Στον Άγιο Αθανάσιο Ξηρολόφου ο Παραμυθίας Σεραπίων

Του π. Ηλία Μάκου

Εόρτασαν οι ναοί του Αγίου Αθανασίου στη Θεσπρωτία, μεταξύ των οποίων και αυτός του Ξηρολόφου Παραμυθιάς, όπου χοροστάτησε στον Όρθρο και ιερούργησε στη Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίων.

Με βάση την ευαγγελική περικοπή των δέκα λεπρών ο Μητροπολίτης στο κήρυγμά του τόνισε την αναγκαιότητα να τηρούμε την ψυχή μας καθαρή και να μην είμαστε αχάριστοι προς τον Θεό, ενώ κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροθέτησε σε πρωτοπρεσβύτερο τον π. Ευάγγελο Παπαδόπουλο (από τον Ξηρόλοφο) που συμπλήρωσε 50 χρόνια ιεροσύνης.

Να σημειώσουμε ότι οι ιερείς έχουν ουσιαστικό  ρόλο στην ενδυνάμωση της χριστιανικής πίστης, ειδικά αυτή τη δύσκολη εποχή, όπου ο άνθρωπος αντιμετωπίζει διάφορες δυσχέρειες και οφείλουν να μεταφέρουν το μήνυμα πως ο Θεός το κακό το μετατρέπει σε καλό.
Αλλά έχουν και χρέος να προχωρούν, όποιες και αν είναι οι συνθήκες, με τα μάτια τους να σπιθίζουν τον Χριστό.

Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχε και ο εορτάζων δήμαρχος Σουλίου Αθανάσιος Ντάνης, ο οποίος δέχθηκε ευχές από τους κατοίκους του χωριού. 

Ο Μέγας Αθανάσιος από τα βάθη των αιώνων, μας θυμίζει ότι ο άνθρωπος χωρίς Χριστό, όπου και αν ζει, είναι έρημος και απομονωμένος και κουρελιάζεται συστηματικά. Οι πιο όμορφοι και ιεροί πόθοι του μένουν αδικαίωτοι.

Σ’ αυτό το πολύ φευγαλέο πανόραμα των γεγονότων χωρίς Χριστό δοκιμάζουμε ένα τρεμούλιασμα κι ένα σύγκρυο. Μένουμε ξεκάρφωτοι, χωρίς συνοχή και ελπίδα.

Και έρχεται ο Μέγας Αθανάσιος να μας πει και να μας δείξει ότι ο Θεός μας λυτρώνει από τον παμπόνηρο εχθρό μας, τη φθορά και το θάνατο.

Και από την ώρα, που η ζωή μας δέχεται την ανταύγεια του ουρανού, γεμίζει λάμψη και μυστικά πλούτη. Ξεκαινουργιώνεται. Φουντώνει. Παίρνει την “εξ ύψους δύναμιν”. Παίρνει ένα ιδιαίτερο χρώμα και τόνο. Το χρώμα και τον τόνο της βασιλείας των ουρανών.

Ας  φωτίζει το μέτωπό μας το ήμερο και ανέσπερο φως του Ήλιου της Δικαιοσύνης, και ας ανεβαίνουμε  τον ανηφορικό δρόμο με άγιο πείσμα, με αδάγκωτα χείλη, απαλλαγμένοι από το φορτωμένο με τις ανθρώπινες αδυναμίες σάκο.