Ερήμωσαν τα χωριά της Λάκκας Σουλίου, με αποτέλεσμα, πλέον, να επικρατεί στην περιοχή “νεκρική” σιγή.
Αποψιλώθηκαν από παραγωγικό πληθυσμό, λίγοι κτηνοτρόφοι έχουν απομείνει και κάποιοι συνταξιούχοι. Τα περισσότερα σπίτια είναι κλειστά.
Αυτή την εικόνα μας την επιβεβαίωσε και ο γιατρός Νίκος Στράτης, που κατάγεται από το χωριό Σιστρούνι και δείχνει μεγάλη αγάπη και ενδιαφέρον για τον τόπο του.
Διαμένει στα Γιάννινα και επισκέφτηκε πρόσφατα το χωριό του και κατά τη διαδρομή και της ανόδου και της καθόδου, κυριεύτηκε από απογοήτευση, αφού στο δρόμο δεν συνάντησε ούτε έναν άνθρωπο, ούτε ένα κοπάδι, που όλο και λιγοστεύουν πια…
Το Σιστρούνι, ένα από τα χωριά της Λάκκας Σουλίου, στους πρόποδες των Σουλιώτικων βουνών, είναι ένα μαγευτικό, όπως και τα υπόλοιπα, χωριό, που η ομορφιά της φύσης απογειώνει την καρδιά σε ανοδικά φτερουγίσματα.
Οι πηγές του ποταμού Αχέροντα και η ιστορική Μονή του Γενεσίου της Θεοτόκου, που ιδρύθηκε το 1156, είναι δύο σημεία, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τουριστικούς προορισμούς στο χωριό.
Όπως και ολόκληρη η Λάκκα Σουλίου, που αποτελεί μια ιδιαίτερη περιοχή με μικρά χωριά, “χωμένα” μέσα στο πράσινο, όπου η φύση τους δίνει συναρπαστικά χρώματα, έχει τη δυνατότητα να γίνει, με τις κατάλληλες υποδομές και την ενδεδειγμένη ανάδειξη και προβολή, τόπος έλξης τουριστών και να πάρει μια, έστω και ισχνή, πορεία ζωντάνιας και ανάπτυξης.
Και, όμως, η περιοχή αυτή μαραζώνει και σβήνει… Δεν ξέρουμε, αν, πλέον, μπορεί να αναστραφεί η κατάσταση, αλλά χρειάζεται να δοθεί η μάχη να μην εξαφανιστούν από το χάρτη αυτά τα χωριά.
Ηλίας Μάκος


















