Γράφει η Αντιγόνη Νταή
Την Κυριακή 2 Νοεμβρίου τιμήθηκε η μέρα αυτή μνήμης για τους δημοσιογράφους και λειτουργούς του Τυπου που σκοτώθηκαν, υπήρξαν θύματα επίθεσης, παρενοχλήθηκαν, κρατήθηκαν ή φυλακίστηκαν κατά την διάρκεια ασκήσεως του επαγγέλματός τους.
Σε λιγότερο από μια δεκαετία περισσότεροι από χίλιοι δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί κατά την διάρκεια της εργασίας τους. Εννέα στις δέκα περιπτώσεις είναι άλυτες. Οι γυναίκες δημοσιογράφοι διατρέχουν συχνά μεγαλύτερο κίνδυνο στο να στοχοποιηθούν όχι μόνο για το ρεπορτάζ αλλά και λόγω φύλου. Μόνο φέτος τουλάχιστον 88 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν. Στο μήνυμά του ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ,Αντόνιο Γκουτέρες, μεταξύ άλλων αναφέρει << …όταν οι δημοσιογράφοι στοχοποιούνται, οι κοινωνίες στο σύνολό τους πληρώνουν ένα τίμημα. Αυτό είναι απαράδεκτο! Δεν πρέπει να γίνει μια νέα κανονικότητα. Καλώ τις κυβερνήσεις και την διεθνή κοινότητα να προστατεύσουν τους δημοσιογράφους, και να δημιουργήσουν τις συνθήκες που χρειάζονται για να κάνουν την δουλειά τους.>>
Ένας από τους δολοφονημένους δημοσιογράφους ο Γιώργος Καραιβάζ έγραφε πριν 5 χρόνια << Μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικοί, δημοσιογραφικά μεγαλοστελέχη,εκκλησία,αστυνομία ,δικαιοσύνη, κακοποιοί,περοπλεγμένοι όλοι σε έναν κύκλο δυναστείσς και καταδυνάστευσης των αφελών ρομαντικών οδοιπόρων, που εν πολλοίς συγκροτούν το μεγάλο κοινωνικό στρώμα. Ένας κύκλος που όλοι γνωρίζουν όλους και το μόνο που ενδιαφέρει είναι η κυκλοφορία και το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος. Μέσω δύο ατόμων ( από τον ποινικό χώρο) γνώρισα πολύ καλά την παιδιάστικη αφελή μέχρι τότε προσέγγιση μου, στο πως λειτουργεί το σύστημα>>. Λόγια που δεν τους δίνεις σημασία τον καιρό που λέγονται,αλλά με όσα τριγύρω γίνονται και αποκαλύπτονται ,ακούγονται τόσο επίκαιρα και οδυνηρά αληθινά…
Και δολοφονήθηκε…Στην χώρα μας, πάντα η δημοσιογραφία είχε << βαριά>> σκιά…αλλά και ενίοτε Φως. Διαυγές φως που όμως τα τελευταία χρόνια αυτή η σκιά βαραίνει συνεχώς και το φως ολοένα και φθίνει. Η ιδιότυπη σύζευξη κεφαλαίου και επιχειρηματικότητας με την <<ιδιότυπη>> αντίληψη κυβερνήσεων, εξουσιών και θεσμών περί της ελευθεροτυπίας, καλά κρατεί. Τους εθνικούς μας εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες και συνάμα ιδιοκτήτες Μέσων Ενημέρωσης πόσο να τους εμπιστεύεσαι για την Ελευθερία του Τύπου? Και για την αντικειμενική κάλυψη και παρουσίαση των γεγονότων? Βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες μας πως αντιμετωπίζουν τα γεγονότα! Κι όσοι προσπαθούν να κάνουν σωστά την δουλειά τους , με αντικειμενικότητα, ,στοχοποιούνται και τιμωρούνται…
Στις 2 Νοεμβρίου αποτίουμε φόρο τιμής στους δημοσιογράφους που κάνουν την δουλειά τους καθημερινά παρά τους εκφοβισμούς και τις απειλές. Το έργο τους και αυτό των πεσόντων συναδέλφων, μας θυμίζει ότι η αλήθεια δεν πεθαίνει ποτέ, ούτε η δέσμευση για το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.
Το ρεπορτάζ δεν είναι έγκλημα…


















