Δύο χρόνια από την ενθρόνιση του Μητροπολίτου Παραμυθίας Σεραπίωνος

Δύο χρόνια  συμπληρώθηκαν από την ενθρόνιση του Μητροπολίτου Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργης κ. Σεραπίωνος (18 Νοεμβρίου 2023, εορτή του νεομάρτυρος Αναστασίου του εκ Παραμυθίας).  

Μιλώντας σχετικά ο Επίσκοπος Σκιάθου κ. Ιωάννης (Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου) στον πανηγυρίζοντα ναό του αγίου Αναστασίου Σιαμετίων Παραμυθιάς, κατά τον Εσπερινό στις 17 Νοεμβρίου 2025, όπου χοροστάτησε, τόνισε:  

“Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμένα που βρίσκομαι εδώ, διότι, μαζί με τον νεομάρτυρα Αναστάσιο τον εκ Παραμυθίας, η Τοπική Εκκλησία πανηγυρίζει και τη δική σας παρουσία Σεβασμιώτατε κ. Σεραπίωνα, τον ερχομό σας εδώ, την ενθρόνισή σας κατά την ημέρα της εορτής του. Νομίζω ότι δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, να σας υποδεχθεί δηλαδή ο άγιος Αναστάσιος, διότι, αναγνωρίζοντας την καρδιά του μικρού παιδιού που έχετε και την οποία περιβάλετε τους πάντες, δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο ιεράρχη, έτσι ώστε να τον προσφέρει ως άγγελο στον τόπο εδώ, προκειμένου να συνδιακονήσεται με τους κληρικούς τη σωτηρία των ανθρώπων”.  

Και πρόσθεσε ο Επίσκοπος Σκιάθου: “Συν-διακονήσαμε επί 20 και πλέον χρόνια στα γραφεία της Ιεράς Συνόδου και κατά αυτό το χρονικό διάστημα είχαμε τη δυνατότητα να μπορούμε άπαντες να απολαμβάνουμε την αγαπώσα καρδία σας και όλα εκείνα που η αγάπη σας είχε να προσφέρει στον καθένα από εμάς”.

Κατέληξε λέγοντας: “Ο καλός Θεός να σας δίνει δύναμη να ποιμαίνετε αυτή την ευλογημένη επαρχία και όλοι εμείς, προσβλέποντας στο δικό σας τίμιο πρόσωπο, μπορούμε να αναπαυόμαστε και να αισθανόμαστε ότι έχουμε  έναν πατέρα, έναν αδελφό, στον οποίο μπορεί ο καθένας από εμάς να βλέπει το πρόσωπο του Χριστού”.  

Πριν δύο ακριβώς χρόνια  επιφυλάχθηκε στον Μητροπολίτη κ. Σεραπίωνα θερμή υποδοχή στην Παραμυθιά.

Το «άξιος» ήχησε πάρα πολλές φορές στην ατμόσφαιρα και δήλωνε το δυναμικό παρών των κατοίκων στη νέα σελίδα για τη Μητρόπολη Παραμυθίας, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου, αλλά και του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχου Μητροπολίτου Ιωαννίνων Μαξίμου, καθώς και πολλών Μητροπολιτών της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά και της υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Σοφίας Ζαχαράκη, ως εκπροσώπου της κυβέρνησης .  

Στον ενθρονιστήριο λόγο του ο Μητροπολίτης Σεραπίων είχε τονίσει την ανάγκη για μια πνευματική πορεία, που θα διαμορφώνει κατεύθυνση και προοπτική αγάπης και ευσέβειας και με καλά έργα θα δοξάζεται η Ορθόδοξη πίστη.

Είχε διαβεβαιώσει ότι θα καταβάλλει κάθε προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και είχε αναφερθεί με λόγια καρδιάς στον προκάτοχό του πρώην Παραμυθίας Τίτο, του οποίου επαίνεσε τις αρετές και δήλωσε ότι θα είναι στο πλευρό του και, όπως πράττουν τα παιδιά προς τον πατέρα, θα ανοίξει στοργικά την αγκαλιά του.

Δεν έκανε προγραμματικές δηλώσεις, αλλά, όπως είχε πει, προτιμούσε εκείνη τη στιγμή τη σιωπή, ώστε να μιλήσουν οι πράξεις του.

Κάλεσε κλήρο και λαό σε συνεργασία, προκειμένου με σύμπνοια και ενότητα η τοπική Εκκλησία να αναδειχθεί φωτεινή λυχνία.

Ο λαός της Μητροπόλεως Παραμυθίας είχε για πολλές δεκαετίες να ζήσει τις ευφρόσυνες στιγμές μιας ενθρόνισης Μητροπολίτη και φάνηκε ότι τις βίωσε πραγματικά. Και αυτό, γιατί αυτή του αειμνήστου Παραμυθίας Τίτου και είχε γίνει πριν 49 και πλέον χρόνια, το 1974, άρα οι νεότερες γενιές δεν είχαν παρουσία, αλλά και τελέστηκε υπό ειδικές συνθήκες, καθώς τότε η κατάσταση ήταν ιδιαίτερη.

Ο κόσμος στις ημέρες μας έχει ανάγκη να παραδειγματίζεται από έργα πιστότητας και να γεμίζει από την παρουσία του Κυρίου μέσα του, καθώς δοκιμάζει τη σκληρή πίεση της μοναξιάς, μέσα σε μια εποχή, που δεν την λούζει το φως και δεν την θερμαίνει η αγάπη. 

Με μια μικρή κίνηση του κεφαλιού μας , μπορούμε ή να λουστούμε στο φως ή να μπούμε στη σκιά του σώματός μας. Η δική μας κίνηση εκφράζει τη θέλησή μας και την ευθύνη μας.  Το “όχι” στο φως, είναι “ναι” στο σκοτάδι. Το “όχι” στην παρουσία του Θεού, αποτελεί δραμταική άρνηση. 

Γι’ αυτό η ποιμαντική πράξη και προσέγγιση δεν μπορεί να απέχει από την εικόνα, μεστής νοημάτων, της Εκκλησίας ως πλοίου, στο οποίο περιλαμβάνονται ως επιβάτες όλοι οι Χριστιανοί, οι οποίοι διασχίζουν τη θάλασσα του παρόντος βίου.

Οι προσπάθειες, που μπορούν να αναληφθούν στο χώρο της ποιμαντικής υπάρχει η δυνατότητα, όταν εκτυλίσσονται γνήσια και ορθά, να οδηγήσουν στην εκπλήρωση των ελπίδων. Αυτό είναι το αναμενόμενο. Αρκεί να μην υπάρχει η αντίληψη της ελπίδας για την ελπίδα, αλλά, πραγματικά, να έρθει η υπέρβαση. 

π. Ηλίας Μάκος