργανώσεις (επιστημονικές, πολιτιστικές κ.λ.π.).

Το 1946 αποκτούν οι γυναίκες το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές.

Το 1952 χορηγείται στις γυναίκες το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις βουλευτικές εκλογές.

Το 1953 κυρώθηκε η Διεθνής Σύμβαση της Νέας Υόρκης του ΟΗΕ, που αφορούσε τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών και την εισδοχή τους στις δημόσιες υπηρεσίες.

Το Σύνταγμα του 1975 κατοχυρώνει την ισότητα ανδρών και γυναικών.

Στις μέρες μας έχει επιβαρυνθεί σημαντικά η θέση των γυναικών, λόγω του ότι προσπαθούν ν’ ανταποκριθούν με επάρκεια σε όλους τους ρόλους τους ( ως μητέρες, σύζυγοι, εργαζόμενες και νοικοκυρές).

Η γυναίκα έχει κάθε δικαίωμα να βγει από το σπίτι, να ταξιδέψει, να περπατήσει, να πάει στο γυμναστήριο, να ερωτευθεί, να φορέσει τα ρούχα που επιθυμεί, να είναι ο εαυτός της, να αγαπά τον εαυτό της, να αισθάνεται αξιοπρεπής και δυνατή, να λέει όχι εκεί που πρέπει και να ζήσει όπως  θέλει.

Τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν, οι σύζυγοι και οι σύντροφοι δεν μένουν για πάντα, η δουλειά μπορεί ν΄ αντικατασταθεί, το σπίτι θα λερωθεί ξανά, αλλά η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ της γυναίκας είναι σημαντική και ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ.