Δρόμος να’ ναι…

Ο Δήμος Ηγουμενίτσας αλλά και αυτός των Φιλιατών πέρασαν λέει τσάτρα πάτρα το θέμα το δρόμου που θα συνδέει την Εγνατία με το Μαυρομάτι.

Ενέκριναν περιβαλλοντικές μελέτες και δυστυχώς αποδέχτηκαν έναν δρόμο τρίιχνο.

Και όχι κλειστό αυτοκινητόδρομο.

Βλέπετε υπάρχει τόση μεγάλη στέρηση και τόση καθυστέρηση που κατέληξαν να αποδεχτούν έναν δρόμο και ότι να’ναι.

Αυτό που λέμε δρόμος να’ ναι και ότι να’ ναι.

Κατάντια.

Ο Δήμαρχος των ευχών

Το δημοτικό συμβούλιο Ηγουμενίτσας λοιπόν ψήφισε την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τον δρόμο Εγνατία Μαυρομάτι…

Αποδεχόμενος το κουτσούρεμά του.

Αλλά μην ανησυχείτε…

Ο δήμαρχος κος Λώλος εξέφρασε ευχή.

Ότι στο μέλλον να δοθεί η ευκαιρία να γίνει τετράιχνος.

Και όποτε εκφράζει ευχή ο δήμαρχος δεν θα πρέπει να… ανησυχούμε.

Γιατί κάποτε στο μέλλον ίσως γίνει..

Όπως η χερσαία ας πούμε.

Ελπίζω πως όχι

Ελπίζω ότι αυτές οι πολύ γρήγορες διαδικασίες να έγιναν γιατί βιαζόταν ο μελετητής του έργου και όχι γιατί θέλουμε να κερδίσουμε την εύνοια της Ν.Δ. που είναι κυβέρνηση εν όψει τον εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση…

Γιατί αν είναι το δεύτερο τα πράγματα είναι τραγικά.

Δεδομένου ότι μπορεί να ερμηνευτεί ως η στάση αυτή θυσιάζει τα τοπικά συμφέροντα υπέρ των προσωπικών.

Και κάτι τέτοιο δεν θέλω ούτε να το σκεφτώ.

Δεν είναι ατυχία

Σε κάθε περίπτωση αν όλα τα στραβά συμβαίνουν στην διάρκεια της θητείας μια δημοτικής αρχής αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ατυχία.

Ανικανότητα είναι.

Γιατί αν δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις ή να προβλέψεις την εξέλιξη που πιθανόν να έχουν κάποια θέματα, τότε συγνώμη αλλά δεν κάνεις.

Όταν στην θητεία της παρούσης δημοτικής αρχής γίνεται μπάχαλο με το λιμάνι, εξαφανίζεται η πόλη από τον εκπαιδευτικό χάρτη, περιουσίες όπως η φοιτητική εστία μένουν στον αέρα, η περιβόητη σύνδεση της Εγνατίας με το Μαυρομάτι υποβαθμίζεται και από κλειστός αυτοκινητόδρομος γίνεται ένας μεγάλος τρίιχνος δρόμος.

Δίπλα σε αυτά και τόσα άλλα, τότε συγνώμη δεν είναι ατυχία. Αδυναμία και ανικανότητα είναι.

Στόχος το Αμέρικα

Πάμε σε κάτι ευχάριστο που μας έρχεται από τον χώρο των ιχθυοκαλλιεργειών για να πούμε ότι χώρα στόχος για την επόμενη κίνηση στις εξαγωγές των ελληνικών ψαριών είναι οι ΗΠΑ.

Και πιο συγκεκριμένα η πολιτεία της Νέας Υόρκης.

Οι παραγωγοί μας με την αμέριστη βοήθεια το Οργανισμού για τις εξαγωγές θα συμμετάσχουν σε εκθέσεις τροφίμων που θα οργανωθούν στην πόλη της Νέας Υόρκης αλλά και στην Πολιτεία ευρύτερα.

