Και επίσημα εκτός η Θεσπρωτία

Τυπικό είναι πια το θέμα της τύχης των νέων τμημάτων που ιδρύθηκαν στα χαρτιά με βάση του νόμου Γαβρόγλου.

Υπουργός Παιδείας της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για όσους τον έχουν ξεχάσει…

Η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης αξιολόγησε αρνητικά για τα 36 από τα 37 νέα τμήματα τα οποία είχαν τεθεί σε αναστολή λειτουργίας από την ίδρυσή τους ακόμη.

Μεταξύ αυτών και το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας που είχε προεκλογικά αναγγελθεί το 2019 για την Ηγουμενίτσα.

Με νόμο που θα έρθει οσονούπω στην Βουλή όλα αυτά θα καταργηθούν και επίσημα.

Που σημαίνει η Θεσπρωτία, η μόνη Περιφερειακή Ενότητα της Ηπείρου, θα βρίσκεται και επίσημα εκτός πανεπιστημιακού χάρτη.

Και είναι από τις ελάχιστες Περιφερειακές Ενότητες της χώρας που είναι εκτός.

Συνέβαλε και το κονκλάβιο

Βέβαια για να συμβεί αυτό συνέβαλε από την πρώτη κιόλας μέρα η αρνητική θέση του τότε Πρυτανικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Το οποίο είχε την λογική να έρθουν όλα τα τμήματα στα Γιάννινα.

Στην λογική που να τρέχουμε τώρα σε Ηγουμενίτσα, Άρτα, Πρέβεζα και ολούθε…

Η Άρτα, ελέω Γεροβασίλη, κρατήθηκε  ενώ και για την Πρέβεζα έγινε αγώνας.

Όσο για την Θεσπρωτία…

Μια από τα ίδια.

Η σιωπή των τοπικών παραγόντων ήταν η ηχηρή.

Όπως στα περισσότερα θέματα άλλωστε.

Πρόταση για συζήτηση

Επειδή θεωρώ ότι όλο αυτό που συνέβη είναι μια αδικία θα συμφωνήσω με την πρόταση Μπέζα για σύσταση επιτροπής φορέων που θα συζητήσουν το θέμα.

Θα προβληματιστούν, θα ανταλλάξουν απόψεις, όπως έπρεπε να κάνουν καιρό τώρα για μια σειρά από θέματα και αφού καταλήξουν θα προτείνουν.

Δεν ξέρω αν θα καταλήξουν και τι θα προτείνουν.

Ούτε ξέρω αν θα βρει ανταπόκριση η πρόταση Μπέζα.

Μακάρι να βρει.

Γιατί η Θεσπρωτία έχει ανάγκη να συναντηθεί κάπου και να συζητήσει στο πως έφτασε τόσο πίσω σε πολλά θέματα.

Και φυσικά να αρχίσει επιτέλους συλλογικά να απαιτεί.

Όχι να αιτείτε.

Να απαιτεί ότι δικαιούται. Έχει διαφορά το ένα από το άλλο.

Εδώ που τα λέμε…

Εδώ που τα λέμε η απουσία συλλογικότητας σε ότι αφορά την συζήτηση και την διεκδίκηση επίλυσης θεμάτων που αφορούν την Ήπειρο, είναι μια διαδικασία που έχει εκλείψει.

Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας απασχολήσει.

Κάποτε ο εντοπισμός αιτημάτων γινόταν μέσα από μια συλλογική προσπάθεια.

Σήμερα είναι θέμα της Περιφέρειας.

Και του τυπικά λειτουργούντος Περιφερειακού Συμβουλίου.

Τι φταίει λοιπόν;

Δεν θα βιαστώ να πω ότι για την σημερινή εικόνα ευθύνεται ο Περιφερειάρχης.

Αυτός, από την πλευρά του, την δουλειά του κάνει.

Το ζήτημα είναι τι κάνουν οι άλλοι φορείς…

Κάποτε τα Επιμελητήρια, ιδίως το Τεχνικό είχε άποψη.

Έκανε παρεμβάσεις με τεκμηρίωση.

Σήμερα είναι εξ αφανισμένο.

Το ίδιο και οι άλλοι φορείς.

Οι άλλοι φορείς που είναι;

Που είναι το ΤΕΕ/ΤΗ;

Που είναι τα νομαρχιακά τμήματα του ΤΕΕ/ΤΗ.

Κάποτε συμμετείχαν στην δημόσια ζωή με θέση, προτάσεις και άποψη.

Σήμερα;

Ποια πρωτοβουλία ανέλαβαν, χωρίς αυτή να προβλέπεται από κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, να καλέσουν και άλλους φορείς να συζητήσουν για την Ήπειρο;

Καμία.

Αποκομμένοι από την κοινωνία

Δεν μοιάζουν, είναι αποκομμένοι από την κοινωνία…

Δεν μοιάζουν, είναι αδιάφοροι για τα θέματα της κοινωνίας…

Δεν μοιάζουν, είναι κλεισμένοι στην κοινωνική ανυπαρξία τους…

Γιατί αυτό;

Γιατί δεν υπάρχουν άτομα στις διοικήσεις που να έχουν την φιλοδοξία να προσφέρουν;

Γιατί τους έχει απορροφήσει η καθημερινότητα;

Μήπως τελικά γιατί απλά δεν έχουν καμία όρεξη να συμμετέχουν στα κοινά;

Το να πω ότι δεν έχουν άποψη και γι’ αυτό εξαφανίστηκαν δεν είναι και ότι καλύτερο.

Κατά τα άλλα δημοκρατία παντού.

Δημοκρατία δια της… αποχής.

Είναι το νέο μοντέλο της δημοκρατίας που έχει ανακαλύψει ο νεοέλληνας.

Καληνύχτα.