Δύο ανακοινώσεις υποψήφιων με την παράταξη του Αντώνη Μπέζα είχαμε τις τελευταίες μέρες. Πρόκειται για τον δικηγόρο Χρήστο Καρβούνη και τη συνταξιούχο δημόσιο υπάλληλο, Μαρία Λιοπάρη.
Ο κ. Καρβούνης στο μήνυμά του αναφέρει:
Φίλες και φίλοι,
Θέλω και επίσημα να ανακοινώσω την απόφασή μου να θέσω υποψηφιότητα για μία θέση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Ηγουμενίτσας, της πόλης που ζω και αγαπώ με το ψηφοδέλτιο του Αντώνη Μπέζα και τον Συνδυασμό «Μαζί για την Ηγουμενίτσα».
Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε την υποχρέωση, αλλά και την ευθύνη να αλλάξουμε και να βελτιώσουμε την καθημερινότητά μας, να αλλάξουμε τον Δήμο μας. Έχω την πεποίθηση πως οι αλλαγές δεν μπορούν να προκύψουν από τις κουβέντες στις παρέες και την κριτική του καναπέ. Η ενασχόληση με τα κοινά είναι το μέσο για να καταφέρουμε πράγματα.
Μεγάλωσα στην Ηγουμενίτσα και ανήκω σε μία γενιά, που βίωσε το μεγάλωμα του Δήμου μας, έζησε, όμως, και ζει και την παρακμή του και την ατολμία των πολιτικών του. Πιστεύω, παρά ταύτα, ακράδαντα πως, αυτή η γενιά, έχει μάθει στα δύσκολα, έχει αποκτήσει αντίληψη και όποτε της δίνεται η ευκαιρία προσπαθεί να προσφέρει, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για τις επόμενες γενιές.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες που βιώνουμε, υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν καθημερινά τα δυνατά τους ώστε να είναι παραγωγικοί, που αναγνωρίζουν πως το ατομικό καλό θα έρθει μέσα από το κοινό καλό, που καταλαβαίνουν πως για να πετύχεις κάτι πρέπει να κάνεις θυσίες. Με αυτούς τους ανθρώπους συστρατεύομαι και θέλω να τους εκπροσωπήσω.
Όχι, δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, δεν μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα. Μπορούμε όμως να ξεκινήσουμε, μπορούμε να ανοίξουμε μία παραγωγική επικοινωνία μεταξύ των πολιτών και του Δήμου, να χρησιμοποιήσουμε ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν, να ενταχθούμε σε περισσότερα προγράμματα χρηματοδότησης, να αναζητήσουμε έξυπνες λύσεις, να αντιγράψουμε καλές πρακτικές, να κάνουμε την πόλη μας και τον Δήμο μας σημείο αναφοράς.
Πάνω απ’ όλα, πιστεύω ότι χρειάζεται θέληση και δουλειά. Οι λύσεις είναι εκεί έξω, αρκεί να θες να τις βρεις και να τις υιοθετήσεις στην πόλη σου.
Εύχομαι η πορεία μέχρι τις αυτοδιοικητικές εκλογές να γίνει σε πλαίσιο ανάδειξης των προβλημάτων και επιδίωξης επίτευξης λύσεων τους από όλες τις πλευρές. Μπορούμε να βελτιώσουμε τον Δήμο μας και οφείλουμε να κάνουμε τα πάντα για να το πετύχουμε. Η εμπειρία και η σοβαρότητα του επικεφαλής του ψηφοδελτίου, Αντώνη Μπέζα, αλλά και η σύνθεση της ομάδας των συμπολιτών που θα διεκδικήσει την ψήφο των συνδημοτισσών και συνδημοτών μας, είμαι σίγουρος πως θα οδηγήσει τον Δήμο μας σε νέους δρόμους, μέσα από μία σύγχρονη και διαφορετική αντίληψη.
Αντίστοιχα η κ. Λιοπάρη σημειώνει:
Πάντα είχα την επιθυμία να ζήσω μόνιμα στο χωριό που γεννήθηκα, που περνούσα τις διακοπές μου με παππούδες και γιαγιάδες μου, συγγενείς και φίλους. Ήλθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου και με την συνταξιοδότηση μου και του συζύγου μου, ο οποίος παρόλο που κατάγεται από τα Γρεβενά, εγκατασταθήκαμε μόνιμα στο χωριό.
