Καλή χρονιά με ειρήνη

Γράφει η Αντιγόνη Νταή

 Η Ειρήνη αναφέρεται στην απουσία βίας και συγκρούσεων, στην αρμονική συνύπαρξη μεταξύ των  κρατών, λαών ή ατόμων. Στην Ελληνική Μυθολογία Ειρήνη η θεά της δικαιοσύνης και της ευημερίας. Η ειρήνη μια ευχή στην κοινωνική κατάσταση του ανθρώπου όπου οι σχέσεις θα πρέπει να λειτουργούν αρμονικά και χωρίς βίαιες αντιπαραθέσεις με τη σύναψη συμφωνιών που θα ρυθμίζουν τις αναδυόμενες διαφορές μεταξύ των κρατών, των φυλών.

Η ειρήνη ένας συνδυασμός γαλήνης, απουσίας βίας και αρμονίας και επίλυσης διαφορών χωρίς συγκρούσεις. Ωραία ευχή την οποία δίνουμε κάθε χρόνο όμως δυστυχώς  τα παγκόσμια γεγονότα  με τους πολέμους, τις συγκρούσεις, τις ανισότητες μεταξύ των λαών, των οικονομικών πολέμων ,του ρατσισμού έρχονται να την ακυρώσουν κι ας είναι μια ευχή πανανθρώπινη για έναν κόσμο με ίσες ευκαιρίες για όλους και ευχή για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων.

Για ποια ειρήνη λοιπόν μιλάμε? Ο κόσμος πλέον χαρακτηρίζεται ως κόσμος που φλέγεται. Πολεμικές συγκρούσεις, παρασκηνιακές ζυμώσεις, πολεμικά ανακοινωθέντα,εξοπλισμοί, διαμόρφωση των ισορροπιών με στρατιωτικά μέσα, πυρετώδεις προετοιμασίες για μάχες, διαμορφώνουν το μέγεθος του κυνισμού των ηγετών για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο σύστημα. Κατακλυζόμαστε από παράφρονες ηγέτες? Ή η ίδια η εποχή έχει βρεί τους κατάλληλους εκπροσώπους για να βυθίσουν τα χέρια τους στη λάσπη και το αίμα και να κυλήσουν την ανθρωπότητα στον όλεθρο? Μήπως αυτό επιτάσσει η παγκόσμια οικονομική ελίτ για την ολοκληρωτική επικράτηση των μονοπολίων, της μάχης των κερδών και του μοιράσματος της παγκοσμιας πίτας?

Η ιστορία δεν μας έχει διδάξει τίποτα! Ας θυμηθουμε λίγο…Χριστούγεννα 1914…μόλις πέντε μήνες αφότου ξεκίνησε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Με καθημερινές πολεμικές αναμετρήσεις στα χαρακώματα, αιματηρών μαχών ανάμεσα σε χιλιάδες απλούς στρατιώτες που προσπαθούσαν να κρατήσουν τη γραμμή στο Δυτικό και Ανατολικό Μέτωπο. Τεράστιες απώλειες και από τις δυο πλευρές με τον λαό να πληρώνει τον φόρο αίματος της τάξης του, την ίδια στιγμή που οι ενορχηστρωτές του πολέμου έπιναν μπράντι στις ιδιωτικές λέσχες του Βερολίνου, του Λονδίνου ή του Παρισιού και μάζευαν παράσημα στις στολες τους. ΟΙ πραγματικοί πρωταγωνιστές βίωναν την φρίκη του πολέμου ώσπου στις 25 Δεκεμβρίου 1914, έγινε ένα μικρό θαύμα. Σε κάθε στρατόπεδο υψώθηκε μια λευκή σημαία, αιώνιο σύμβολο ένδειξης παύσης του πυρός. Αιώνιο σύμβολο εκείνης της Ειρήνης που τόσο πολύ είχε λησμονηθεί και καταστρατηγηθεί στο βωμό του ιμπεριαλισμού. Γάλλοι, Γερμανοί και Βρεταννοί στρατιώτες διέσχισαν το N o Mans Land και για πρώτη φορά έσφιξαν τα χέρια σε μια εκεχειρία που θα έμενε στην ιστορία ως το φωτεινό παράδειγμα ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους! Για δυο μέρες ,τα Χριστούγεννα του 1914, πίστεψαν πως ο πόλεμος ίσως μπορούσε να τελειώσει κι οι λαοί να συμφιλιωθούν μεταξύ τους. Δυστυχώς τίποτα δεν έγινε, το θαύμα της εκεχειρίας κράτησε μόνο λίγες μέρες ενώ η σφαγή του Μεγάλου Πολέμου θα διαρκούσε τέσσερα χρόνια που θα βύθιζε όλο τον πλανήτη σε έναν ατελείωτο κύκλο αίματος, πόνου και καταστροφής. Εκείνα τα Χριστούγεννα οι στρατιώτες τόλμησαν να ονειρευτούν την ειρήνη! Έναν αιώνα μετά, εκείνα τα χέρια που έσφιξαν για πρώτη φορά πάνω από την επίγεια  κόλαση, συνεχίζουν να περιμένουν την ημέρα που ο ήχος των αρμάτων της μάχης θα σιγήσει για πάντα και του κόσμου οι λαοί δεν θα γίνονται τροφή για τα<< κανόνια>> όσων συνεχίζουν να απολαμβάνουν το μπράντι τους στις ιδιωτικές λέσχες της Ουάσιγκτον, του Ισραήλ, του Λονδίνου, της Μόσχας, του Βερολίνου…

Συνεχίζουν να περιμένουν μια Ειρήνη που θα τελειώσει όλους τους πολέμους… Καλή Χρονιά!…