Όταν παρατηρώ… όταν βιώνω

Α !   Ποτέ δεν έχω κρύψει την ιδιαίτερη αδυναμία μου – η οποία κατά κανόνα εκδηλώνεται ενστικτωδώς – να επιδίδομαι στο άθλημα της ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗΣ … Παρατήρηση κοινωνική, παρατήρηση ατομική, με όπλα στη φαρέτρα μου προς τούτο, τις εμπειρίες μου, κοινωνικές και επαγγελματικές, τα διαβάσματά μου, αλλά και τις κατά καιρούς, πολλαπλές ενασχολήσεις μου, σε διαφορετικά αντικείμενα.

1 –   Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι για κάποιους ανθρώπους ( δυστυχώς πολύ λίγους …) είναι πολύ σοβαρό ζήτημα, η αναζήτηση άλλων ανθρώπων με ένα αξιόλογο ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΕΡΜΑ, για να μπορούν και οι ίδιοι, συνδιαλεγόμενοι με αυτούς, να εμπλουτίζουν τις όποιες ατομικές και κοινωνικές ανησυχίες τους και προβληματισμούς, με νέα ερωτήματα, και με ίσως, νέες απαντήσεις.

2 –   Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι η παραπάνω αναζήτηση, είναι πλέον πολύ δύσκολο να καταλήξει σε θετικό και αίσιο αποτέλεσμα, αφού το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι άνθρωποι με κάποιο ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΕΡΜΑ, ‘’ μέρα τη μέρα ‘’ συρρικνώνεται, ενώ ταυτόχρονα τα όρια της γενικευμένης ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ, διευρύνονται εντυπωσιακά, έτσι ώστε να αυξάνεται επικίνδυνα ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ κατά την αντικειμενική αξιολόγηση του χαρακτήρα τους.

3 –    Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι πολλοί άνθρωποι στα πλαίσια των όποιων επιδιώξεων τους, κατά κανόνα εμφανίζουν, στην καθημερινότητά τους, ένα πρόσωπο ( η μάλλον ένα προσωπείο ..) διαφορετικό από εκείνο που στην πραγματικότητα διαθέτουν…

4 –    Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι όλοι αυτοί που προανέφερα, κάποια στιγμή, συντρεχουσών των συνθηκών, αναγκάζονται να αποκαλύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο, τον πραγματικό τους χαρακτήρα, εγκαταλείποντας εκόντες – άκοντες  το ψευδεπίγραφο προσωπείο τους. Σε αυτή την περίπτωση ( της αποκαλύψεως… ), δεν πρέπει να μας κάνουν να αισθανόμαστε απογοητευμένοι, ούτε να ‘’ πέφτουμε από τα σύννεφα ‘’, κι αυτό γιατί όπως πολύ εύστοχα έχει αναφέρει με την καίρια και οξυδερκή κοινωνική του ματιά, ο μεγάλος μας ποιητής ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ :  ‘’… ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΑΥΤΟΙ, ΤΟΣΟ ΗΤΑΝΕ … ‘’, δηλαδή, ο χαρακτήρας τους, οι γνώσεις τους, η προσωπικότητά τους εν γένει, μέχρι εκεί ΕΦΤΑΝΑΝ … Θα συμπλήρωνα ένα ταιριαστό ( AD HOC) νομικό αξίωμα : ‘’ ΟΥΔΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΑΔΥΝΑΤΑ ‘’.                  Επειδή δε η νομική μου ‘’ διαστροφή ‘’ δε λέει να με εγκαταλείψει, μπορώ σε όλους τους παραπάνω, δηλαδή τους έχοντας χαρακτήρα  με αρνητικό πρόσημο, να προσδώσω και ένα ακόμη ‘’ ελαφρυντικό ‘’ : Επειδή όλες οι αρνητικές ιδιότητες που συνοδεύουν έναν ανθρώπινο χαρακτήρα, αποτελούν όπως είναι φυσικό, ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ιδιότητες και εκδηλώσεις, συνεπώς οι μη τέλειοι χαρακτήρες ( ατελείς …), δεν πρέπει να μας ξενίζουν, και αυτό γιατί ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ, ΑΤΕΛΗ είναι… και ως ατελή, είναι και ευάλωτα.                                                                                Εννοείται βεβαίως, οι παραπάνω ‘’ ΕΛΑΦΡΥΝΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ‘’ κατά την νομική ορολογία, επ’ ουδενί δεν τους απαλλάσσει, κατά αντικειμενική κρίση, από τις ευθύνες τους για την όποια κατάταξή τους στην διαδικασία αξιολόγησης χαρακτήρων.