Επειδή είχα και έχω όνειρα για το χωριό μου και έχω αισθανθεί τη χαρά της προσφοράς, θεώρησα καλό να δημιουργήσουμε με γυναίκες του χωριού και άλλων γυναικών των όμορων χωριών, το Σύλλογο Γυναικών Ελευθερίου «ΣΕΛΛΙΜΕΣ», έτος ιδρύσεως 2013, που είναι και ο μοναδικός ανάλογος Σύλλογος στον Δήμο μας.
Ήμουν και είμαι πάντα ανήσυχο πνεύμα, όμως διαπίστωσα στο χωριό μου και στα όμορα χωριά, όνειρα και σχέδια να ακυρώνονται, δεσμεύσεις και υποσχέσεις να μην υλοποιούνται, η ποιότητα ζωής των κατοίκων να έχει γίνει χείριστη, και ο τόπος μας να βυθίζεται χρόνο με τον χρόνο σε τέλμα, και διεπίστωσα μετά λύπης μου ότι αυτό οφείλεται στην κυριαρχία αθέμιτων παραγόντων και προσωπικών φιλοδοξιών, που δεν επιτρέπουν στον τόπο μας να πάει μπροστά.
Δεν νοείται η έδρα του Δήμου μας, η Ηγουμενίτσα που είναι η Πύλη της Ευρώπης, να είναι μεταξύ των πέντε χειρότερων πόλεων της Ελλάδος. Δεν μπορώ να φανταστώ τον τόπο που απέχει από την θάλασσα μόλις λίγα χιλιόμετρα να είναι έρημος και αναξιοποίητος και χωρίς σοβαρή τουριστική ανάπτυξη.
Δεν συγγχωρώ, να υπάρχουν μνημεία πολιτιστικά, ιστορικά, θρησκευτικά, να υπάρχουν τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, και ο εναλλακτικός τουρισμός να είναι ανύπαρκτος.
Είναι λυπηρό οι νέοι και οι νέες να φεύγουν από τα χωριά, και να μένουν μόνο οι ηλικιωμένοι, διότι δεν υπάρχει ίχνος ανάπτυξης.
ΓΙΑΤΙ;;;
Η τοξικότητα δυστυχώς κυριαρχεί μην αφήνοντας χώρο συμμετοχής σε πολίτες που αγαπούν το τόπο τους και θέλουν να προσφέρουν με ανιδιοτέλεια.
ΑΛΛΑ…
Γεννήθηκα και είμαι από το Ελευθέριο (ΣΕΝΙΤΣΑ), ένα χωριό που δεν γνώρισε ζυγό, οι πρόγονοι μας ήταν πάντα Ελεύθεροι, έτσι είμαι και εγώ, ελεύθερος άνθρωπος στο λόγο, στη σκέψη και στην άποψη, ενεργός πολίτης, άνθρωπος με θάρρος της γνώμης και τονίζω με παρρησία ότι είμαστε και βαδίζουμε σε λάθος δρόμο, που δεν υπάρχει ούτε φως στο τούνελ, ούτε επιστροφή, όμως η κριτική είναι εύκολη και δεν βγάζει πουθενά.
Τονίζοντας ξανά ότι αγαπώ το χωριό μου και τον τόπο μου πραγματικά και θέλω να προσπαθήσω από το δικό μου μετερίζι να φύγει η τοξικότητα, και η απραξία, αποφάσισα να συστρατευτώ στην Δημοτική Κοινότητα Ελευθερίου με έναν Άξιο μαχητή ,έμπειρο, εργατικό, ανιδιοτελή, με λόγο, άποψη, αποφασιστικότητα, αποτελεσματικότητα, μακριά από απραξία, με ήθος και αξιοπρέπεια και το έχει αποδείξει ως Υπουργός και Βουλευτής, τον ΑΝΤΩΝΙΟ ΜΠΕΖΑ!



















