Το σχόλιο της “Θ” για την επίσκεψη Πλακιωτάκη

Στην Ηγουμενίτσα βρέθηκε ο υπουργός Ναυτιλίας, Γιάννης Πλακιωτάκης, για να δει κι ο ίδιος, όπως είπε, τι είναι αυτό που η κυβέρνησή του παραχωρεί στους ιδιώτες. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι ο διαγωνισμός για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, όπως κι άλλων λιμανιών της χώρας οδεύει προς τις δεσμευτικές προσφορές και ο αρμόδιος υπουργός έρχεται τώρα να δει τι… πουλάει, και μένω στο καυτό ζήτημα της χερσαίας ζώνης.

Θα προσπαθήσω να διαβάσω πίσω από τις δηλώσεις οι οποίες ήταν αναμενόμενο να είναι καθησυχαστικές.

Μας είπε λοιπόν ο κ. Πλακιωτάκης ότι τα κομμάτια της χερσαίας ζώνης που διεκδικούν οι δύο δήμοι να τους αποδοθούν θα εξαιρεθούν της όποιας παραχώρησης στον ιδιώτη, πλην του πάρκινγκ, για το οποίο δεν φάνηκε να πολυσυμφωνεί.

Είπε δηλαδή στους τοπικούς αρχόντους μας αυτά που ακούμε εδώ και χρόνια στο προφορικό και τους έβαλαν στον ύπνο, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο παρά πέντε, για να μην πω στο και πέντε, για να κινητοποιηθούνε προκείμενου να μην τους πάρουν με τις πέτρες αυτοί που τους ψήφισαν.

Δεν λέω, θετικό το γεγονός πως αυτή την φορά έβαλε κι ένα χρονοδιάγραμμα.

Τέλη Αυγούστου είπε.

Αν το δει κάποιος καλοπροαίρετα, είναι μια πρόοδος.

Από το γενικό κι αόριστο «θα εξαιρεθούν», φτάσαμε στο «θα εξαιρεθούν μέσα σε δύο μήνες».

Δεν ξέρω όμως αν μια ακόμα προφορική δέσμευση, έστω και με σαφές χρονικό ορίζοντα, μπορεί και πρέπει να κάμψει τη στάση που αποφάσισαν να κρατήσουν προ ημερών οι δύο δήμοι, Ηγουμενίτσας και Φιλιατών.

Εξηγούμαι:

Με τις υποσχέσεις δεκαετιών για λύση του ζητήματος της χερσαίας ζώνης να μην  έχουν υλοποιηθεί ούτε στο ελάχιστο, γιατί θα πρέπει να πιστέψουμε μια ακόμα;

Πόσο εύκολο είναι μέσα σε δύο καλοκαιρινούς μήνες, Ιούλιο και Αύγουστο, να λυθεί ένα τόσο σοβαρό θέμα, κι αν δεν είναι τόσο χρονοβόρο, γιατί δεν λύθηκε μέχρι σήμερα;

Ποιος μπορεί να εγγυηθεί στην τοπική κοινωνία ότι οι πολιτικές εξελίξεις μετά τον Αύγουστο θα είναι τέτοιες που να ευνοούν την αναζήτηση ευθυνών και εξηγήσεων από τον σημερινό υπουργό;

Τα σενάρια περί εκλογών ή ανασχηματισμού το Φθινόπωρο δεν τα διακινούμε εμείς. Τα διαβάζουμε όμως καθημερινά.

Τέλος, γιατί μια προφορική δέσμευση μπορεί να θεωρηθεί ως ένας επαρκής λόγος για την παύση των κινητοποιήσεων; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα να συνεχιστούν οι διαμαρτυρίες, έστω και με διάφορες μορφές, μέχρι να γίνουν πράξη τα λόγια;

Το σημειώνω γιατί από τις δηώσεις των δημάρχων διέκρινα μια συγκατάβαση, αν και από ότι πληροφορήθηκα το κλίμα γενικά ήταν βαρύ.

Αυτές είναι μερικές μόνο παράμετροι που πρέπει να προσμετρηθούν ενόψει των συνεδριάσεων που θα έχουν τα δημοτικά συμβούλια για να καθορίσουν τη στάση τους από εδώ και πέρα.

Τροφή για σκέψη για όσους αποφασίζουν…