Σε περιδίνηση ο ΣΥΡΙΖΑ

Σε περιδίνηση ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την διπλή εκλογική συντριβή και την αποχώρηση του προέδρου του Αλέξη Τσίπρα.

Και είναι λογικό ένα κόμμα που έχει περιέλθει σε μια τέτοια κατάσταση να αντιμετωπίζει δυσκολίες.

Ωστόσο εκείνο που θα πρέπει να έχουν υπόψη τους είναι ότι πρώτα απ’ όλα χρειάζεται ψυχραιμία, υπομονή και καθαρό μυαλό.

Αλλά το καθαρό μυαλό το αποκτά κανείς όταν απομακρύνεται χρονικά από ένα μεγάλο αρνητικό γεγονός για τον ίδιο.

Οπότε οι του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει πρώτα να κερδίσουν λίγο χρόνο για να αποκαταστήσουν σε ένα βαθμό την ομαλότητα στους κόλπους του κόμματος.

Είναι σωστό

Ψυχραιμία συνιστά και ο πολλές φορές στο παρελθόν ανερμάτιστος και πολιτικά αψυχολόγητος Παύλος Πολάκης.

Ο οποίος ωστόσο είπε και κάτι σωστό.

Ότι δηλαδή το κόμμα πρέπει να οργανωθεί στην κοινωνία.

Πρέπει να δημιουργήσει βάσεις, κομματικές οργανώσεις οι οποίες θα διασυνδεθούν με τους πολίτες και θα βοηθήσουν στην αναδιοργάνωση του κόμματος.

Αυτό είναι σωστό.

Με την διαφορά ότι δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη.

Θέλει χρόνο. Κάτι που δεν έχει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αφορά και τα άλλα κόμματα

Ωστόσο εδώ υπάρχει ένα σημαντικό κενό που αφορά και άλλα κόμματα.

Κάποτε τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. (για το ΚΚΕ θα αναφερθούμε ξεχωριστά) είχαν ισχυρές κομματικές οργανώσεις παντού.

Στους χώρους δουλειάς, στους χώρους πολιτισμού, σε κάθε έκφανση της κοινωνικής δραστηριότητας.

Και όταν λέμε οργανώσεις το εννοούμε.

Παντοδύναμες.

Με τα θετικά και τα αρνητικά τους.

Εντελώς αδιάφοροι

Κάποτε, ας πούμε οι Νομαρχιακές Επιτροπές ήταν πανίσχυρες.

Και οι τοπικές οργανώσεις.

Σήμερα τόσο για το ΠΑΣΟΚ όσο και για την Ν.Δ. είναι από ανύπαρκτες έως διακοσμητικές.

Έτσι όμως χάνεται η επαφή με τον κόσμο.

Χάνεται  ένα σημαντικό πλεονέκτημα.

Η παρουσία του κόμματος.

Μια παρουσία που στα δύσκολα επιστράτευε κόσμο, έβαζε πλάτη, εργαζόταν.

Σήμερα και τα δύο κόμματα απουσιάζουν.

Ελεύθερο πεδίο

Αντίθετα το ΚΚΕ βρήκε ανοιχτές πόρτες και μπήκε.

Ελέγχοντας τα Εργατικά Κέντρα, ελέγχοντας τους εμπορικούς συλλόγους, τις περισσότερες κλαδικές συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Και μάλιστα πολύ εύκολα.

Γιατί;

Μα επειδή βρήκε μικρό ενδιαφέρον από τα άλλα κόμματα.

Γιατί εκεί που υπήρξε ενδιαφέρον το ΚΚΕ είναι πολύ χαμηλά.

Για παράδειγμα δείτε τι συμβαίνει στα Επιμελητήρια της Ηπείρου.

Στα Γιάννινα, στην Θεσπρωτία, στην Πρέβεζα και στην Άρτα.

Σε κανένα από αυτά δεν έχει μεγάλο ποσοστό το ΚΚΕ και φυσικά πρόεδρο.

Αντίθετη η εικόνα

Εντελώς αντίθετη είναι η εικόνα στα Εργατικά Κέντρα για παράδειγμα.

Εκεί όπου το ενδιαφέρον των συνδικαλιστών των δύο μεγάλων κομμάτων (το πάλαι ποτέ για το ΠΑΣΟΚ) αδιαφόρησαν.

Για κάποιον λόγο.

Δεν συμμετέχουν σχεδόν.

Με αποτέλεσμα οι διοικήσεις τους να ελέγχονται από το ΚΚΕ.

Τι και αν στις εκλογές η συμμετοχή είναι ελάχιστη.

Σημασία έχει ότι ο έλεγχος ανήκει στο ΚΚΕ.

Κάνουν παιχνίδι

Έχοντας λοιπόν υπό τον έλεγχό τους συλλόγους και σωματεία κάνουν παιχνίδι.

Σε κάθε απεργία είτε με το ΠΑΜΕ είτε χωρίς το ΠΑΜΕ, πράγμα σπάνιο μπορούν να μαζέψουν περισσότερους από ότι η άφαντη ΑΔΕΔΥ για παράδειγμα.

Και κάνουν τον ντόρο τους.

Περνούν ένα μήνυμα.

Θα μου πείτε ότι εδώ δουλεύουν από το πρωί ίσα με το βράδυ πληρωμένα κομματικά στελέχη.

Τα οποία δεν κάνουν καμιά άλλη δουλειά εκτός από αυτή.

Συμφωνώ.

Αλλά και παλαιότερα υπήρχαν στελέχη που πληρωνόταν από το κόμμα για να οργανώνουν τις συνδικαλιστικές παρατάξεις του ΚΚΕ.

Οπότε εκείνο που άλλαξε είναι η αδιαφορία των στελεχών  των άλλων κομμάτων να ασχοληθούν με τα κοινά.

Αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στο ΚΚΕ.

Οργάνωση λοιπόν

Όταν συνεπώς ο Πολάκης και ο κάθε Πολάκης κάνει λόγο για ισχυρές κομματικές οργανώσεις θα πρέπει να ξέρει που θα αναζητήσει στελέχη για να ασχοληθούν με το θέμα αυτό.

Κάτι ανάλογο ισχύει και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό δεδομένου ότι κάποτε είχε μια υποδομή σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ και για το ΠΑΣΟΚ.

Αλλά πολύ φοβάμαι ότι ούτε την δύναμη ούτε την όρεξη έχουν να ασχοληθούν με το θέμα της οργάνωσης του κόμματος.

Γιατί, εν τέλει, πρέπει να γνωρίζουν ότι η αναδιοργάνωση ενός κόμματος ξεκινάει πάντα από την βάση.