Πρώτο κουδούνι με ευχές και μηνύματα

Με τον καθιερωμένο αγιασμό που φέτος έγινε σε συνθήκες κανονικότητας ξεκίνησε η σχολική χρονιά.

Οι μαθητές σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια γέμισαν τις σχολικές αυλές και δέχθηκαν τις ευχές όλων για πρόοδο και υγεία.

Μήνυμα Δημάρχου Ηγουμενίτσας

Μια καινούργια σχολική χρονιά ξεκινάει σήμερα, πλούσια σε στόχους και προσδοκίες στον δρόμο προς την κατάκτηση της γνώσης.Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμότερες ευχές μου σε όλους τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς για καλήαρχή, με υγεία, δύναμη και δημιουργικότητα.

Ο Δήμος Ηγουμενίτσας και οι Σχολικές μας Επιτροπές συμπορεύονται μαζί σας, καθώς προτεραιότητά μας είναι η σωστή συντήρηση και λειτουργία των σχολείων, διατηρώντας τα ασφαλή, καθαρά, λειτουργικά και φιλόξενα.

Η εκπαίδευση αποτελεί αναμφισβήτητα τον θεμέλιο λίθο της κοινωνίας,γι’ αυτό και θα συνεχίσουμεεντατικά να αναβαθμίζουμε τα σχολεία μας και να εμπλουτίζουμε τιςδράσεις μας για την παιδεία, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό.

Με τη συμβολή όλων η κάθε μέραστον Δήμο μας γίνεται και καλύτερη.Συνεργαζόμαστε λοιπόν, όλοι μαζί, για αυριανούς πολίτες με ολοκληρωμένη προσωπικότητα και κοινωνική ευαισθησία, βάζοντας έτσι τα θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον.

Καλή, δημιουργική και ευχάριστη σχολική χρονιά!

Μήνυμα Μ. Κάτση για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς

«Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινά γεμάτη προσδοκίες αλλά και προκλήσεις για τους μαθητές, τους γονείς, και τους εκπαιδευτικούς. Το δημιουργικό ταξίδι της γνώσης,παρά τη δύσκολη  οικονομική κατάσταση που καλούνται να διαχειριστούν οι περισσότερες οικογένειες,αποτελεί το όχημα για την οικοδόμηση του αύριο.

Η Πολιτεία έχει χρέος να σκύψει πάνω στα εντεινόμενα προβλήματα που δυσχεραίνουν την ομαλή λειτουργία των σχολείων μας, ώστε να εξασφαλίσει τουλάχιστον τα βασικά. Την επάρκεια δηλαδή σε εκπαιδευτικό προσωπικό, την εύκολη πρόσβαση όλων των μαθητών στα σχολεία, την απρόσκοπτη θέρμανση των κτηριακών υποδομών, την υγειονομική ασφάλεια μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας, και την καθαριότητα των σχολικών μονάδων.

Από την πλευρά μας, παραμένουμε δίπλαστη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα,προτείνοντας λύσεις όπου απαιτούνται, αλλά και σχεδιάζοντας την ισχυρή Δημόσια Παιδεία της επόμενης μέρας, η οποία οφείλει να παρέχει ίσες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά ώστε να έχουν τα εφόδια για μια καλύτερη ζωή.

Εύχομαι από καρδιάς, καλή σχολική χρονιά σε όλες και όλους, με υγεία, δύναμη και χαμόγελα!»

Ο Θεσπρωτός

Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς η ΠΑΕ Θεσπρωτός εύχεται σε όλες τις μαθήτριες, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς η σημερινή πρώτη μέρα στο Σχολείο να σηματοδοτήσει την αρχή μίας νέας πιο αισιόδοξης περιόδου, με ευόδωση στόχων και προσδοκιών.

Καλή και δημιουργική σχολική χρόνια γεμάτη υγεία, γνώση, πρόοδο αλλά και με μία πληθώρα αθλητικών δράσεων, διότι ως γνωστό ‘νους υγιής εν σώματι υγιεί’!

Καλή αρχή!

Μήνυμα του Προέδρου του ΣΕΠΕ Ν. Θεσπρωτίας για τη νέα σχολική χρονιά

Τις ευχές του για καλή και δημιουργική σχολική χρονιά στέλνει ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας.  Παράλληλα ο κ. Κυριάκος Τσόδουλος αναφέρει τις προκλήσεις της νέας χρονιάς για τους εκπαιδευτικούς και ζητά να δοθεί χώρος στη σκέψη της «διαφοράς».

