Το πώς δαπανούμε, η δεύτερη συνθήκη του χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού

Καλημέρα. Σήμερα θα μιλήσουμε για την δεύτερη απαραίτητη συνθήκη του χρηματοοικονομικού αλφαβητισμού. Το πώς δαπανούμε. Κατά την άποψή μου, οι λελογισμένες δαπάνες και οι επενδύσεις είναι το κλειδί για να περάσουν τα οικονομικά μας σε άλλα επίπεδα. Ας το δούμε αναλυτικότερα. Πώς ένα νοικοκυριό ή ένας άνθρωπος δαπανά τα χρήματά του; Το κάνει με σύνεση ή αλόγιστα; Υπάρχουν κανόνες να ακολουθήσουμε; Υπάρχουν δαπάνες ανελαστικές, όπως τα πάγια ενός σπιτιού, η ιατροφαρμακευτική ανάγκη, το ποιοτικό φαγητό και άλλες δαπάνες, που οφείλονται στον υπερκαταναλωτισμό, τον οποίο είτε έχουμε υιοθετήσει σαν συνήθεια, είτε μας κυριεύει κατά καιρούς. Θα εστιάσουμε σε αυτές που αποτελούν προϊόν του υπερκαταναλωτισμού, όπου εάν θέλουμε να κάνουμε την διαφορά στο πορτοφόλι μας πρέπει να τις μειώσουμε. Δεν θα πω σε κανέναν άνθρωπο ότι κάποια αγορά του ήταν περιττή. Αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό. Κάθε αγορά καλύπτει κάποια ανάγκη είτε πραγματική, είτε συναισθηματική. Θα πω κάποιες σκέψεις και ο καθένας θα τις κρίνει και εάν του ταιριάζουν θα τις προσαρμόσει στη δική του ζωή. Γιατί αγοράζω άλλο ένα ένδυμα; Το χρειάζομαι ή μου φτιάχνει τη διάθεσή όταν είμαι στεναχωρημένος; Μήπως να βρω άλλον τρόπο να χαρώ και αυτά τα χρήματα να τα αποταμιεύσω; Εάν δώσω περισσότερα χρήματα για ένα επώνυμο προϊόν ποιο θα είναι πραγματικά το κέρδος μου; Μήπως το ανώνυμο είναι εξίσου ποιοτικό και κάνει την ίδια δουλειά; Αυτό που θέλουμε να αποκτήσουμε είναι ανάγκη ή επιθυμία; Εάν είναι επιθυμία μήπως να το αγοράσουμε κάποια άλλη στιγμή που θα το βρούμε φθηνότερο ή θα έχουμε περισσότερα χρήματα; Μήπως να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την πιστωτική κάρτα για να μην κινδυνεύσουμε από τόκους, εάν δεν την εξοφλήσουμε την σωστή χρονική στιγμή; Μήπως να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας τη δυνατότητα  υπερανάληψης αφού σε στιγμή αδυναμίας θα μας βάλει σε κίνδυνο; Μήπως να ξεπεράσουμε το «κατοχικό σύνδρομο» και να προμηθευόμαστε  μόνο όσα τρόφιμα χρειαζόμαστε γιατί λήγουν και τα πετάμε; Μήπως να μπλοκάρουμε τις διαφημίσεις για να προστατευτούμε στις στιγμές αδυναμίας; Μήπως να κάνουμε μόνοι μας κάποια πράγματα από το να ψάχνουμε για παροχή υπηρεσιών, αφού τις περισσότερες φορές δεν είμαστε ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα και έχουμε δώσει και πολλά χρήματα; Κυρίες και κύριοι εάν δεν ελέγξουμε τις δαπάνες μας, περιορίζονται οι πιθανότητες για εύρωστα οικονομικά. Και ίσως να αναγκαστούμε να δανειστούμε. Βέβαια και στον δανεισμό υπάρχουν κανόνες τους οποίους θα τους αναπτύξουμε στο επόμενο άρθρο. Μέχρι την επόμενη φορά… Καλή συνέχεια.

Πελαγία Δημητρακοπούλου (peldim@yahoo.gr), συγγραφέας του βιβλίου «Επένδυσε για να μην τελειώσουν ποτέ τα όνειρα» από τις εκδόσεις iwrite.