Θα συμφωνήσω μαζί του

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον Μάριο Κάτση στην εκτίμησή του ότι…
«Η εν εξελίξει ιδιωτικοποίηση του 3ου μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, πολιτική επιλογή της ΝΔ, οδηγεί στο να δοθούν στους ιδιώτες-αγοραστές, προίκα, τα εμπορικά φιλέτα και το παράκτιο μέτωπο, για να τα διαχειρίζονται με τους δικούς τους όρους, αν δεν προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες απόδοσής τους στους οικείους Δήμους…»
Και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του γιατί έτσι έχουν τα πράγματα.
Η προίκα που δίνεται στην νύφη είναι μεγάλη και ανεξέλεγκτη.

Την χρειαζόταν άραγε;

Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό:
Την χρειαζόταν άραγε η νύφη τόση μεγάλη προίκα για να την… παντρέψει κανείς;
Προφανώς και όχι.
Και μοναχοκόρη είναι, μία και είναι το μόνο ελληνικό λιμάνι που βρίσκεται τόσο κοντά στην Ευρώπη…
Και όμορφη είναι αφού διατέθηκαν δεκάδες εκατομμύρια για να ανακαινιστεί.
Και νέα είναι γιατί όλες οι λιμενικές εγκαταστάσεις είναι καινούργιες.
Του κουτιού που λέμε.

Τότε γιατί τόση προίκα;

Οπότε πρέπει εκεί στην Ν.Δ. η κυβέρνηση των 69 (αν)ικανών και (αν)άξιων να μας πουν:
Γιατί δόθηκαν προίκα η χερσαία ζώνη που δεν περιλαμβάνεται σε κανένα σχέδιο ανάπτυξης του λιμανιού;
Γιατί δόθηκαν προίκα το τρία μικρά αλιευτικά καταφύγια Σαγιάδας, Πλαταριάς και Συβότων;
Ποιός ήταν αυτός ο κυβερνητικός ανεγκέφαλος που θεώρησε ότι με τις τέσσερις αυτές προσθήκες θα μεγαλώσει το ενδιαφέρον των επενδυτών για το κύριο λιμάνι;
Πόση ανευθυνότητα από την κυβέρνηση των (αν)υπευθύνων…

Και καλά αυτοί;

Και καλά αυτοί της κυβέρνησης.
Έχουν πολλούς ανεγκέφαλους καρεκλοκενταύρους…
Εμείς εδώ;
Το είπαμε;
Ήταν η εποχή της μεγάλης ευδαιμονίας από την νίκη των υποψηφίων της Ν.Δ. σε επίπεδο ΟΤΑ πρώτου και δεύτερου βαθμού οπότε…
Οπότε που να σκεφτούν, ότι θα έπρεπε να είναι παρόντες κατά την σύνταξη του κειμένου του διεθνούς διαγωνισμού.
Θα έπρεπε να ήταν ενημερωμένοι
Δυστυχώς, μεθυσμένοι από το ποτό της μεγάλης τους εκλογικής επιτυχίας βρισκόταν στην δική τους νιρβάνα.
Στον δικό τους κόσμο.
Έναν κόσμο που σε εμποδίζει να ακούς συμβουλές και παραινέσεις.
Σε έναν κόσμο που σε κλείνει στο καβούκι του και σε συνθλίβει.
Σε κάνει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο.

Δεν είναι τυχαίο

Και προσέξετε.
Τα μεγάλα λάθη για τα μεγάλα προβλήματα του τόπου.
Η εκκωφαντική απουσία της Δημοτικής Αρχής του τόπου…
Σε πoια χρονική περίοδο συμβαίνει;
Το πρώτο καιρό της δεύτερης θητείας.
Τότε που όλοι όσοι επιχειρούσαν να αφυπνίσουν τον Δήμαρχο και την Δημοτική Αρχή από την εκλογική νάρκωση, γινόταν εχθροί. Με πρώτη την ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΗ.
Η δικαιολογία είχαν μάθει αλλιώς στο θέμα της αντιμετώπισης που είχαν από τις εφημερίδες δεν ισχύει.

Τι χάθηκε στο διάστημα αυτό

Πάμε ωστόσο να δούμε τι χάθηκαν για την Θεσπρωτία το διάστημα κατά το οποίοι οι τοπικοί μας άρχοντες βρισκόταν στον δικό τους παράλληλο κόσμο της μετεκλογικής επιτυχίας.
Χάσαμε το Πανεπιστημιακό Τμήμα
Χάσαμε την χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης της σύνδεσης του Μαυροματίου με την Εγνατία ή έστω την παράκαμψη της πόλης που ασφυκτιά κυκλοφοριακά.
Χάσαμε την μπάλα με την πώληση της χερσαίας και των τριών αλιευτικών καταφυγίων.
Εγκαταλείψαμε το Θέμα του ΒΙΟΠΑΘΕ για το οποίο δεν γίνεται καμία κουβέντα, αν έχετε προσέξει.
Με λίγα λόγια όλα τα μεγάλα και σημαντικά τα χάσαμε.
Δυστυχώς.

Που χάθηκαν αυτοί;

Τελικά που χάθηκαν αυτοί;
Οι απόγονοι των σουλιωτών
Βγήκαν έκαναν μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας ενάντια στο συνέδριο για τον Αλή Πασά που θα γίνει στα Γιάννινα και ύστερα εξαφανίστηκαν.
Χώθηκαν ξανά στο καβούκι τους.
Εκεί που ήταν τόσα χρόνια.

Αν θέλουν να μας ακούσουν…

Αν αυτοί οι σύλλογοι θέλουν να μας ακούσουν πρέπει να καταλάβουν το εξής:
Η λογική πέθανε η μάνα η δική μου να πεθάνουν όλες οι μάνες των άλλων δεν λέει κάτι.
Παλιοκαιρίσια πράματα είναι αυτά.
Τι θα πει αφού δεν γίνεται μεγάλο συνέδριο για το Σούλι να μην γίνει κανένα συνέδριο.
Λάθος άποψη.
Η κίνηση θα έπρεπε να ήταν αντίθετη.
Αφού γίνεται συνέδριο για τον Αλή, διώκτη των σουλιωτών, πρέπει να γίνει συνέδριο και για τους αγώνες του Σουλίου.
Τόσο απλό είναι το θέμα