Χωρίς ενδιαφέρον

Πέμπτη 4 Μαΐου σήμερα τρείς βδομάδες πριν από τις εκλογές και κανένα ενδιαφέρον.

Οι πιο αδιάφορες εκλογές χρόνια τώρα.

Με εξαίρεση τους υποψηφίους οι οποίοι τρέχουν (που και που) για την τιμή των όπλων, οι υπόλοιποι παθητικοί παρατηρητές, ούτε που τους νοιάζει κάτι διαφορετικό πέραν της καθημερινότητας.

Δεν ξέρω αν φταίει ότι γίναμε ως νομός μονοεδρικός.

Ούτε ξέρω αν οι περισσότεροι από μας ξέρουμε από τώρα το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ίσως και τα δύο.

Για τον λόγο αυτό και η απόσταση από τις εθνικές εκλογές τρείς βδομάδες πριν γίνουν.

Ίσως όχι μόνο αυτά…

Μπορεί όμως και να μην φταίνε μόνο ότι γίναμε μονοεδρικός νομός και ότι ξέρουμε από τώρα το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ίσως και να φταίει αυτό που μας χαρακτηρίζει.

Η γενική αδιαφορία.

Ακόμη και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας τα οποία μας εμποδίζουν να δούμε κάτι πιο μακρυά από το αύριο.

Σήμερα να περάσει η μέρα και αύριο βλέπουμε.

Αυτή η καταστρεπτική τακτική όμοια με των εβραίων οι οποίοι περίμεναν το μάνα εξ ουρανού.

Τουλάχιστον αυτοί βρισκόταν στην έρημο και δεν είχαν τι άλλο να κάνουν.

Ενώ εμείς βρισκόμαστε στην πύλη της Ελλάδας με την Ευρώπη!!!

Και μας κοροϊδεύουν απαξάπαντες.

Ενώ μας φτύνουν όλοι εμείς νομίζουμε ότι ψιχαλίζει.

Κάπως έτσι μπαστακώθηκαν

Κάπως έτσι λοιπόν, χάρη στην δική μας αδιαφορία και με την δική μας ψήφο μας μπαστακώθηκε στο σβέρκο ότι πιο μέτριο και ότι πιο κακό για τον τόπο.

Σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Να σας φέρω ένα παράδειγμα:

Πείτε μου κάτι. Πόσα χρόνια είναι βουλευτής ο κος Γιόγιακας;

Πείτε μου κάτι που έγινε όλο αυτό το διάστημα στον τόπο μας και είναι σημαντικό.

Το μόνο που συνέβη είναι η πώληση του λιμανιού χωρίς κανένα κέρδος (μέχρι στιγμής) για την τοπική κοινωνία.

Θυμάστε κάτι άλλο;

Γιατί; Θυμάστε κάτι άλλο;

Ακόμη κι εκείνη η έρμη η χερσαία ζώνη μας την «πούλησαν» σαν προεκλογικό παραμύθι. Παντελώς ανήθικο και ανέντιμο.

Δεν πρόλαβαν λέει να την περάσουν στην Βουλή.

Μάλιστα. Αυτό το ξέρατε ότι δεν θα περνούσε στην Βουλή για ψήφιση.

Τι μας ήρθες τότε στην Ηγουμενίτσα κε Πλακιωτάκη και ανακοίνωσε προεκλογικά την λύση του προβλήματος της χερσαίας ζώνης και την παραχώρησή της στον δήμο Ηγουμενίτσας.

Προς τι αυτό το μεγάλο ψέμα,

Για ηλίθιους μας περνάς;

Μάλλον.

Δώσαμε δικαιώματα

Να σας πω ότι δεν έχουν και άδικο να μας περνάνε ως καλά παιδιά σε βαθμό ηλιθιότητας,

Αφού ότι κακό και αν μας έχουν κάνει (και μας έκαναν πολλά τα τελευταία χρόνια και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένης) εμείς απαντούσαμε μόνιμα.

Σφάξε με αγά μου να αγιάσω.

Τίποτε άλλο.

Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση, ούτε καμιά αντίδραση.

Όπερ μεθερμηνευόμενο «άσε μωρέ δικά μας παιδιά είναι αυτά δεν λένε τίποτε και ποτέ».

Κι έχουν δίκιο.

Έτσι είναι.

Η σιωπή της Θεσπρωτίας είναι εκκωφαντική.

Με αδικείς φίλε…

Μια και είμαστε εδώ να σας πω ότι ο αντιπεριφερειάρχης Θωμάς Πιτούλης διαφώνησε με προηγούμενο σχόλιό μου σχετικά με την μηδενική αντίδραση των φορέων της Θεσπρωτίας στο μεγάλο (για την ώρα) ψέμα της κυβέρνησης που αφορά την χερσαία ζώνη.

Μου υπενθύμισε ότι ο ίδιος γνωρίζοντας ότι όλο αυτό είναι ένα φιάσκο δεν παραβρέθηκε στο πάνελ του κου Πλακιωτάκη που ανακοίνωσαν την παραχώρηση της χερσαίας ζώνης.

Και όντως η αλήθεια είναι ότι ο κος Πιτούλης δεν παραβρέθηκε στον κυβερνητικό συρφετό που επισκέφθηκε την Ηγουμενίτσα με σκοπό να παραπλανήσει τον κόσμο εν όψει των εκλογών.

Όντως δεν πήγες ο κος Πιτούλης και ας το χαρακτηρίσουμε αυτό ως μια μορφή αντίδρασης.

Αρκούσε όμως η απουσία;

Θα με ρωτήσει όμως κάποιος…

Αρκούσε η απουσία Πιτούλη από το πάνελ Πλακιωτάκη που εξαπάτησε τον θεσπρωτικό λαό;

Να σας πω…

Εδώ υπάρχει διπλή ανάγνωση.

Από την μια μεριά ο καθένας κάνει ότι μπορεί και αφού δεν μπορεί να χτυπήσει γροθιά στο μαχαίρι το αποφεύγει κάνοντας ενέργειες μέχρι εκεί που τον παίρνει.

Από την άλλη θα μπορούσε να πάει στο πάνελ και από εκεί ψηλά, δίπλα στον υπουργό, να αποκαλύψει την αλήθεια που γνωρίζει και αφορά τον κόσμο.

Αν το πρώτο είναι διπλωματία για το δεύτερο θέλει κότσια.