Είναι ανευθυνότητα

Προφανώς και δεν μπορώ να ξέρω λεπτομέρειες αυτής της απίθανης ιστορίας με την στέγη Καλατράβα στο Ολυμπιακό Στάδιο των Αθηνών.

Ωστόσο.

Σε μια ακόμη περίπτωση φάνηκε η απόλυτη ανευθυνότητα της πολιτείας.

Η οποία αδιαφόρησε παντελώς να κάνει το αυτονόητο.

Να συντηρήσει ένα μεγάλο έργο το οποίο βρίσκεται σε καθημερινή χρήση από δεκάδες αθλητές και όχι μόνο.

Αυτό συμβαίνει σε μια χώρα αδιάφορη, απροσάρμοστη, τριτοκοσμική.

Και αυτή η χώρα λέγετε Ελλάδα.

Ούτε να το σκεφτώ…

Ούτε να το σκεφτώ δεν θέλω τι θα μπορούσε να συμβεί με την συγκέντρωση στις κερκίδες του Σταδίου εξήντα χιλιάδων φιλάθλων σε κάθε ευρωπαϊκό αγώνα που έδινε ο Παναθηναϊκός.

Εξήντα συν εξήντα εκατόν είκοσι δηλαδή.

Γιατί δύο ήταν τα παιχνίδια.

Ούτε που να το σκεφτώ δεν θέλω…

Με τους φιλάθλους να χοροπηδούν και τις ταλαντώσεις της κερκίδας στο κόκκινο.

Καταλαβαίνετε από τι έχει γλυτώσει εντελώς τυχαία αυτή η χώρα;

Υπάρχουν υπεύθυνοι

Δεν μπορεί.

Για το γεγονός ότι η κατασκευή δεν συντηρήθηκε χρόνια τώρα…

Κάποιοι λένε δεν συντηρήθηκε ποτέ από τότε που κατασκευάστηκε…

Δεν ξέρω έτσι λένε κι έτσι γράφετε.

Για το γεγονός αυτό λοιπόν, εφόσον είναι αλήθεια, κάποιοι ευθύνονται.

Προφανώς για μια ακόμη φορά το κομματικό κράτος.

Οι κυβερνήσεις που τοποθετούσε κάθε φορά τα κομματικά τους στελέχη στις διοικήσεις του ΟΑΚΑ.

Ποία πολιτική ευθύνη

Δεν έχει συμπληρωθεί ακόμη χρόνος από την μεγάλη εθνική καταστροφή των Τεμπών.

Για την οποία ευθύνη φέρνουν οι κομματικές διοικήσεις διαχρονικά.

Και για το οποίο, εθνικό δράμα, δεν μάθαμε ακόμη τίποτε, πέραν των τριών υπαλλήλων που κατηγορούνται.

Κανείς από τα πολιτικά πρόσωπα δεν οδηγήθηκε στη φυλακή.

Κανείς, ακόμη δεν κατηγορήθηκε.

Απλά ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη για τις δεκάδες ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν.

Να την βράσω την πολιτική ευθύνη.

 Για πόσο ακόμη

Για πόσο ακόμη θα δεχόμαστε όλοι μας αυτό το σενάριο;

Του κομματικού  βολέματος.

Από τις διοικήσεις αθλητικών φορέων, στις διοικήσεις νοσοκομείων και σε αυτές των οργανισμών που έχουν σχέση με την ζωή μας;

Ως πότε θα ανεχόμαστε την κομματική ιδιότητα ως το μοναδικό προσόν για να γίνει κάποιος πρόεδρος ενός φορέα με το αντικείμενο του οποίου είναι παντελώς άσχετος;

Ως πότε αυτός ο κομματισμός θα μας θέτει σε διαρκή κίνδυνο;

Θα πάρει χρόνο ακόμη δυστυχώς.

Από τα μικρά τα καθημερινά

Δείτε για παράδειγμα τις συμβαίνει δίπλα μας.

Μαθαίνω ότι στις σχολές του ΟΑΕΔ Ιωαννίνων προσλαμβάνονται ως εκπαιδευτές άσχετοι με το αντικείμενο.

Προσλαμβάνουν για παράδειγμα να διδάξει στο τμήμα μαγείρων δημόσιος υπάλληλος.

Οποίος καμία σχέση με την μαγειρική δεν έχει.

Και αφήνουν έξω επαγγελματίες σεφ.

Και με χρόνια εμπειρία στην συγκεκριμένη δουλειά.

Αυτή όμως είναι η αξιοκρατία του Μητσοτάκη.

Τελικά οι σπουδαστές τι θα μάθουν από την διδασκαλία του δημοσίου υπαλλήλου;

Πώς να πρωτοκολλούν έγγραφα;

Γιατί μαγειρική σίγουρα δεν θα μάθουν. 

Από τα κοντινά μας

Βλέπετε από πού ξεκινά ο κομματισμός;

Από τα διπλανά μας.

Τα κοντινά μας.

Από τον ΟΕΑΔ και την Σχολή Μαθητείας μέχρι την επιλογή διευθυντών.

Σε όλα τα επίπεδα.

Πως λοιπόν να πάει μπροστά αυτό το κράτος;

Δεν έχουν έλεγχο

Και ξέρετε γιατί το κάνουν με τόση ευκολία;

Το να βάζουν για παράδειγμα κομματικούς φίλους στο ΟΑΚΑ ή στο να επιλέγουν δημοσίους υπαλλήλους να διδάξουν μαγειρική;

Ενώ προηγούνται ιδιώτες και άνεργοι επαγγελματίες;

Γιατί ξέρουν ότι δεν θα τους κάνει έλεγχο κανείς;

Ξέρουν ότι το σύστημα είναι σάπιο από πάνω μέχρι κάτω.

Ξέρουν ότι το έκαναν και οι προηγούμενοι, οπότε θεωρούν φυσιολογικό να το κάνουν και αυτοί.

Όπως θα το κάνουν και οι επόμενοι.

Μπάχαλο του δημοσίου για το οποίο πληρώνουμε όλοι μας.

Και στο βάθος Στέφανος

Κι από την άλλη να έχεις και τον Στέφανο να δίνει ένα ακόμη τηλεοπτικό σόου.

Να φτυαρίζει δήθεν τα χώματα από τους δρόμους του Βόλου και να βγάζει τα παπούτσια του προκειμένου να μπει σε σπίτι γεμάτο με λάσπες προκειμένου να βοηθήσει…

Και φυσικά η δουλειά κράτησε όσο χρόνο ήθελαν τα τηλεοπτικά συνεργεία για να παίξουν το θέμα στα πρωϊνάδικα.

Έτσι κάνουν οι πραγματικοί αριστεροί οι ηγέτες.

Να το χαίρονται.