Βελτιώνεται η οδική πρόσβαση στο Σούλι

Το Σούλι έχει πολλές δυνατότητες ανάδειξης και ανάπτυξης, που μέχρι τώρα δεν έχουν αξιοποιηθεί, αλλά χρειάζεται να ξεπεραστούν εμπόδια για να γίνει πραγματικότητα το όραμα για την αναγέννησή του και την άρση της απομόνωσης.

Βρίσκεται σε εξέλιξη η αποκατάσταση του δρόμου, πραγματικά είχε φθαρεί από το χρόνο,  από τη Γλυκή προς το Σούλι, που εδώ και χρόνια ήταν εγκαταλελειμμένος. Η περιφέρεια Ηπείρου κάνει εργασίες νέας ασφαλτόστρωσης σε διάφορα σημεία του, ώστε η πρόσβασή του να είναι βατή.  

Εξάλλου υπάρχει, δημιουργήθηκε σχετικά πρόσβατα, οδικό δίκτυο, που συνδέει την Εγνατία οδό, μέσω του κόμβου Ελευθεροχωρίου με το Σούλι.  

Παραμένουν, όμως,  σοβαρά, αλλά όχι αξεπέραστα, προβλήματα για την προσπάθεια ανάδειξης του Σουλίου, όπως το ιδιοκτησιακό και οι χρήσεις γης.

Υπάρχει μελέτη  για τη βιώσιμη ανάπτυξη του ευρύτερου πολιτισμικού τοπίου, του φυσικού και ιστορικού χώρου του Σουλίου, καθώς και για την μακροπρόθεσμη ενεργοποίηση της περιοχής.

Αρχικό πεδίο έρευνας αποτελεί η περιοχή του Τετραχωρίου. Στο Σούλι, με την πιο στενή έννοια του χώρου, υπάρχουν τέσσερις οικισμοί: το καθαυτό Σούλι, η Σαμονίβα, η Κιάφα και ο Αβαρικός – το λεγόμενο Τετραχώρι.

Το ζήτημα είναι να προχωρήσει η υλοποίηση του έργου ανάδειξης του Σουλίου και να μην καθυστερήσει ή παραπεμφθεί στις καλένδες. 

Τέσσερα είναι τα βασικά αιτούμενα: Η ανάπτυξη του Σουλίου  με τα σημερινά δεδομένα και τις ανάγκες των κατοίκων του, χωρίς να αλλοιωθεί το χθες, αλλά να οδηγήσει στο μέλλον,   η αρμονική και λειτουργική διαμόρφωση του ιστορικού χώρου, η οικονομική προοπτική  και  η ψηφιακή  προβολή.

Να σημειωθεί ότι το Σούλι δεν είναι απλά ένας τόπος, αλλά ένας χώρος θυσίας, όπου οι Σουλιώτες με ηρωισμό έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο ότι η υπεράσπιση του ιδανικού της ελευθερίας έχει κόστος, το οποίο αυτοί «πλήρωσαν» με το αίμα τους.

Είναι καιρός να σκεφτούμε την αυτοθυσία του Σαμουήλ και όλων των ηρώων σαν σύγχρονη πνευματική δύναμη. Είναι και στα αιτήματα του καιρού μας αδρή η συμβολή τους. Και τέτοιες θυσίες πάντα μας προσμένουν…

ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