5 –   Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, και δεν πρέπει να μας διαφεύγει αυτό, ότι όλοι οι άνθρωποι των παραπάνω κατηγοριών, δηλαδή όλοι αυτοί που έχουν χαρακτήρα  με ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ, είναι κομμάτι, είναι μέρος της ΙΔΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, της ΙΔΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ για την οποία μιλάμε και ανήκουμε όλοι σε αυτήν …                                                                                                      Συνεπώς,  κομμάτι της ίδιας ΙΣΤΟΡΙΑΣ, της ίδιας ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, είναι και όλοι αυτοί, στους χαρακτήρες των οποίων, ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ τους αποδίδονται χαρακτηρισμοί ( ενδεικτικά αναφέρω ) όπως  :           υποκριτές, φιλοτομαριστές, αναξιοπρεπείς, ανεύθυνοι, ζηλόφθονοι, αγνώμονες, πολιτικά και πολιτιστικά ‘’ψώνια’’, ‘’ξερόλες ‘’επί παντός του επιστητού, χωρίς όμως να διαθέτουν ίχνος γνώσεως, δεινοί … δεινότατοι σταχυοκόπτες, για όσα στάχυα είναι ψηλότερα από αυτούς, λάτρεις της ‘’ομοιομορφίας των ανθρώπων’’ προς τα ΚΑΤΩ και ιδιαίτερα μέχρι το ανάστημά τους, αγνοώντας ηθελημένα ή όχι ότι, άλλο είναι η ΙΣΟΤΗΤΑ και άλλο το ΟΜΟΙΟΝ…

 Όλοι λοιπόν, μα ΟΛΟΙ οι παραπάνω, είναι βέβαιον, ότι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στο μέλλον, και με τους οποίους αναγκαστικά θα συνυπάρχουμε…                                                                                     Μάλιστα κάποτε ο νομπελίστας ποιητής  ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ σε σχετικό του κοινωνικό σχόλιο, είχε πει πολύ ΕΥΣΤΟΧΑ : « Αυτός ΕΙΝΑΙ ο ΘΙΑΣΟΣ  ( κοινωνία ), μʼ αυτόν θα παίξουμε.. ». Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος, ακόμη και με μια παιγνιώδη διάθεση, να παρομοιάσει την ΚΟΙΝΩΝΙΑ, σαν ένα τεράστιο ΘΙΑΣΟ ( μπουλούκι ίσως ;; ), όπου ο καθένας μας έχει έναν προκαθορισμένο ‘’ρόλο ‘’ να υποδυθεί και έναν προκαθορισμένο               ( και ίσως εν αγνοία του…) σκοπό να επιτελέσει..

6 –   Στο σημείο αυτό, και στα πλαίσια του ‘’ρόλου ’’  που προανέφερα, πρέπει να αναγνωρίσουμε στους ανθρώπους  που έχουν χαρακτήρα (κατά την άποψή μου τουλάχιστον… ) με  ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ, και μία θετική λειτουργία τους, έστω και αν αυτή εκδηλώνεται, απολύτως εν αγνοία τους … Με άλλα λόγια, αν δεν υπήρχαν αυτοί οι χαρακτήρες, πώς θα ήταν δυνατόν, με την μέθοδο της ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ, να ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ, να ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ένα διαφορετικό κριτήριο, απαραίτητο για την ορθή αξιολόγηση  χαρακτήρων, πραγμάτων αλλά και των εν γένει, πάσης φύσεως ανθρωπίνων δραστηριοτήτων ;;;

