Ολοκληρώθηκε το πρωτότυπο και μοναδικό μουσείο του Θεσπρωτού Μητς’ Μήτση

Στις 13 Αυγούστου 2023 θα γίνουν τα εγκαίνια του πρωτότυπου λαογραφικού μουσείου, με την ιδιαίτερη συλλογή και δόμηση αντικειμένων, που έστησε ο  Μήτσ’ Μήτσης από το Πολύδροσο Παραμυθιάς στην Καρίτσα της Ζίτσας, με τη οικονομική συνδρομή και την ηθική συμπαράσταση του τοπικού δήμου.  

Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι ευτυχής, διότι κατορθώθηκε και πραγματοποιήθηκε το όνειρο δύο ανθρώπων. Όπου ο ένας εκτίμησε τον άλλο και ένωσαν τα όνειρα, ένωσαν τα οράματα, τη ζωή τους ένωσαν. Του ιδίου και της αλησμόνητης γυναίκας του Βίκυς-Βικτωρτίας.

Διευκρινίζει ότι “δεν είναι ένα σύνηθες λαογραφικό μουσείο με παράθεση λαογραφικών αντικειμένων, αντίστοιχο με εκθέσεις (άλλοτε πολύ επιτυχημένες και άλλοτε ολιγότερο), που συναντάς σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο. Όπως θα διαπιστώσετε είναι μια έκθεση ανθρωποκεντρική, γι’ αυτό η έμφαση δεν δίνεται στα ίδια τα αντικείμενα, αλλά στις ιστορίες, που αυτά διηγούνται για το άτομο, για μια κάποια στιγμή από την πορεία της ζωής του συλλέκτη- δωρητή. Κι έτσι μπορούμε να πούμε ότι ο αργαλειός γίνεται αφορμή για να ξετυλιχτεί, το κουβάρι μικρών ιστοριών της ζωής της μητέρας του συλλέκτη. Τα ταψιά και οι σίτες παραπέμπουν στην προετοιμασία για οικογενειακό γεύμα. Το κότσι με τα πεντόβολα γίνονται αφορμή για να μυηθούμε σ’ ένα παιδικό παιγνίδι ρόλων. Έτσι λοιπόν τα αντικείμενα αποτελούν «παράθυρο» μέσα από το οποίο ο επισκέπτης μπορεί να δει τον απόηχο σκηνών από τη ζωή ανθρώπων στο κοντινό παρελθόν”.

Να σημειωθεί ότι μια αίθουσα του μουσείου έχει σχεδιαστεί έτσι, ούτως ώστε να είναι επισκέψιμη και από άτομα με απώλεια όρασης.

Ο λογοτέχνης Μήτσ’ Μήτσης από το Πολύδροσο Παραμυθιάς,  είναι ένας πολύ ιδιοφυής άνθρωπος με πολλά συγγραφικά έργα, όλων σχεδόν των ειδών (ποίηση, θεατρικά, μυθιστορήματα, διηγήματα), που κάποια από αυτά έχουν αποσπάσει τιμητικές διακρίσεις.

Δούλεψε σκληρά στη ζωή του, αφού σαν παιδί της Κατοχής ξεκίνησε ξυπόλητος και κατάφερε να γίνει ένας διακεκριμένος κομμωτής.

Παράλληλα, όμως, μετέφερε στο χαρτί τα βιώματά του και τα έκανε τραγούδι, διδασκαλία, προτροπή, συμβουλή, καταγραφή, αποτύπωμα. 

Με τη συνδρομή της αλησμόνητης συζύγου του Βικτωρίας, που αν και έχουν περάσει αρκετά χρόνια από το θάνατό της, σε ηλικία 53 ετών, εξακολουθεί να είναι ένα ανθισμένο λουλούδι στην καρδιά του, δημιούργησε μια αξιόλογη λαογραφική συλλογή, που αρχικά λειτούργησε ως μουσείο στο σπίτι του στην Αθήνα.

Θέλησε αυτή τη λαογραφική συλλογή, με σπουδαία εκθέματα, να τη μεταφέρει στη Θεσπρωτία και να τη στεγάσει κάπου στο νομό στις αρχές της δεκαετίας του 2010. 

Δυστυχώς, παρά τις υποσχέσεις, δεν κατορθώθηκε αυτό και τα αντικείμενα παρέμεναν μέσα στα κουτιά. 

Προθυμοποιήθηκε, όμως, ο δήμος Ζίτσας να φιλοξενήσει τα εκθέματα του Μητσ’ Μήτση και γι’ αυτό το σκοπό παραχώρησε το παλαιό δημοτικό σχολείο στο χωριό Καρίτσα και χρηματοδότησε τη μετατροπή του σε μουσείο.

Ο Μητσ’ Μήτσης εγκαταστάθηκε προσωρινά στην Καρίτσα και εργάζεται, σε συνεργασία με το δήμο Ζίτσας, για το στήσιμο του Μουσείου, το οποίο βρίσκεται στο στάδιο ολοκλήρωσής του.

Μπορεί να έχασε η Θεσπρωτία ένα λαογραφικό Μουσείο, ωστόσο σημασία έχει ότι το κοινό δεν θα στερηθεί τα εκθέματά του, που με τόσο κόπο, με τόση φροντίδα και με τόσα έξοδα συγκέντρωσε ο δημιουργός του. 

ΗΛΙΑΣ ΜΑΚΟΣ