Αναλυτικά:

“Μόνο ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα υπέρ της αποκέντρωσης της εξουσίας και της αυτοοργάνωσης μπορεί να σταματήσει τη σημερινή τάση προς ολοκληρωτισμό. Ένα πραγματικά αποτελεσματικό ολοκληρωτικό κράτος θα είναι αυτό στο οποίο το ισχυρό διευθυντήριο των πολιτικών αρχηγών και της στρατιάς των μάνατζερ ελέγχουν έναν πληθυσμό σκλάβων χωρίς να χρειάζεται να ασκήσουν εξαναγκασμό, γιατί θα τους αρέσει η σκλαβιά τους. Και το να τους αρέσει η σκλαβιά τους έχει ανατεθεί από τα σημερινά ολοκληρωτικά κράτη σε υπουργεία προπαγάνδας, στους εκδότες και τους μηντιάρχες και στους δασκάλους και καθηγητές.»[ Άλντους Χάξλεϋ 1962, ένα χρόνο πριν πεθάνει ]

Κάθε εποχή δεν θέτει παρά μόνο ερωτήματα που μπορεί να δώσει απαντήσεις. Το ερώτημα που τίθεται στα παραπάνω απόσπασμα αφορά την ίδια τη ζωή μας. Μας καθιστά υπεύθυνους για την κατάστασή μας. Ποιά όμως ήταν τα ερωτήματα που έθεσαν κατά καιρούς οι άνθρωποι για την εποχή τους;

Οι αρχαίοι λαοί ζώντας κάτω από την ύπαρξη μιας “κοσμολογικής τάξης” προς την οποία ένας ορθός βίος οφείλει να συμμορφώνεται, έθεσαν το ερώτημα: πως οφείλω να ζω. Δεν είναι ένα επουσιώδες ερώτημα . Μιλάμε για το πως πρέπει να ζούμε. Στην πορεία της νεωτερικότητας το εν λόγω ερώτημα σταδιακά αντικαταστάθηκε από ένα άλλο. Το ζήτημα δεν είναι πια το πως θα όφειλε να ζει κανείς αλλά από κάτω από την επίδραση της φιλοσοφίας του Κάντ και την πρόοδο της επιστήμης παίρνει τη μορφή του τι οφείλω να πράξω. Η νεωτερικότητα γράφει μέσα σε ένα συγκείμενο που αποποιείται την πρωταρχική υπόθεση μια κοσμολογικής τάξης.

Η μετατόπιση του ερωτήματος, από τη ζωή στην πράξη, αντιστοιχεί στη διερεύνηση του βασιλείου της ελευθερίας εντός του οποίου ο καθένας από εμάς μπορεί να επιλέξει τη ζωή που ο ίδιος θα ήθελε να δημιουργήσει.

Για τον Νίτσε το κεντρικό συμβάν του ύστερου 19ου αιώνα είναι ο θάνατος του Θεού . Ο θάνατος του θεού λοιπόν δεν είναι απλώς η απώλεια μιας συγκεκριμένης θεολογικής ύπαρξης , είναι ο αφανισμός της υπερβατικότητας στην οποία θεμελιώνεται η ηθική μας και το αξιολογικό μας σύστημα. Ο θάνατος του θεού μας προσφέρει ένα νέο ερώτημα που αποποιείται τη μέριμνα τόσο για τους κοσμικούς ρόλους όσο και για τις ατομικές υποχρεώσεις. Πώς θα μπορούσαμε να ζούμε; Ο θάνατος του θεού και ο συνεπακόλουθος αφανισμός της υπερβατικότητας διανοίγει εκ νέου το ερώτημα επιτρέποντάς μας να διευρύνουμε τη ζωή πέραν των ορίων που έχει θέσει η ιστορία για εμάς.

Το ερώτημα πως θα μπορούσαμε να ζούμε είναι άμεσα συνδεμένο με την εκπαιδευτική διαδικασία, γιατί η ζωή είναι συναρτημένη με τη σκέψη και γνώση, και παρόλο που Χάξλευ μας κατατάσσει στους προπαγανδιστές, μας δίνει την ευκαιρία να σκεφτούμε πέρα από τα όρια του “δογματικού τρόπου σκέψης” που στέκεται στη ταυτότητα την αριθμητική και την ποσότητα.

Η χρονιά που ξεκινάει βρίσκει, ίσως για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια , τα σχολεία στελεχωμένα με νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς αλλά και ένα πρωτοφανές αριθμό προσλήψεων αναπληρωτών να βρίσκονται στα σχολεία. Πράγματι, μέσα στο καλοκαίρι πραγματοποιήθηκαν για τρίτη συνεχόμενη χρόνια διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων. Διορισμοί που ήταν κάτι παραπάνω από αναγκαίοι για την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμη κενά τα οποία πρέπει να καλυφθούν και να δημιουργηθούν οργανικές θέσεις ειδικοτήτων.

