ΕΛΕΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΝΤΑΗ: Καλό σου ταξίδι Θεία μου

Με τρεμάμενο το χέρι μου και με εξαντλημένο το κουράγιο και την ψυχική μου αντοχή, την ώρα αυτή, πού από τον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας της Ηγουμενίτσας πορεύεσαι για την τελευταία σου κατοικία και μας αποχαιρετάς, με δάκρυα στα μάτια μου και με σπαραγμό ψυχής, σου γράφω το μοιρολόι μου αυτό βγαλμένο από τα βάθη της καρδιάς μου!
Μετά τον θάνατο της λατρεμένης αείμνηστης μάνας μου Ανδριάνας, ήσουνα για μένα και τον αδελφό μου Αριστείδη, η δεύτερη μάνα μας!
Ήσουν τολμηρή και θαρραλέα και μας συμβούλευες, μας ενδυνάμωνες και μας εμψύχωνες με αντοχή και θάρρος, όχι μόνο στην ιδιαίτερη πατρίδα μας αλλά και στην Αθήνα, όταν δουλεύουμε και σπούδαζαμε. Τότε που για ένα διάστημα μένατε στην Αθήνα, γιατί ο Θείος είχε εκλεγεί στην ‘’ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ’’ και μετά παύτηκε από τη Δικτατορία, από την θέση αυτή και από την θέση του Δασκάλου.
Τη δύναμή σου και το θάρρος αυτό, την έδειχνες και την παρείχες, όχι μόνο στην οικογένειά σου, αλλά και στους συγγενείς και όσους είχαν ανάγκη της συμπαράστασης και οποιασδήποτε βοήθειας και ενίσχυσης, της δικής σου και του μεγαλόψυχου άντρα σου, του ονομαστού Δασκάλου Βαγγέλη Νταή.
Τα προσόντα σου και τα ψυχικά χαρίσματα σου αυτά, σαν αξία σύζυγος και μητέρα, τα απέδειξες και στάθηκες άφοβα, σαν Τζαβέλαινα, στο πλευρό του άντρα σου και αγαπημένου Θείου μου, όταν η Δικτατορία τον απέλυσε και από την Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (Δ.Ο.Ε) με έδρα την Αθήνα και από την θέση του Δασκάλου!
Προέκυψαν τότε μεγάλες δύσκολες καταστάσεις, αφού σπουδάζετε τα τρία παιδιά σας, τον Ανδρέα σε Πανεπιστήμιο στην Ιταλία για φαρμακοποιό, με δικά τους δύο φαρμακεία σήμερα, αυτός και η κοπέλα του Ελένη, τον Χρήστο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος διορίστηκε και εξελίχθηκε και έγινε και διευθυντής στο ΙΚΑ και την θυγατέρα σας την Αρετή στην Ακαδημία για Δασκάλα, με ευδόκιμη υπηρεσία σε Δημοτικό Σχολείο της Ηγουμενίτσας και σε άλλα Δημοτικά Σχολεία που είχε διοριστεί, έχοντας στο πλευρό της τον αγαπημένο και άξιο σύζυγό της, τον αγαπητό σε όλους μας Βασίλη Κοτινά!
Έχοντας τη φήμη του καλού και με πλούσια μόρφωση εκπαιδευτικού, άρχισε να κάνει φροντιστήρια και έτσι τελείωσαν τις σπουδές τους τα τρία παιδιά σας, τα λατρεμένα μου ξαδέρφια, που για πολλά χρόνια ζούμε χωρισμένοι, αφού εγώ διορίστηκα σαν Συμβολαιογράφος, στη δεύτερη πατρίδα μου στον Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας και εδώ ζω με την οικογένειά μου.
Αλησμόνητη Θεία μου, ακόμη να ζούσες, σε είχαμε ανάγκη!
