Η παγκόσμια ειρήνη ως κυρίαρχη αναστάσιμη  ευχή

Συντάκτης: ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ

Με έντονα αισθήματα ανησυχίας και ανασφάλειας, συνεπεία  των συνεχιζόμενων πολεμικών συγκρούσεων, η ανθρωπότητα εορτάζει τις Αναστάσιμες Ημέρες, με τις συνήθεις ευχές που συνήθως ανταλλάσσονται για «Υγεία» και «Αγάπη», στις οποίες  κυριαρχεί η φράση «Με Ειρήνη!». 

Με τη φράση αυτή δηλώνεται απερίφραστα  ότι η ανθρωπότητα, είναι ριζικά αντίθετη σε κάθε έννοια πολεμικής βίας.

Άνθρωποι όλων των ηλικιών, σε όλες τις περιοχές του πλανήτη,  εκφράζουν με διάφορους τρόπους την διαμαρτυρία τους για τις πολεμικές συγκρούσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη,  ενώ οι κοινωνίες προσπαθούν εναγώνια να βρουν τον βηματισμό τους στην σύγχρονη εποχή, που πλήττεται  βάναυσα από οικονομικές και αξιακές κρίσεις.

Σκοπός των διαμαρτυριών αυτών  είναι η γενική αφύπνιση των κοινωνιών, ώστε να υπάρξει πιο ενεργή κινητοποίηση, στα πλαίσια των δυνατοτήτων κάθε λαού, κάθε πολιτικής εξουσίας, με σκοπό την παγκόσμια κατακραυγή και την απαίτηση της θετικής εξέλιξης, που δεν μπορεί να είναι άλλη από την άμεση διακοπή των  ενόπλων συγκρούσεων, πριν αυτές γενικευτούν και ξεφύγουν από κάθε έλεγχο.

Και τον στόχο αυτό τον υποδεικνύουν απόλυτα οι νέοι, οι οποίοι δικαιωματικά διεκδικούν με πλήρη συνείδηση το ειρηνικό αύριο που τους ανήκει.

Το αύριο που με μόχθο οικοδομούν και χάριν του οποίου θυσιάστηκαν γενεές γενεών.

Είναι γνωστό ότι ο πόλεμος εκτός από τις καταστροφές και τις απώλειες ανθρωπίνων ζωών που καταγράφονται κατά τη διάρκειά του, επιφέρει και μακροχρόνιες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και τους ανθρώπους.

Εκείνο που αποτελεί γενικότερη ευχή είναι να πρυτανεύσει η λογική και να σταματήσουν άμεσα οι πολεμικές συρράξεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια την ανθρωπότητα πίσω, σε ένα ιδιότυπο, πιο σκληρό, πιο αμείλικτο και πιο απάνθρωπο μεσαίωνα.

Αποτελεί γενική γνώση και συνείδηση ότι οι πολεμικές συγκρούσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, έχουν σαν αιτία τον οικονομικό και στρατηγικό έλεγχο της κάθε  περιοχής και όχι απλώς και μόνο την ανατροπή μιας κυβέρνησης που δεν είναι αρεστή στον επιτιθέμενο και την εγκατάσταση μιας άλλης ελεγχόμενης.

Ο ιστορικός του μέλλοντος είναι αυτός που θα κρίνει θα εκτιμήσει και θα καταγράψει τον ρόλο του καθενός, αποδίδοντας κατά περίπτωση και τις αναλογούσες ευθύνες.

Το γεγονός σήμερα είναι ότι οι λαοί του κόσμου, οι απλοί πολίτες, οι νέοι, αντιτίθενται στον πόλεμο και διαδηλώνουν για να τον σταματήσουν.

Το αν θα εισακουσθούν η όχι, εξαρτάται από την αποτελεσματική παρέμβαση που θα ασκήσουν οι πολιτικές ηγεσίες και παράγοντες, που είναι και οι αποδέκτες των αντιπολεμικών μηνυμάτων.

Μέχρι τότε οι φωνή των νέων, θα ακούγεται σε ολόκληρο τον κόσμο με την αυτοπεποίθηση που ταιριάζει στους θεμελιωτές του μέλλοντος της ανθρωπότητας, που διεκδικούν                   να παραλάβουν έναν κόσμο ειρηνικό.

Η δε παγκόσμια ευχή των Αναστάσιμων Ημερών «Με Ειρήνη!», αποτελεί το κυρίαρχο σύνθημα αυτής της διεκδίκησης.