Παράλληλα, η έναρξη της σχολικής χρονιάς βρίσκει χιλιάδες αναπληρωτές και αναπληρώτριες τοποθετημένους στη σχολική μονάδα που θα εργαστούν για την φετινή σχολική χρονιά. Σχολεία λοιπόν και εκπαιδευτικοί είναι ήδη έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της νέας χρονιάς.

‘Όμως οι λέξεις και οι αριθμοί ως αφαιρέσεις κρύβουν το “πραγματικό” που συνεχώς μας διαφεύγει και εμείς πρέπει να διευρύνουμε τη σκέψη και τη γνώση της επόμενης γενιάς αλλά και τις δικές μας ξεπερνώντας την υπερβατικότητα μιας εξουσίας που μας απομονώνει ρίχνοντάς στην αριθμολογία που αποτελεί μόνο μία συνιστώσα του γίγνεσθαι. Γυρίζοντας το βλέμμα στην άλλη πλευρά στη δημιουργία που είναι αποτέλεσμα της “διαφοράς” και όχι της ταυτότητας που ακινητοποιεί τη ζωή και την καθιστά μη ροϊκή. Η υπερβατικότητα αντικαθιστά τη σκέψη με τη γνώση, την ποσότητα και τον αριθμό. Το πραγματικό σχολείο είναι χώρος εξερεύνησης. Εξερευνώ σημαίνει μαθαίνω διευρύνω τη γνώση ριψοκινδυνεύοντας, ξεπερνώντας τα όρια για τη θέαση του αδύνατου. Αυτή είναι η ιστορία του ανθρώπινου γένους, η διεκδίκηση του αδύνατου

Στην πλευρά της ταυτότητας και της ποσότητα κινείται ο νόμος Κεραμέως, ο οποίος παραχωρεί υπερεξουσίες στους Διευθυντές και Προϊσταμένους των σχολικών μονάδων, [υπερβατικότητα] ενώ παράλληλα εισάγει την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών[ ποσότητα και αριθμός] και προσθέτει τρεις νέους θεσμούς, Παιδαγωγικούς Συμβούλους/Μέντορες, τους ενδο-σχολικούς Συντονιστές και τους Ομίλους που προστίθενται στο ήδη διογκούμενο γραφειοκρατικό σχολείο. [ Έμφαση στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.]

Οι συνθήκες αυτές με τα Υπηρεσιακά Συμβούλια να συνεδριάζουν με την παρουσία δοτών μελών μας καλούν να σταθούμε σε νέα αγωνιστικά μετερίζια για την προάσπιση των πάγιων διεκδικήσεων του κλάδου.

Τίποτα δεν έχει χαθεί . Υπάρχει ακόμα χώρος στη δημιουργική σκέψη.

Εύχομαι ολόψυχα μια καλή και δημιουργική σχολική χρονιά με δύναμη και αποφασιστικότητα.” αναφέρει ο Κυριάκος Τσόδουλος Πρόεδρος του ΣΕΠΕ Ν. Θεσπρωτίας.

Σύλλογος Πολιτικών συνταξιούχων

Αγαπητοί γονείς μαθητών, διδάσκοντες και μαθητές. Ευχόμαστε Καλή Σχολική Χρονιά και Καλή Πρόοδο. Με την έναρξη του σχολικού έτους αφού είμαστε παλαιοί γονείς και δάσκαλοι από πείρα μας θα θέλαμε να στραφεί η προσοχή σας στην ιδιαιτερότητα των σταδίων ανάπτυξης των παιδιών και στη σχέση σχολείου και οικογένειας.

Θεμελιώδης παράγοντας αγωγής ήταν πάντοτε και εξακολουθεί να είναι το σχολείο. Τα χρόνια της φοίτησης στα Σχολεία είναι καθοριστικά στην ανάπτυξη κάθε παιδιού γιατί στην ηλικία 5-17 ετών παίζει κυρίαρχο ρόλο η μνήμη, η λογική σκέψη και η συμπεριφορά.

Είναι οι ηλικίες της γνώσης, της κοινωνικότητας, της δράσης.

Μπορεί ένα παιδί να μάθει τα σπουδαιότερα αλλά και τα πιο άχρηστα πράγματα, αρκεί να του αρέσουν. Αναπτύσσεται η φαντασία, οι κλίσεις και οι δεξιότητες. Είναι οι ηλικίες της παρέας αλλά και των συγκρούσεων. Η άμιλλα είναι πολύτιμος βοηθός στη σχολική εργασία, μόνο να μην χρησιμοποιείται με κατάχρηση και να μην φτάνει στη ζήλια.

