Από τις παραλίες στα πανηγύρια

ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ “ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΙ” ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Πόλο έλξης για απόδημους και επισκέπτες από κάθε γωνιά της χώρας και του εξωτερικού, αποτελεί και αυτό το καλοκαίρι η Ήπειρος. 

Η επισκεψιμότητα αναμένεται να αυξηθεί τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου και φυσικά να κορυφωθεί ενόψει του «Πάσχα του Καλοκαιριού».

Την τιμητική τους έχουν τα ορεινά ηπειρωτικά χωριά, τα οποία σταδιακά αρχίζουν να παίρνουν ζωή, σε αντίθεση με το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου, όπου τα περισσότερα από αυτά ερημώνουν και κατοικούνται κυρίως από υπερήλικες!

Πάντως, τη θερινή περίοδο και κυρίως τον Αύγουστο, τα χωριά υποδέχονται τους «ξενιτεμένους» από τα μεγάλα αστικά κέντρα και το εξωτερικό, ενώ καφενεία και πλατείες στο μεσοχώρι γεμίζουν από κόσμο. 

Πέρα από το θρησκευτικό και εορταστικό μέρος,  υπάρχει και το πολιτιστικό κομμάτι με την αναβίωση των ηθών και των εθίμων. Ζαγοροχώρια, Κόνιτσα, Τζουμέρκα, Μέτσοβο, Πωγώνι, χωριά στο Λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων, όπως και σε Άρτα, Πρέβεζα, Θεσπρωτία αλλά και Βόρειο Ήπειρο βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και αποτελούν μαγνήτη για τον κόσμο, χάρη στο απέραντο φυσικό κάλλος και την πληθώρα των εκδηλώσεων που προγραμματίζουν. 

Ενθουσιασμένοι μένουν όσοι επισκέπτες από διάφορες γωνιές της χώρας ή και του εξωτερικού επιλέγουν την Ήπειρο για τις εξορμήσεις τους αυτές τις μέρες και τυγχάνουν της μοναδικής και ζεστής φιλοξενίας των ντόπιων. Για τους επισκέπτες η Ήπειρος αποτελεί ιδανική επιλογή, μιας και ο συνδυασμός ορεινότητας και παραλιών, αφήνει ευχαριστημένο κάθε απαιτητικό επισκέπτη.

Μπορεί η επισκεψιμότητα στα χωριά και οι εκδηλώσεις να κορυφώνονται τον Δεκαπενταύγουστο που είναι η «καρδιά» του καλοκαιριού, ωστόσο και μέσα στον Ιούλιο ντόπιοι, απόδημοι, επισκέπτες, λάτρεις της παράδοσης έχουν βρεθεί σε γλέντια και εκδηλώσεις που έχουν γίνει σε μερικά χωριά. 

Αναμφίβολα, το μεράκι για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων περισσεύει σε Πολιτιστικούς Συλλόγους, Αδελφότητες, Εκκλησιαστικές Επιτροπές και λοιπούς εθελοντικούς φορείς. Ωστόσο, κάποιοι από αυτούς στην προσπάθεια να προσελκύσουν πολύ κόσμο και να μην πηγαίνουν κόντρα στις συνήθειες της εποχής, καλούν καλλιτέχνες οι οποίοι, για να ξεσηκώσουν τη νεολαία, αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της παραδοσιακής μουσικής.

Ειδικά οι νέοι που δεν έχουν παραστάσεις και βιώματα από πραγματικά πανηγύρια ή δεν έχουν φροντίσει οι μεγαλύτεροι να τους μυήσουν σε αυτά, χορεύουν και λικνίζονται σε έναν μονότονο ρυθμό, δίχως να αισθάνονται αυτό που χορεύουν. Πάντως, το αισιόδοξο του πράγματος είναι ότι στον κανόνα αυτό υπάρχουν και εξαιρέσεις, μιας και πολλοί διοργανωτές ειδικά στα ορεινά χωριά επιμένουν παραδοσιακά και στήνουν πανηγύρια που θυμίζουν τις παλιές καλές εποχές. Όπως και να έχει, οι πολιτιστικοί φορείς οφείλουν με κάθε τρόπο να προστατεύσουν τον αυθεντικό χαρακτήρα της παράδοσης, μιας και τα πανηγύρια είναι ένα  «εργαλείο» επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, επαφής με τις ρίζες και διατήρησης της παράδοσης.