Ναι μεν αλλά…

Και προφανώς δεν μπορώ να διαφωνήσω με την ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Και προφανώς υπάρχει πρόβλημα με την χερσαία.
Ωστόσο.
Είμαι μεν σύμφωνος ότι το Δημοτικό Συμβούλιο συζήτησε πολλές φορές το θέμα, όπως τονίζει η Λαϊκή Συσπείρωση…
Είναι σύμφωνος ότι όντως πάρθηκαν διαχρονικά κάποιες αποφάσεις.
Συμφωνώ ακόμη και στο ότι η Λαϊκή Συσπείρωση διατύπωσε προτάσεις.
Με τις οποίες μπορεί να διαφωνεί κανείς στα επιμέρους θέματα, αλλά διατύπωσε προτάσεις.

Από την άλλη όμως…
Από την άλλη μεριά όμως δεν νομίζω ότι όλο αυτό ήταν αρκετό…
Και δεν ήταν αρκετό συντρόφια γιατί δεχτήκατε και αποδεχτήκατε την στάση της Δημοτικής Αρχής.
Παρά το γεγονός ότι βλέπατε πως ενώ ο καιρός περνούσε και δεν γινόταν απολύτως τίποτε…
Δαν σας είδα να κάνετε αυτό που ξέρετε πολύ καλά.
Να οργανώσετε μια διαμαρτυρία.
Να κινηθείτε πιο δυναμικά.
Από την στιγμή που βλέπατε ότι όσα λέγατε στο Δημοτικό Συμβούλιο τα γράφανε στα παλιά τους τα παπούτσια.

Είναι σχεδόν βέβαιο
Και θα εξηγήσω τι θα ήθελα από σας.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν η δημοτική αρχή απέλυε έναν εργαζόμενο, δίκαια ή άδικα δεν έχει σημασία, την επόμενη μέρα θα βρισκόσασταν στους δρόμους με ντουντούκες και συνθήματα.
Και καλά θα κάνατε.
Στην περίπτωση της χερσαίας τα πράγματα είναι ακόμη ποιο σοβαρά από μια απόλυση ενός εργαζομένου.
Προφανώς και δεν μπορούν να συγκριθούν γιατί είναι ανόμοια.
Αλλά σοβαρό θέμα το ένα, σοβαρό και το άλλο.
Υπό αυτή την έννοια στην μια περίπτωση θα βρισκόσασταν στους δρόμους.
Ενώ στην περίπτωση της χερσαίας που είναι λαϊκή απαίτηση, είναι λαϊκό αίτημα.
Περιοριστήκατε στις συζητήσεις εντός των θυρών.
Και αυτό δεν αρκεί.

Να μην το ξεχνάμε
Να μην ξεχνάμε επίσης ότι όταν η παράταξη Γόγολου κάθε τρις και λίγο έφερνε το θέμα για συζήτηση εκτός ημερησίας διάταξης…
Κάποιοι τον χαρακτήρισαν εμμονικό.
Το θέμα της χερσαίας, όπως και πολλά άλλα που αντιμετωπίζει η Θεσπρωτία, και τα έχει αναδείξει πολλές φορές η ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΗ, δεν αφορούν μόνο την πλειοψηφία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις την ξεπερνάμε και διεκδικούμε τα δίκιο των πολιτών.
Είμαστε ευχαριστημένοι με ότι κάναμε για αυτά;
Εγώ πάντως όχι.
Γιατί απλά διέκρινα μια νιρβάνα πάνω από τον ουρανό της Ηγουμενίτσας σε όλα τα επίπεδα.

Αναλογικές οι ευθύνες
Στην συγκεκριμένη μορφή διοίκηση του τόπου…
Με τους αιρετούς και τις παρατάξεις στο δημοτικό συμβούλιο.
Αν κάτι δεν πάει καλά δεν βαραίνει αποκλειστικά και μόνο την πλειοψηφία.
Βαραίνει αναλογικά και την αντιπολίτευση.
Σε πολύ μικρότερα ποσοστά αλλά την βαραίνει.
Γιατί σε ένα συλλογικό όργανο οι ευθύνες είναι αναλογικές στο βαθμό των αρμοδιοτήτων που έχει ο καθένας.

Γεγονός που σημαίνει….
Γεγονός που σημαίνει ότι ευθύνες για την εσκεμμένη ή μη απραξία της Δημοτικής Αρχής απέναντι στο συγκεκριμένο πρόβλημα και όχι μόνο υπάρχουν και στις άλλες παρατάξεις της αντιπολίτευσης.
Ούτε ο Γόγολος, ούτε ο Δημητρίου είναι άμοιροι ευθυνών.
Κανείς από τους δύο δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από το επιχείρημα: μα δεν έχουμε εμείς την ευθύνη διοίκησης.
Προφανώς και δεν έχετε την ευθύνη διοίκησης, έχετε όμως την ευθύνη για το πώς η πλειοψηφία διαχειρίζεται τα προβλήματα του τόπου.
Αντιπολίτευση μεν αλλά με ρόλο δε.

Δεν αρκεί η θεωρία
Γιατί δεν αρκεί (πολλές φορές) να καταθέτεις απλά και μόνο την άποψή σου και την πρότασή σου στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Αυτό το κάνεις για αν συμφωνείς ή όχι να τοποθετηθεί ένας κάδος σε μια θέση με την οποία διαφωνείς…
Αυτό το κάνεις για την επιλογή των πεζοδρομήσεων της Δημοτικής Αρχής…
Αυτό το κάνεις για θέματα ήσσονος σημασία για την πόλη.

Για τα σοβαρά όμως…
Για το μεγάλα και τα σοβαρά όμως, δεν μπορεί να αρκείσαι στην συζήτηση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Και στις προτάσεις που θα καταθέσεις για αυτά.
Για τα μεγάλα και τα σοβαρά όπως η χερσαία, η πώληση του λιμανιού στην οποία το κτράτος σε αγνοεί προκλητικά, η απουσία της Ηγουμενίτσας από τον πανεπιστημιακό χάρτη της πόλης, το κλειστό Τελωνείο στο Μαυρομάτι, η παράκαμψη της πόλης και η σύνδεση της Εγνατίας με το Τελωνείο
Και πολλά άλλα…
Απλά δεν αρκεί μια συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο.
Και αυτό ξέρω ότι το καταλαβαίνετε.