Οι τακτικές τηλεφωνικές συνομιλίες μαζί σου, που όπως μου έλεγες, χρειάζονταν Δεκεμβριανές νύχτες για να μιλάμε, μας έδιναν δύναμη και στους δύο και ήταν βάλσαμο παρηγοριάς, για μένα που ζούσα μακριά σας!
Η Θεία Ελένη, ήταν μία από τα τέσσερα παιδιά του Ηλία και της Αικατερίνης Τσούπη, από τον Άγιο Βλάσιο Ηγουμενίτσας, τον Απόστολο, τον Σταύρο και την Αθήνα, που είχαν πεθάνει πρωτύτερα και τους έκλαιγε με πίκρα, γιατί οι σωματικές της δυνάμεις δεν το επέτρεψαν να τους μοιρολογίσει στην κηδεία τους!
Δεν ξεχνώ το κλάμα και το μοιρολόι σου Θεία και σε ακολουθούσαν και οι άλλες γυναίκες, όταν στο σπίτι μας στον Άγιο Βλάση, επάνω από το φέρετρο της πεθαμένης αείμνηστης μάνας μου Ανδριάνας, την ξεκινούσαμε για την τελευταία της κατοικία! Ραγίζεται η καρδιά μου! Άγγιγμα ψυχής!
Μετά το θάνατό σου, έφυγε μία ακόμη τελευταία από τις παλιές γενιές γυναικών, της μεγάλης οικογένειας των ΝΤΑΗΔΩΝ, που ζούσαν ενωμένοι στα ενωμένα σπίτια τους, στην πλατεία του Αγίου Βλασίου, στον αλησμόνητο ‘’ΜΕΧΝΕ’’ και απαριθμούσε 50 μέλη και είχε δύο μαγείρισσες, την αείμνηστη γιαγιά μου Αγγελική Αντρέα Νταή και την αείμνηστη συνυφάδα της Άννα Σταύρου Νταή, όπως μου διηγούνταν οι ίδιες.
Αλησμόνητη Θεία μου. Καλό σου ταξίδι!
Εκεί που θα φτάσει σε λίγο, καλοντυμένη, λυγερόκορμη και ωραία, όπως ήσουν πάντα και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής σου στα 96 χρόνια, όρθια και όρθια πέθανες, θα σε υποδεχτούν και θα τρέξουν να σε αγκαλιάσουν οι γονείς σου, ο άντρας σου τα αδέρφια σου και όλοι οι συγγενείς και δικοί μας άνθρωποι!
Να μας τους χαιρετήσεις όλους! Όλους!
Να τους πεις και να τους διαβεβαιώσεις ότι ποτέ, δεν τους ξεχάσαμε, ούτε και τους ξεχνούμε όσο ζούμε και υπάρχουμε!
Ούτε και σένα Θεία μου! Και να είστε βέβαιοι ότι θα είστε πάντα στην καρδιά μας!
Σε εσάς θα ακουμπάμε και θα χτυπάει η καρδιά μας! Επάνω στους τάφους σας θα προσκυνάμε και θα ορκιζόμαστε στο όνομά σας, γιατί με τους σκληρούς αγώνες σας και τις θυσίες σας, μας κρατήσατε όρθιος και ζωντανούς σε δύσκολα χρόνια, που όλα τα έσκιαζε, όχι μόνο η φοβερά, ο πόλεμος και η σκλαβιά, αλλά και αυτή η αβάσταχτη πείνα και η δυστυχία!
Σας είμαστε ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ και δεν σας ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ! ΜΑ ΠΟΤΕ σεβαστή και αγαπημένη Θεία μου Ελένη!
Ας είναι πανάλαφρο το Ηγουμενιτσώτικο χώμα που σε λίγο θα σε σκεπάσει!
Κοντά στον αξιαγάπητο από όλους μας άντρα σου, Θείο και Δάσκαλό μου Βαγγέλη Νταή! Αιώνια και αξέχαστη η μνήμη σου!

No Result