Η Μεγαλούπολη των ΗΠΑ μπήκε στο στόχαστρο των ιχθυοκαλλιεργητών και ως εκ τούτου μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούμε να περιμένουμε.

Η εξαγωγική δραστηριότητα

Σε κάθε περίπτωση η υδατοκαλλιέργεια στην περιοχή και στην Ελλάδα δεν είναι κάτι ασήμαντο.

Δεν είναι κάτι το υποτονικό, όπως πιθανό μπορεί να τις βλέπουν πολλοί από μας.

Αρκεί να σας πω τούτο.

Ότι οι ιχθυοκαλλιέργειες στην Ελλάδα μεταξύ αυτών και οι δικές μας στην Θεσπρωτία εξάγων ψάρια σε 35 χώρες του κόσμου.

Ναι καλά διαβάσατε. Σε 35 χώρες του κόσμου.

Ξέρετε πολλούς άλλους κλάδους να εξάγουν προϊόντα τους σε 35 χώρες!!!

Ανάμεσα σε αυτές

Ανάμεσα σε αυτές (προσέξτε) είναι: Η Ιταλία πρώτη και με διαφορά δεν το συζητάμε, Ισπανία Πορτογαλία, Γαλλία, Αγγλία, Δανία, Βαλκανικές χώρες, Χονγκ – Κόνγκ, Σιγκαπούρη, Καναδάς, Νορβηγία.

Πριν τον πόλεμο στην Ουκρανία γινόταν εξαγωγές και στην Ρωσία. Λόγω όμως του εμπάργκο που επέβαλαν ΝΑΤΟ, Ε.Ε. και λοιπές… δημοκρατικές δυνάμεις στην Ρωσία χάθηκαν οι εξαγωγές τις οποίες τώρα κάνει η γειτονική Τουρκία.

Η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και «σύμμαχος της Δύσης», αλλά για αυτήν ισχύει άλλο καθεστώς.

Τέλος πάντων.

Ας ελπίσουμε ότι κάποτε ο πόλεμος αυτός θα τελειώσει και πως θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Οπότε η ελληνική παραγωγών ψαριών η οποία ποιοτικά είναι απείρως καλύτερη από την τουρκική, θα επιστρέψει στην μεγάλη αυτή χώρα. 

 Επειδή έχει μέλλον…

Και επειδή οι ιχθυοκαλλιέργειες έχουν μέλλον.

Και το εξηγήσαμε πολλές φορές γιατί υπάρχει αυτό το μέλλον…

Ας είναι καλά η υπεραλίευση των ανοιχτών θαλασσών.

Θα πρέπει να προετοιμάζονται γι’ αυτό.

Κάτι που γίνεται μετά την έγκριση λειτουργίας της Περιοχής Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών στην περιοχή μας.

Εξέλιξη πολύ σημαντική μια και δίνει νέες δυναμικές στις καλλιέργειες.

Η ΠΟΑΥ μέσα από νούμερα

Και για να γίνει κατανοητό το τι σημαίνει αξιοποίηση της ΠΟΑΥ στον τόπο μας θα προστρέξουμε σε νούμερα.

Λοιπόν η σημερινή ετήσια παραγωγή ψαριών φθάνει τους 12.000 τόνους.

Με την ανάπτυξη της ΠΟΑΥ η ετήσια παραγωγή θα φθάσει τους 27.000 τόνους.

Σήμερα στον χώρο προβλέπεται η λειτουργία σε 14 εταιρείες με 24 πάρκα παραγωγής.

Ενώ πρόκειται να δοθούν άλλες 12 νέες άδειες δυναμικότητας 800 τόνων η κάθε μια.

Όπως βλέπετε αλλάζει εντελώς το τοπίο το οποίο αποκτά μια νέα δυναμική.

Απλά γιατί το μέλλον στα ψάρια βρίσκεται στις υδατοκαλλιέργειες.