Διαβάζοντας το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά όχι των Ελλήνων!

ΈΝΑ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΟΘΡΙΛΕΡ ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ…

Επεισόδιο Πρώτο: Με το καλημέρα καληνύχτα!

Σε συνέχεια τών προηγούμενων άρθρων, που έγιναν με αφορμή την πρόσφατη παρέμβαση τής Εισαγγελίας τής ΕΕ και τις «αντιδράσεις για τα μάτια» που δημιούργησε , πάμε όπως υποσχεθήκαμε στην πρώτη σελίδα τού συντάγματος τής Ελλάδας- και όχι τών Ελλήνων όπως θα φανεί καθαρά στα επεισόδια τού φαρσοκωμωδιοθρίλερ.

Πάνω-πάνω λοιπόν βλέπουμε στο όνομα τίνος είναι το Σύνταγμα και σταυροκοπιόμαστε!

Θα περίμενε κανείς ότι αφού είναι στο όνομα κάποιου, θα ήταν στο όνομα τού Ελληνικού Λαού, καθώς υποτίθεται ότι ο Λαός το παρήγαγε και συντάσσεται σ’ αυτό.  Όχι όμως, άλλος συντάσσεται: «Εις το όνομα τής Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος»!

Σταυροκοπιόμαστε λοιπόν πολλές φορές, τίς πρώτες για την ευλογία τής Αγίας Τριάδας και τίς υπόλοιπες για να μάς φωτίσει τί δουλειά έχει στην αρχή ενός Συντάγματος. Και μάλιστα σε μία διατύπωση η οποία μάς στέλνει κατευθείαν στούς αιώνες που προηγήθηκαν τού Σχίσματος τών Εκκλησιών και σε όλες τίς φιλοσοφικοθρησκευτικές διαμάχες για το filioqve που ποτέ δεν λύθηκαν. Μάς στέλνει δηλαδή τουλάχιστον 1000 χρόνια πριν! Ή λέτε να έχει λύσει αυτές τις διαμάχες το Σύνταγμα που ακολουθεί, αλλά το κρατάμε μυστικό;

Σταυροκοπιόμαστε επίσης καθώς αναλογιζόμαστε την αμηχανία που νιώθει ένας Έλληνας Πολίτης και ψηφοφόρος (που πληρώνει κανονικά τούς φόρους του και σέβεται τούς Νόμους, αλλά είναι εβραϊκής, ή κάποιας άλλης χριστιανικής, ή μουσουλμανικής, ή καμμίας πίστης), ξεκινώντας να διαβάσει το Σύνταγμά του.  Όχι απλώς δεν έχουν σεβαστεί τις πεποιθήσεις του για τον Κόσμο και τη Ζωή που αφορούν αποκλειστικά τον εσωτερικό του κόσμο, αλλά τον αναγκάζουν να βλέπει το κείμενο τών πολιτικών του δικαιωμάτων να καπελώνεται από ένα δόγμα ριζικά διαφορετικό από αυτές. Πόσο πολίτης νιώθει και με τι όρεξη θα διαβάσει παρακάτω;

Το σταυροκόπημα γίνεται μάλιστα πιο έντονο, όταν έρχεται στο μυαλό μας ο σεισμός που θα πάθει ακόμη και ο μέσος «Ορθόδοξος» Έλληνας που μετά από 12 χρόνια θρησκευτικών στο σχολείο, μπροστά στο «ενιαία και ομοούσια και αδιαίρετη» νώθει ένα αόριστο δέος. Βλέπετε, καθώς αγνοοεί τα πάντα για τον Ιησού εκτός από τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, δεν αγνοεί απλώς τις βασικές του προτροπές και παραινέσεις πράττοντας τά τελείως αντίθετα, αλλά και ότι ο Ιησούς δεν έχει καμμία  εξουσία στο Άγιο Πνεύμα! Αν μάλιστα τού το πεις πιθανόν να σε αποκαλέσει… αντίχριστο! Κι ας λέει κάθε μέρα το «Πιστεύω» για προσευχή, που το λέει κατηγορηματικά…

 Με τούς πολλούς σταυρούς τελικά μάς έρχεται η φώτιση, σκεφτόμαστε ότι πιθανόν το Σύνταγμα να είναι Θεοκρατικό, οπότε αφού είμαστε καλοί χριστιανοί, ας είναι! Θα ορίζει πώς να ζούμε σύμφωνα με τη Θεία Βούληση, πιθανόν να βασίζεται και στα Ευαγγέλια.

Παίρνουμε λοιπόν θάρρος και ξεκινάμε την ανάγνωση τών άρθρων:

«Άρθρο  1.1 : Το πολίτευμα τής Ελλάδας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.»

 Όχι! Δεν είναι Θεοκρατία! Είναι Δημοκρατία όπου ο Ανώτατος Άρχων διορίζεται από το Κοινοβούλιο! Πώς γίνεται όμως να είναι Ανώτατος και να διορίζεται; Κατώτερος διορίζει Ανώτατο; Ή υπάρχει ανώτερος από τον Ανώτατο; Θα ξέρει μάλλον η Αγία Τριάδα η ενιαία, ομοούσια και αδιαίρετη:  Ο Ανώτατος  διορίζεται από κάποιον κατώτερο και μετά διορίζει αυτόν που τον διόρισε μαζί με την κυβέρνησή του, τον ανώτερό του δηλαδή, που όμως είναι κατώτερος επειδή δεν είναι Ανώτατος!  Περίπου όπως γίνεται στο filoqve δηλαδή, μα Καθολική είναι η Ελλάδα; Και χωρίς δυνατότητα αλλαγής, αφού η αναθεώρηση τού άρθρου απαγορεύεται; Δεν ξεκινάμε και πολύ καλά…

Περνάμε όμως αμέσως στην επόμενη φράση τού Συντάγματος και τα ερωτήματα ξεκαθαρίζονται.

 «Άρθρο 1.2 : Θεμέλιο τού πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.»

Χωρίς περιστροφές! Βέβαια λαϊκές κυριαρχίες ονομάζονταν και τα πρώην κομμουνιστικά κράτη, αλλά το λέει καθαρά ο άνθρωπος το πολίτευμα δεν είναι λαϊκή κυριαρχία, στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία, θεμέλιο λέει. Μετά από λίγη σκέψη περί λαϊκής κυριαρχίας συμπεραίνουμε ότι πρόκειται αποκλειστικά και μόνο για τίς εκλογές , που βγάζουν το Κοινοβούλιο, που διορίζει τον Ανωτατοκατώτερο. Παρά ταύτα, δεν μπορεί, κάτι θα υπάρχει και πέρα από τις εκλογές κι ας μη δικαιούται ο Λαός ούτε πρόταση νόμου να καταθέσει προς συζήτηση. Η διατύπωση είναι μεγαλοπρεπής, θεμέλιο η λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί να είναι μόνο οι εκλογές! Κι άλλα πράγματα θα υπάρχουν που την εξασφαλίζουν κι ας μην μπορεί το δικό μας μυαλό να τα σκεφτεί…

Έλα όμως που στην επόμενη φράση η λαϊκή κυριαρχία μένει οριστικά στα…θεμέλια! Έλα που η επόμενη φράση εξασφαλίζει ότι η λαϊκή κυριαρχία σπίτι δεν θα αποκτήσει ποτέ!

Αύριο η συναρπαστική συνέχεια! Πρώτα ο Θεός και βοηθειά μας!

Νίκος Ιωαννίδης