Τσίρκο

Η επόμενη βουλή θα είναι κανονικό “τσίρκο” και σαφώς πιο φαιδρή η εικόνα στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Ελλήνων πολιτών, σε σχέση και με τη βουλή που είχε μέσα “Ανεξάρτητους Έλληνες” και “Χρυσή Αυγή” (2015-2019). Στην περίοδο εκείνη βέβαια, να τονίσουμε, αστείες ήταν και οι δύο κυβερνήσεις που είχε φτιάξει ο Αλέξης Τσίπρας, με συνέταιρο το Μπάνο Καμμένο και υπουργούς κατά καιρούς, τον Παύλο Χαϊκάλη κοκ. Η “ψεκασμένη” ακροδεξιά δεν ήταν μόνο στη βουλή τότε αλλά και μέσα στην κυβέρνηση…

Καθρέφτης της κοινωνίας μας, θα μπορούσε να πει κανείς, ολόσωστα. Αυτό εκπροσωπεί το ελληνικό κοινοβούλιο σήμερα.

Ο σοφός… λαός εμίλησε λοιπόν και “ζωγράφισε”… Κουράγιο στον επόμενο πρόεδρο της βουλής εύχομαι και στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες. Τα “παρατράγουδα” που γίναν βουλευτές θα μας προσφέρουν πολλές ανεπανάληπτες στιγμές, είναι βέβαιο και η φιλελεύθερη δημοκρατία μας παραμένει σε κρίση.

Τις πταίει;

Κροκοδείλια δάκρυα λοιπόν από το “μέτωπο” του ΣΥΡΙΖΑ για την ακροδεξιά στροφή των εκλογών και με πρώτο τον Αλέξη Τσίπρα, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν από προχθές το Μητσοτάκη και τη ΝΔ πως ευθύνονται γι’ αυτό. Είναι πάντα εύκολοι και πρόχειροι στις αναλύσεις τους άλλωστε οι “σύντροφοι” και καθώς έμαθαν τέσσερα χρόνια τώρα, να κατηγορούν το Μητσοτάκη για όλα τα δεινά του κόσμου, δε το ‘χουν σε τίποτα να του χρεώνουν και την άνοδο της ακροδεξιάς στη χώρα, η οποία παρεμπιπτόντως, του στέρησε μερικές έδρες – στην πεντακομματική βουλή του Μαΐου, θυμίζω, η ΝΔ θα είχε 170 έδρες, αν οι πρώτες εκλογές είχαν γίνει με την ενισχυμένη αναλογική.

Ναι, ξεχάσαμε και ποιος καλούσε σε στήριξη τα “ορφανά” του Κασιδιάρη στις πρώτες εκλογές… ποιος θεωρούσε χρήσιμες ψήφους της ψήφους των Χρυσαυγιτών κτλ.

Πώς μπήκαν στη βουλή

To ότι η ελληνική κοινωνία με ένα σημαντικό ποσοστό της ψήφισε ένα κόμμα που έχει αναφορά στους καταδικασμένους εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, δεν είναι γεγονός που εξηγείται μονοσήμαντα και απλοϊκά. Αν η “Νίκη” έκανε αγώνα μέσα στις εκκλησιές εδώ και μερικούς μήνες, με τη βοήθεια καλόγερων και καλογριών, στην περίπτωση των “Σπαρτιατών” μιλάμε για ένα κόμμα που δεν έχει ούτε καν ολοκληρωμένα κατασκευασμένη ιστοσελίδα…

Εδώ πιθανά, δίκτυα των Χρυσαυγιτών μέσα από μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κλειστές ομάδες ενημέρωσης λειτούργησαν προκειμένου να δώσουν τη “γραμμή” για να ψηφιστεί το συγκεκριμένο κόμμα που μέχρι χθες, ψάχναμε να βρούμε ποιος είναι ο επικεφαλής του.

Η δυνατότητα δε να μπλοκαριστεί νομικά το συγκεκριμένο κόμμα όπως έγινε και με τις δύο απόπειρες Κασιδιάρη με τους “Έλληνες”, δε νομίζω ότι υπήρχε. Στις υπάρχουσες γενικές πληροφορίες που βρίσκουμε στο σαιτ τους, δεν μπορεί να γίνει αυτονόητα η σύνδεση με τον νεοναζιστικό χώρο. Το ότι μετά την ανακήρυξη των κομμάτων από τον Άρειο Πάγο, ο Κασιδιάρης δήλωσε πως στηρίζει “Σπαρτιάτες” δε νομίζω ότι είναι κάτι που θα μπορούσε να προληφθεί, για να μην τρελαινόμαστε.

Άλλωστε, προσωπικά δεν είμαι της άποψης ότι είναι αποτελεσματικά τα νομοθετικά μέτρα για να αποτρέψεις την κυκλοφορία αυτών των ιδεών και πολύ περισσότερο την είσοδό τους στο ναό της δημοκρατίας. Το ότι ασχοληθήκαμε τόσο πολύ και επί μήνες με τον Κασιδιάρη, διαφήμιση του έκανε σε κόσμο που μπορεί να τον είχε ξεχάσει παντελώς. Για την ψήφο στους “Σπαρτιάτες” όμως, όπως είπαμε, είναι βέβαιο πως λειτούργησαν κάποια κανάλια (όχι μέσα ενημέρωσης) που κατηύθυναν τον κόσμο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Η περαιτέρω εκλογική καθίζηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναμενόμενη. Αυτό συνέβη και το 2015 με τις δυνάμεις που βρίσκονταν σε αποδρομή.

Έγινε αντιληπτό ωστόσο από τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προτού ακούσουμε τη δήλωση του αρχηγού τους, πως δεν είχε πια καμία σημασία το ποσοστό που θα ελάμβανε το κόμμα την Κυριακή, αν είχε το 2 μπροστά ή το 1… Για το ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει εναλλακτική ηγεσίας και έτσι, θα συνεχίσουν να πορεύονται με τον Αλ6. Αυτό ασφαλώς συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία, να μην αναλαμβάνει δηλαδή ένας ηγέτης την πολιτική ευθύνη του κακού αποτελέσματος και να παραμένει, ορίζοντας μάλιστα και το χρονοδιάγραμμα της νέας κρίσης του από το λαό: τις ευρωεκλογές!

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο Αλ. Τσίπρας θεωρεί βέβαιο ότι τα 170.000 μέλη του κόμματος θα τον επανεκλέξουν πρόεδρο, ενδεχομένως να είναι και ο μοναδικός υποψήφιος, αν δε “στηθεί” καμιά άλλη υποψηφιότητα ως ψευδαίσθηση εσωκομματικού ανταγωνισμού.

Κι εδώ που τα λέμε, δε μπορεί να υπάρξουν και πολλοί πρόθυμοι για να αναλάβουν την αρχηγία σε ένα κόμμα που υπό την ηγεσία του Αλ6 μετρά αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες (έξι με τις διπλές αυτοδιοικητικές, από το 2019 ως σήμερα), άρα θα τον αφήσουν να πάει ως τις ευρωεκλογές, για να πιει μονάχος του ολόκληρο το πικρό ποτήρι…

Π.Μπούρχας