ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ
Σημαντικές διαφορές στο κόστος των δημοτικών τελών, της ύδρευσης και της αποχέτευσης καταγράφονται μεταξύ των τριών δήμων της Θεσπρωτίας, με την Ηγουμενίτσα να συγκαταλέγεται στους ακριβότερους δήμους της Ηπείρου και να εμφανίζει υπερδιπλάσια ετήσια επιβάρυνση σε σχέση με τον Δήμο Σουλίου.
Αυτό προκύπτει από πανελλαδική έρευνα του τοπογράφου μηχανικού και στατιστικολόγου Νίκου Καρδούλα, η οποία αποτυπώνει τις χρεώσεις που ισχύουν το 2026 στους 332 δήμους της χώρας, συνυπολογίζοντας δημοτικά τέλη, δημοτικούς φόρους, ύδρευση και αποχέτευση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, η μέση ετήσια επιβάρυνση ενός νοικοκυριού στον Δήμο Ηγουμενίτσας υπολογίζεται στα 433 ευρώ, ποσό που τον κατατάσσει στη δεύτερη θέση μεταξύ των 18 δήμων της Ηπείρου, πίσω μόνο από τον Δήμο Ιωαννιτών, όπου η αντίστοιχη επιβάρυνση ανέρχεται στα 541 ευρώ.
Σε πανελλαδικό επίπεδο, ο Δήμος Ηγουμενίτσας βρίσκεται στην 52η θέση της κατάταξης, γεγονός που τον τοποθετεί σχετικά ψηλά ως προς το συνολικό κόστος των συγκεκριμένων υπηρεσιών.
Αρκετά διαφορετική είναι η εικόνα στους άλλους δύο δήμους της Θεσπρωτίας.
Στον Δήμο Φιλιατών η μέση ετήσια επιβάρυνση υπολογίζεται στα 297 ευρώ, με τον δήμο να καταλαμβάνει την 228η θέση πανελλαδικά. Ακόμη χαμηλότερα βρίσκεται ο Δήμος Σουλίου, όπου το αντίστοιχο ποσό περιορίζεται στα 187 ευρώ, κατατάσσοντάς τον στην 318η θέση μεταξύ των 332 δήμων.
Η απόσταση μεταξύ Ηγουμενίτσας και Φιλιατών φτάνει τα 136 ευρώ ετησίως, ενώ μεταξύ Ηγουμενίτσας και Σουλίου εκτοξεύεται στα 246 ευρώ. Με άλλα λόγια, για το ίδιο τυποποιημένο νοικοκυριό, το εκτιμώμενο κόστος στην Ηγουμενίτσα είναι περίπου 2,3 φορές υψηλότερο από εκείνο στον Δήμο Σουλίου.
Η εικόνα στην υπόλοιπη Ήπειρο
Η Ηγουμενίτσα εμφανίζεται ακριβότερη ακόμη και από άλλες μεγάλες πόλεις της περιφέρειας. Στον Δήμο Πρέβεζας η ετήσια επιβάρυνση υπολογίζεται στα 367 ευρώ, στον Δήμο Πάργας στα 364 ευρώ, στον Δήμο Αρταίων στα 315 ευρώ και στον Δήμο Ζηρού στα 333 ευρώ.
Στον αντίποδα, αρκετοί ηπειρωτικοί δήμοι καταγράφουν αισθητά χαμηλότερες χρεώσεις. Η Δωδώνη βρίσκεται στα 171 ευρώ, το Πωγώνι στα 178 ευρώ, τα Κεντρικά Τζουμέρκα στα 180 ευρώ και το Μέτσοβο στα 182 ευρώ.
Οι αποκλίσεις αυτές αποτυπώνουν τις διαφορετικές οικονομικές επιβαρύνσεις που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά της ίδιας περιφέρειας, χωρίς πάντως να σημαίνει ότι όλοι οι δήμοι λειτουργούν με τις ίδιες υποδομές, ανάγκες ή λειτουργικές δαπάνες.
Πώς προκύπτουν τα ποσά
Η έρευνα χρησιμοποιεί ως κοινή βάση σύγκρισης μια κατοικία 87 τετραγωνικών μέτρων και μηνιαία κατανάλωση νερού 10 κυβικών μέτρων.
Στον υπολογισμό περιλαμβάνονται τα ανταποδοτικά τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού, ο δημοτικός φόρος, το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας, καθώς και οι χρεώσεις ύδρευσης και αποχέτευσης.
Τα ποσά αποτελούν συγκριτικές εκτιμήσεις και όχι τους ακριβείς λογαριασμούς κάθε κατοικίας, καθώς οι πραγματικές χρεώσεις επηρεάζονται από την κατανάλωση, τα χαρακτηριστικά του ακινήτου και την περιοχή στην οποία βρίσκεται.
Το κόστος και η ανταποδοτικότητα
Τα ευρήματα της έρευνας θέτουν στο προσκήνιο ένα ουσιαστικό ζήτημα για την τοπική αυτοδιοίκηση: τη σχέση ανάμεσα στα χρήματα που καταβάλλουν οι δημότες και στην ποιότητα των υπηρεσιών που απολαμβάνουν.
Η λειτουργία των δικτύων ύδρευσης, η συντήρηση των υποδομών, η καθαριότητα και η διαχείριση των απορριμμάτων συνεπάγονται σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις για τους δήμους. Παράλληλα, όμως, οι επιβαρύνσεις αυτές αποτελούν σταθερό μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού.
Ειδικά στη Θεσπρωτία, όπου οι τρεις δήμοι παρουσιάζουν τόσο μεγάλη απόκλιση, η σύγκριση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο το ύψος των χρεώσεων, αλλά και το κατά πόσο αυτές ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος λειτουργίας και στην ποιότητα των υπηρεσιών.
Σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος διαβίωσης εξακολουθεί να πιέζει τα νοικοκυριά, η διαφάνεια στον καθορισμό των τελών και η τεκμηρίωση των επιλογών των δημοτικών αρχών αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Π. Μπούρχας




















