Ανακοίνωση για το λιμάνι και την χερσαία ζώνη από το Σύλλογο Εργαζομένων ΟΤΑ

Ο Σύλλογος εργαζομένων ΟΤΑ Θεσπρωτίας εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
Ως Σύλλογος, οφείλουμε και έχουμε την υποχρέωση, να διαφυλάξουμε την ακεραιότητα των θέσεων μας, την ενότητα των εργαζομένων και να μην είμαστε χειροκροτητές. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο σύλλογός μας, ήταν ο μόνος που πήρε ξεκάθαρη θέση στο συγκεκριμένο θέμα για την χερσαία ζώνη, δεν κρύφτηκε και δημοσίευσε τις θέσεις του όπως όφειλε.
Γνωρίζετε και το έχουμε πει, γιατί λιμάνι και χερσαία ζώνη είναι ένα και το αυτό.
Αλλά θα το επαναλάβουμε, όποιος είναι ιδιοκτήτης του λιμανιού καθορίζει και την τύχη της χερσαίας ζώνης. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους.
Δεν μπήκαμε σε παζάρια και ούτε θα επιτρέψουμε να χτυπάνε άλλοι το ντέφι και ο σύλλογος να χορεύει στους ρυθμούς και στις απαιτήσεις της εργοδοσίας. Δεν διαπραγματευόμαστε ούτε εκατοστό, η χερσαία ζώνη και ότι περιέχει ανήκει στον λαό.
Πάγια θέση του συλλόγου μας ήταν είναι και θα είναι, κατά των ιδιωτικοποιήσεων.
Μας καλούν λοιπόν, όλοι μαζί να διεκδικήσουμε την χερσαία ζώνη για το καλό του τόπου, για το καλό τις κοινωνίας. Ποια χερσαία ζώνη διεκδικούν;
Αυτή που δεν απαιτείται για λιμενικές δραστηριότητες. Δηλαδή μικρά κομμάτια του παραλιακού μετώπου, που δεν τα χρειάζεται ο επενδυτής για αξιοποίηση.
Για να δούμε λοιπόν ποιοι μας καλούν. Οι δήμαρχοι (ΝΔ) που είναι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, οι δήμαρχοι (ΝΔ) που δεν έκλεισαν ούτε μια στιγμή τα δημαρχεία για την ελλιπή χρηματοδότηση των δήμων και χαρατσώνουν τον λαό με αυξήσεις των ανταποδοτικών, που δεν έκαναν ούτε μια κινητοποίηση για την τεράστια έλλειψη προσωπικού και τα αλλότρια καθήκοντα πάνε σύννεφο στους συναδέλφους. Ποιοι άλλοι μας καλούν; Μα φυσικά το ΚΙΝΑΛ (πασοκ) και ο ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισαν τα μνημόνια και η πώληση του παραλιακού μετώπου και του λιμανιού είναι μνημονιακές δεσμεύσεις. Όλοι αυτοί μαζί λοιπόν, μας καλούν να διεκδικήσουμε την χερσαία ζώνη, όλοι μαζί. Δηλαδή, «ο θύτης με το θύμα αγκαλιά».
Ε όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί, με αυτούς που έχουν την ευθύνη και προσπαθούν να ξεπλυθούν με τέτοιες κινητοποιήσεις. Λένε να αποδεχτούμε την πραγματικότητα της υποταγής και της εξαθλίωσης, με αυτούς που κραυγάζουν υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων και λυσσάνε όταν κλείνουν οι δρόμοι με τις διαδηλώσεις, και να λέμε, «δόξα τω Θεώ» που μας πετάνε και κανένα ψίχουλο, αυτοί που μας παίρνουν το καρβέλι και τη ζωή.
Αυτοί παζαρεύουν τετραγωνικά.
Εμείς αγωνιζόμαστε για τις δικές μας σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.
Ούτε σπιθαμή του λιμανιού και του παραλιακού μετώπου στα επιχειρηματικά συμφέροντα.