Την πήραν αμπάριζα

Μετά τον Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας Θωμά Πιτούλη και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηγουμενίτσας, Αλέκος Πάσχος, πήρε θέση για το θέμα της έξωσης των επιχειρηματιών της Σαγιάδας από την ΟΛΗΓ ΑΕ.

Με επιστολή του προς τον Διευθύνοντας Σύμβουλο του Οργανισμού θέτει μια σειρά πραγματικών γεγονότων τα οποία ο Οργανισμός ξεπέρασε ωσάν να μην υπήρχαν.

Όπως η 40χρονη παρουσία των επιχειρηματιών στο λιμάνι της Σαγιάδας για παράδειγμα αλλά δεν είναι το μοναδικό.

Άρον άρον σταύρωσον… αυτούς

Οι Εβραίοι που ζητούσαν την σταύρωση του Ιησού φωνάζοντας και αλλάζοντας άρον άρον σταύρωσον αυτόν είχαν τον λόγο τους.

Βιαζόταν να δικαστή η Ιησούς και η ποινή του να εκτελεστή πριν ξεκινήσει το Πάσχα τους σε δύο μέρες.

Τον ΟΛΗΓ και το καινούργιο του αφεντικό τι τον βιάζει και διώχνει άρον – άρον τις ψαροταβέρνες από το λιμάνι;

Γιατί αφαιρεί από την κωμόπολη το σήμα κατατεθέν της.

Ψαροχώρι λογίζεται η Σαγιάδα και πάνω σε αυτό στηρίζει όλη την οικονομία της.

Πρέπει λοιπόν να το αποχαρακτηρίσουμε τόσο βίαια και χωρίς λόγο;

Εκτός και αν…

Εκτός και αν, όπως λέει η επιστολή του Επιμελητηρίου ο νέος ιδιοκτήτης του λιμανιού ξεκινήσει από εκεί την ανάπτυξη των λιμένων.

Τότε αλλάζει το θέμα.

Περιμένουμε την απάντηση στο σχετικό ερώτημα για να έχουμε γνώση.

Γιατί μπορεί ο νέος ιδιοκτήτης του λιμανιού να έχει σχεδιάσει την ανάπτυξή μας ως Ήπειρος από την Σαγιάδα.

Μια σανίδα βρεγμένη μωρέ. Μια σανίδα.

Το προβλέπει η σύμβαση

Τις προάλλες είχαμε μια σύγκρουση με μια κυρία που μας παρουσιάστηκε ως εργαζόμενη από το γραφείο τύπου της ΤΕΡΝΑ.

Γιατί λέει γράψαμε ότι ο ιδιώτης διαχειριστής της Εγνατίας Οδού θα αυξήσει τα διόδια σε έναν δρόμο που έγιναν με χρήματα του δημοσίου.

Δεν είναι απόφαση ΤΕΡΝΑ, μας απάντησε, προβλέπεται από την σύμβαση παραχώρησης.

Και το πέταγμα των ψαροταβέρνων από το λιμάνι της Σαγιάδας η σύμβαση το προβλέπει αφού βρίσκονται πια σε μια έκταση που δεν ανήκει στο δημόσιο αλλά σε ιταλό ιδιώτη επιχειρηματία.

Αυτό είναι ξεπούλημα

Γιατί αναφέρομαι σε αυτά τα δύο γεγονότα και τι σχέση μπορεί να έχουν μεταξύ τους.

Τα πράγματα είναι απλά.

Είναι δύο παραχωρήσεις δημόσιας περιουσίας τις οποίες η κυβέρνηση της Ν.Δ. έκανε με σκανδαλώδη τρόπο.

Στην περίπτωση της Εγνατίας ας πούμε παραχώρησε τον δρόμο και δεσμεύτηκε με υπογραφές ότι θα αυξήσει τα διόδια για να κάνει την νύφη πιο ελκυστική. Λες και δεν ήταν κερδοφόρο όσο ανήκε στο δημόσιο…    

Και στην περίπτωση της Σαγιάδας, το λιμάνι της Ηγουμενίτσας ήταν να πουληθεί μόνο.

Αλλά δίπλα σε αυτό βάλανε και προίκα χωρίς να το ζητήσει κανείς, τα λιμάνι στην Σαγιάδα, στην Πλαταριά.  Λες και είχε ανάγκη προίκας το λιμάνι για να πουληθεί.

Συμπέρασμα

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι η ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας δεν είναι η καλυτέρα των λύσεων, όπως λένε οι πανηγυρίζοντες οπαδοί της συγκεκριμένης πρακτικής.

Πολύ δε περισσότερο όταν στο τιμόνι της εξουσίας, την εποχή των ιδιωτικοποιήσεων, βρίσκεται ένα κόμμα σαν την Ν.Δ.

Τότε παραχωρούνται χωρίς πολλά πολλά και αδιαφορώντας για τις όποιες επιπτώσεις θα έχουν αυτές στις τοπικές κοινωνίες.

Σιγά που θα σκεφτόταν ο Μητσοτάκης ότι με την προίκα που έβαλε στο λιμάνι κάποιοι ψαράδες μια ταβερνιάρηδες θα υποστούν έξωση.

Και αφού δεν ενδιαφέρει τον Μητσοτάκη γιατί να ενδιαφέρει τον Γκριμάλντι και το εδώ εκτελεστικό του όργανο τον Διευθύνοντα Σύμβουλο στην ΟΛΗΓ ΑΕ.   

Δαν μας αφορά

Και τι μας αφορά εμάς θα μπορούσαν να πουν κάποιοι γιαννιώτες.

Μας αφορά και πολύ μάλιστα.

Πρώτον γιατί θα υποστούμε κι εμείς τις συνέπειες των όποιων επιλογών των ιδιωτών.

Και δεύτερον όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα πρέπει να τρέξεις να την σβήσεις…

Αν θέλεις να γλυτώσεις το δικό σου.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Πιο απλά δεν γίνεται.

Κάνουν ότι γουστάρουν χωρίς να μας ρωτήσουν.

Και στο τέλος της ημέρα πανηγυρίζουν αυτοί και μερικές χιλιάδες ψηφοφόροι τους οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται τι παίζετε…

Τα πρόστιμα και η τσέπη μας

Μπήκαν πρόστιμα ανακοινώνει η κυβέρνηση.

Σε δύο εταιρείες για παράβαση του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους.

Οι οποίες στο μεταξύ είχαν κερδίσει πολλά περισσότερα από την  εν λόγω παράβαση.

Και ενώ βαρύς αχός ακούγεται και πολλές κυβερνητικές ντουφεκιές πέφτουν στον αέρα κατά του «πληθωρισμού της απληστίας», τα νοικοκυριά εξακολουθούν να γονατίζουν από το βάρος της ακρίβειας.

Γιατί τα πρόστιμα δεν επαρκούν για να πάψουν όλοι αυτοί να μας κλέβουν βάζοντας το χέρι τους στην τσέπη μας.

Ωσάν άλλοι πορτοφολάδες

Ώπα και νάτο

Κι εκεί που ήταν ξεχασμένο.

Παρκαρισμένο ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Ευελπίδων… 

Νάτο και πάλι στην επικαιρότητα.

Για το σκάνδαλο των υποκλοπών αναφερόμαστε το οποίο επιστρέφει δυνατά στην επικαιρότητα.

Στο Μαξίμου ανησυχούν για τον ρόλο του ανιψιού…

Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

Αφού υπάρχουν άλλα πιο σοβαρά να ανησυχήσουν.