Η κοινωνική αγωγή είναι θεμελιώδες έργο του σχολείου, αφού τα παιδιά σε αυτή την ηλικία αρέσκονται να γίνουν μέλη μιας ομάδας. Π.χ. η εφηβεία που αρχίζει στο Γυμνάσιο είναι η ηλικία των προτύπων ή η ηλικία της ανησυχίας. Έτσι η αγωγή είναι δύσκολη. Από βιολογικής πλευράς εκδηλώνονται σωματικές μεταβολές και το παιδί κυριαρχείται από συναισθηματικότητα. Κάθε μεταβολή αποσπά την προσοχή και αναπτύσσεται η περιέργεια.

Οι διαταραχές του χαρακτήρα αρχίζουν να γίνονται αισθητές: πείσματα, οργή, εγωισμοί, αταξίες. Επίσης είναι η ηλικία των σπορτς, η ηλικία που θέλει το δίκαιο και το σεβασμό. Όμως από όλα αυτά συμπεραίνεται ότι είναι η ηλικία των προφυλάξεων. Γενικά αποκτά στο Σχολείο εφόδια για τις σπουδές του, πρωτοβουλίες, συνεργασία, θάρρος και αίσθημα ευθύνης. Για να πετύχει το πολύπλοκο έργο το σχολείο έχει ανάγκη την συνεργασία των γονέων.

Σχολείο και οικογένεια να συντονίσουν τις επιδιώξεις τους για να υπάρξει ευχάριστο αποτέλεσμα. Προσέχοντας διακριτικά και τον παράγοντα ‘’Κοινωνικό Περίγυρο’’ και το Διαδίκτυο που επηρεάζει αρκετά την συμπεριφορά των παιδιών. Ο σκοπός των γονιών και δασκάλων ας είναι να νιώσουν τα παιδιά ότι υπάρχει κάποια σοφία στη συμβουλή που θα την συναντήσουν στη ζωή τους. Όχι καταφυγή σε εξουσιαστικά μέτρα αλλά ούτε και στην πλήρη απελευθέρωση. Η ζωή φέρνει να φροντίζονται υλικές ανάγκες πιο πολύ, όμως φροντίδα είναι και το να καθόσαστε κοντά στο παιδί σας όχι για να ελέγχετε απλά τα μαθήματά του, αλλά για να ακούσετε και το ανέκδοτο και την φανταστική ιστορία και την ανησυχία του. Να μην είναι φροντίδα μόνο το ‘’αύριο’’ αλλά το ‘’τώρα’’. Ας μην ξεχνάτε ότι κάθε πρόβλημα δεν αποτελεί ιδιαιτερότητα του δικού σας παιδιού, αλλά αυτά συμβαίνουν σχεδόν στον κανόνα.

Το σχολείο πρέπει να ξέρει αν υπάρχουν ιδιαίτερες καταστάσεις στην οικογένεια. Π.χ. υγεία, συμπεριφορά, προβλήματα μελών κτλ, για να βοηθήσει με τον τρόπο του.

Αν έχετε απορία γιατί κάποιο παιδί αντιδρά ή δεν μπορεί να προοδεύσει, θα βρεθεί τι φταίει: Το σπίτι? Το σχολείο? Η παρέα?.

Ελέγξτε τι διαβάζει, τι βλέπει, τι ακούει. Ας μην κρύβουμε κάποιες αλήθειες και πάνω απ όλα ας το προστατεύσουμε από ροπές π.χ. τσιγάρο, κλοπές κτλ

Σχολείο και οικογένεια να αναγνωρίσουν στο παιδί το δικαίωμα να είναι παιδί. Αν αρνείται να καταλάβει ποιο είναι το σωστό ας μην καταφεύγετε σκληρά στη γλώσσα της τιμωρίας, αν και είναι μέσο αγωγής, αλλά ας δοκιμάσετε να χτίσετε μια σχέση αγάπης. Το παιδί είναι ευαίσθητο στη λεπτή μεταχείριση. Η οικογένεια και το σχολείο έχουν το προβάδισμα και στην τιμή και στον έπαινο και πάνω απ’ όλα στην ευθύνη. Φροντίδα ακούραστη, κατανόηση, εγκαρδιότητα, στοργή, συμπαράσταση δίνουν φτερά στις προσπάθειες των παιδιών και δύναμη στους μεγάλους.