Τα περί απευθείας αναθέσεων

Στην πρώτη θέση τα νοσοκομεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση  στον τομέα των απευθείας αναθέσεων, λένε τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία.

Και αμέσως το μυαλό του απλού πολίτη πάει σε ρουσφετάκια.

Και δεν έχει καθόλου άδικο αφού στο κάτω κάτω της γραφής έτσι τον έμαθαν.

Και οι μεν, οι ελεγχόμενοι, και οι δε οι ελέγχοντες.

Οι δεύτεροι το κάνουν απλά για να μην ασχολούνται μαζί τους.

Πετάνε το θέμα στους ελεγχόμενους.

Και αυτοί καθαρίζουν.

Είναι νόμιμες ή όχι;

Το ερώτημα που τίθεται ωστόσο είναι τόσο πολύ απλό…

Οι απευθείας αναθέσεις είναι νόμιμες ή όχι;

Αν είναι νόμιμες τότε κακώς βγάζουν στατιστικά και δείχνουν μια λαθεμένη εικόνα για τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Αν είναι παράνομες τότε ρωτάς ξανά τους ελέγχοντες  για το τι κάνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν την παρανομία.

Εμείς λέμε τίποτε.

Γιατί αν έκαναν κάτι, αν τιμωρούσαν την παρανομία, δεν θα συνεχιζόταν αυτή η πρακτική των απευθείας αναθέσεων…

Ο νόμος τους δίνει το δικαίωμα

Άλλωστε ο νόμος είναι αυτός που δίνει το δικαίωμα να εκτελούνται έργα με απευθείας αναθέσεις.

Ο νόμος προβλέπει ότι οι δήμαρχοι σε ένα ποσό, και οι περιφερειάρχες, σε ένα μεγαλύτερο, να δίνουν έργα σε εργολάβους με απευθείας αναθέσεις.

Χωρίς διαγωνισμούς δηλαδή.

Οπότε προς το τι όλη αυτή η φασαρία;

Αν ο νομοθέτης, το κράτος δεν θέλει να υπάρχει αυτό το φαινόμενο με έναν νόμο κι ένα άρθρο, για να θυμηθούμε και το συριζέικο σύνθημα, καταργεί τις απευθείας αναθέσεις.

Οπότε δεν θα κουράζονται με στατιστικές…

Μια εξαίρεση που έγινε κανόνας

Θα πει κάποιος που ξέρει.

Ναι μεν προβλέπονται οι απευθείας αναθέσεις, αλλά για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών.

Σε αυτό συμφωνώ.

Αλλά το κράτος είναι πάλι αυτό που έχει τους μηχανισμούς να ελέγχει πότε η προϋπόθεση αυτή καταστρατηγείται.

Με την Αποκεντρωμένη που εγκρίνει προϋπολογισμούς και με το Ελεγκτικό Συνέδριο ή όπως αλλιώς το λένε, που ελέγχει την νομιμότητα των αποφάσεων των τοπικών και περιφερειακών συμβουλίων. Ή των οικονομικών επιτροπών που ελέω απλής αναλογικής αντικατέστησαν αυτά…

Δεν είναι δύσκολο

Και σας ομολογώ δεν είναι καθόλου δύσκολο να γίνει ο έλεγχος αυτός.

Γιατί όταν για παράδειγμα σε έναν προϋπολογισμό βλέπει  κανείς ότι για κάθε τοπική κοινότητα προβλέπεται ένα συγκεκριμένο ποσό. Εφτά χιλιάδες κάτι ήταν για τους δήμους και είκοσι χιλιάδες κάτι ήταν για τις Περιφέρειες, τότε τι κάνει νιάου, νιάου στα κεραμίδια;

Η διάθεση των αυτοδιοικητικών να πάνε με απευθείας αναθέσεις.

Κι ενώ το ξέρει η Αποκεντρωμένη δεν μπορεί παρά να εγκρίνει τον προϋπολογισμό.

Άρα και να νομιμοποιήσει την πρακτική.

Ο δεύτερος έλεγχος

Κι ενώ η Αποκεντρωμένη βλέπει πως θα τρέξει ο προϋπολογισμός, αλλά δεν μπορεί να παρέμβει…

Υπάρχει ο δεύτερος έλεγχος που εξετάζει την νομιμότητα των πράξεων.

Κι εδώ είναι όλο το μυστικό.

Γιατί αν θέλει εκεί θα πρέπει να ζητά από τους δήμους να δικαιολογήσουν το έκτακτο της ανάγκης για απευθείας ανάθεση.

Δεν το κάνει όμως…

Οπότε γενάτε το ερώτημα ποιος από όλους παρανομεί.

Σπατάλη εκατομμυρίων

Επί της ουσίας τώρα μιλάμε για μια σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ.

Που γίνεται στο όριο της παρανομίας.

Ένα παράδειγμα για να γίνει κατανοητό.

Δείτε ένα προϋπολογισμό οποιουδήποτε δήμου και θα παρατηρήσετε το εξής:

Σε κάθε κοινότητα προβλέπονται ποσά για αλλαγή λαμπτήρων δημοτικού φωτισμού ή για αντικατάσταση πλακών πεζοδρομίου, ή για κάτι άλλο.

Και πρέπει να ρωτήσεις.

Γιατί αγοράζονται οι λαμπτήρες πέντε πέντε και δεν διατίθεται ένα μεγάλο ποσό προκειμένου όλοι οι λαμπτήρες να αγοραστούν μέσω δημοπρασίας ;

Και άρα να κοστίσουν πολύ πιο φθηνά, που σημαίνει ότι το ποσό που θα εξοικονομηθεί θα μπορεί να πάει σε άλλα έργα;

Ένα πολύ μικρό παράδειγμα για να καταλάβετε το παίζει με τις απευθείας αναθέσεις.

Αυτά είναι τα ψιλά…

Να σας προλάβω όμως.

Οι λαμπτήρες είναι τα ψιλά.

Τα πολλά εικοσάρια και εβδομηντάρια έχουν το ζουμί.

Όπως και η ανακάλυψη του πρόχειρου μειοδοτικού διαγωνισμού για μεγαλύτερα ποσά.

Εκεί που μαζεύονται σε συνεννόηση τρείς ενδιαφερόμενοι καταθέτουν τρείς προσφορές ξέροντας εκ των προτέρων ποιος θα πάρει το έργο.

Σήμερα εγώ, αύριο εσύ μεθαύριο ο τρίτος.

Εδώ έχουμε την νέα νόμιμη κατασπατάληση των πιστώσεων.

Και μάλιστα, όπως επισημαίνουμε, νόμιμη.

Οπότε ας μην διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας.

Ο νόμος τα επιτρέπει για να συμβούν.

Ο άλλος έφερνε ηλεκτρολόγους από την Κοζάνη την πατρίδα του, για να αλλάξει μια λάμπα στους Μεθοριακούς Σταθμούς κι εσείς μου λέτε κουβέντες τώρα…