7 –   Είναι ΑΛΗΘΕΙΑ όμως, και δεν πρέπει να μας  διαφεύγει αυτό, ότι με μια προσεκτική ματιά, μια ματιά που δεν μπορεί να την ‘’ θαμπώσει ‘’ ΚΑΜΙΑ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ, σίγουρα θα παρατηρήσουμε, πως υπάρχει και μια ΑΛΛΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ( δυστυχώς όμως μειοψηφία ), οι οποίοι σκέφτονται και ενεργούν με ‘’  ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ, με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, και με σωστές ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ για το γενικό καλό ‘’                          ( ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ), όπως επίσης, και μια ΑΛΛΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ                             ( δυστυχώς και εδώ μειοψηφία …), των οποίων η εν γένει συμπεριφορά τους,  προσιδιάζει, ταιριάζει σε   ‘’ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ανθρώπους ‘’                                 ( ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ  ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ ).

8 –     Εν τέλει, με δεδομένο ΟΛΑ τα ΠΑΡΑΠΑΝΩ, η κοινωνική μειοψηφία των ποιοτικών ανθρώπων ποτέ δεν θα πάψει, να σκέφτεται και να ενεργεί σύμφωνα με τις Αρχές τους, αρχές που ταιριάζουν                                                     σε ‘’ ανθρώπινους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ‘’, θα συνεχίσουν να ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ και θα μένουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ και ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΟΙ από ανθρώπους, που το μόνο που κάνουν ‘’ επιτυχημένα ‘’ είναι να αλλάζουν συνεχώς προσωπεία, διαπρέποντας έτσι στο προσφιλές τους ‘’ άθλημα ‘’ δηλαδή σε αυτό του ‘’ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΙΣΜΟΥ ‘’…                                                                  Παράλληλα, ΟΧΙ μόνο δεν θέλουν να προβληματίζονται, να μαθαίνουν, να διαβάζουν, αλλά ταυτόχρονα με τον τρόπο τους ΑΞΙΩΝΟΥΝ από τους άλλους  σʼ ένα ντελίριο λαϊκισμού να μη μιλάνε, να μην εκφέρουν άποψη, δηλαδή να μην σκέπτονται…                                                                            ‘Οντα σερνάμενα, με έρπυση διαχρονική, μα και τόσο θλιβερή, προσπαθώντας παράλληλα να πείσουν τους άλλους αλλά και τον εαυτό τους, πως είναι απολύτως ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ, που ζουν σε ΚΛΟΥΒΙ, που άλλοι ετοίμασαν γι ʼ αυτούς, άλλοι τους έχουν βάλει έως το τέλος της ζωής των…

   Αναφορικά δε με την έννοια του λαϊκισμού που προανέφερα, πόσο δίκιο είχε αλήθεια ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, όταν σε σχετική ερώτηση απάντησε :                                                                                                                              « Επιτομή του λαϊκισμού είναι η κολακεία των ανεγκέφαλων. Δηλαδή τους κολακεύει και τους επιτρέπει να αισθάνονται καλά, που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν ένα υψηλό δείγμα σκέψης ή έκφρασης.»                                                                                                                               –     Συμπερασματικά και σε κάθε περίπτωση, χρήσιμο είναι να θυμηθούμε σε αυτό το σημείο, τα λόγια, την προτροπή του μεγάλου Κουβανού ποιητή, συγγραφέα και αγωνιστή ΧΟΣΕ ΜΑΡΤΙ :  « Αν δεν αγωνιζόμαστε οι ίδιοι…,  αν δεν κάνουμε ό,τι μπορούμε, ώστε η ζωή του λαού να γίνει καλύτερη, σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως  ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΤΕΧΝΗ κ.λ.π., ας έχουμε τουλάχιστον την ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ να ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ…».

      Ηγουμενίτσα                                                               ΑΛΚΗΣ ΦΑΤΣΙΟΣ

           31/10/25                                                                    ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