Διαπραγμάτευση μόνο για το λιμάνι – οτιδήποτε άλλο διακυβεύει το μέλλον του τόπου

Όπως ανακοινώθηκε επίσημα το ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ προεπέλεξε 7 από τα 9 επενδυτικά σχήματα, που είχαν καταθέσει προσφορά, για τη συμμετοχή τους στη Β΄ Φάση του διαγωνισμού απόκτησης ποσοστού 67% (τουλάχιστον) του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΛΗΓ. Οι εταιρείες θα υποβάλλουν δεσμευτικές προσφορές και θα αποκτήσουν πρόσβαση σε στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία του ΟΛΗΓ, τα οποία ως γνωστό είναι όχι μόνο το λιμάνι Ηγουμενίτσας, αλλά και τα αλιευτικά καταφύγια σκαφών Πλαταριάς, Συβότων και Σαγιάδας, καθώς και όλη η χερσαία ζώνη λιμένος με όλες τις δημόσιες εγκαταστάσεις και κτήρια που λειτουργούν ή προβλέπεται να λειτουργήσουν σε αυτή για κοινωφελείς αθλητικούς, πολιτιστικούς, τουριστικούς, ψυχαγωγικούς κ.α. σκοπούς.
Αυτό σημαίνει ότι ένας φορέας που ελέγχεται από υπερεθνικούς φορείς όπως το ΤΑΙΠΕΔ θα διαπραγματευτεί με ιδιώτες όχι μόνο την πώληση του λιμανιού της Ηγουμενίτσας (κάτι το οποίο όπως έχουμε ξανατονίσει είναι από μόνο του λάθος) αλλά και για θέματα που αφορούν καθαρά την τοπική κοινωνία και τους φορείς της είτε αυτοδιοικητικούς, είτε επαγγελματικούς, είτε κοινωνικούς. Θα διαπραγματευτούν θέματα που αφορούν την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, την προοπτική της αλιείας, αλλά και άλλα πιο «μικρά» αλλά το ίδιο ουσιαστικά όπως η χρήση των παραλιών, η πρόσβαση και οι όροι άσκησης επαγγελματικών δραστηριοτήτων από ιδιώτες σε αυτές κ.α.
Η εξέλιξη αυτή είναι πρωτοφανής. Στην περίπτωση της ιδιωτικοποίησης του λιμανιού του Πειραιά, ουδέποτε συζητήθηκαν θέματα που αφορούσαν το Πασαλιμάνι, την Φρεατίδα, το Φάληρο και άλλες δημοφιλείς περιοχές της πόλης. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, όπου δεν τέθηκαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων περιοχές κοινωνικών, πολιτιστικών δραστηριοτήτων όπως η νέα παραλία της πόλης κ.α.
Και αυτό συνέβη γιατί είχε ληφθεί μέριμνα ώστε πριν την έναρξη των διαδικασιών να είχε ξεκαθαρίσει το τοπίο, κάτι που δεν συμβαίνει δυστυχώς στην περίπτωση της Ηγουμενίτσας, όπου ακόμα ο υπό ιδιωτικοποίηση ΟΛΗΓ κατέχει το σημαντικότερο από αναπτυξιακής άποψης τμήμα των παραλίων της Θεσπρωτίας. Η αδράνεια που επέδειξαν τα συναρμόδια Υπουργεία, αλλά και οι τοπικοί φορείς από το 2015 και μετά είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να εξηγηθεί και για αυτό κινδυνεύει να παρεξηγηθεί.
Το αποτέλεσμα αυτής της τουλάχιστον περίεργης αν όχι ύποπτης αδράνειας, είναι να συζητάνε για το μέλλον και τις αναπτυξιακές προοπτικές του τόπου υπερεθνικοί φορείς και ιδιώτες και να είναι εντελώς εκτός από τη συζήτηση η τοπική κοινωνία. Κυριολεκτικά εδώ ισχύει η λαϊκή παροιμία … «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα».
Το ελάχιστο που πρέπει να γίνει έστω και αυτήν την ύστατη ώρα είναι να ληφθούν αποφάσεις ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να περιοριστούν οι διαπραγματεύσεις καθαρά για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Η Μαρίνα, τα αλιευτικά και τουριστικά καταφύγια σκαφών Πλαταριάς, Συβότων και Σαγιάδας, το Δρέπανο, το Μακρυγιάλι, η παραλία της Ηγουμενίτσας και όλες οι παραλίες της λεγόμενης χερσαίας ζώνης, να εξαιρεθούν με σαφείς και ρητές αποφάσεις από το αντικείμενο των διαπραγματεύσεων.
Αν το αποτέλεσμα του διαγωνισμού σημάνει την εκχώρηση σε ιδιώτη και άλλων περιοχών και δραστηριοτήτων εκτός του λιμανιού αποκλειστικά, αυτό θα είναι μια μεγάλη ήττα, αφού θα εκχωρηθεί η αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής σε κρίσιμους τομείς, στην αρμοδιότητα ιδιωτών. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η εξέλιξη θα αποφευχθεί έστω και την τελευταία στιγμή.
Αλλιώς την υπονόμευση του μέλλοντος της τοπικής κοινωνίας θα τη χρεωθούν όλοι όσοι αδράνησαν ή συνέργησαν σε αυτό, στην περιοχή μας και αλλού.

Παναγιώτης Β. Νταής
Δημοτικός Σύμβουλος Ηγουμενίτσας