Πρόκληση η έκθεση των “Τσάμηδων” με χάρτες, που δείχνουν τη Θεσπρωτία Αλβανική

Επί μία εβδομάδα, από τις 21 έως τις 26 Ιουνίου, οι “Τσάμηδες” στην Αλβανία κάνουν εκδηλώσεις για την 77η επέτειο της ανύπαρκτης γενοκτονία τους από τους Έλληνες.
Τις “επετειακές” εκδηλώσεις τους για την δήθεν σφαγή των προγόνων τους από τα αντάρτικα σώματα του Ζέρβα, ξεκίνησαν οι “Τσάμηδες” τη Δευτέρα 21 Ιουνίου, με νέα ανιστόρητη πρόκληση στην πλατεία Σκερντέμπεη στα Τίρανα.
Οργάνωσαν έκθεση, όπου μεταξύ άλλων, εμφανίζονται χάρτες, που δείχνουν τη Θεσπρωτία Αλβανική.
Βέβαια αυτό δεν είναι θέση του επίσημου Αλβανικού κράτους, ωστόσο οι ακραίοι εθνικιστές, όπως οι ίδιοι δηλώνουν, δεν πτοούνται, με αποτέλεσμα να επιδιώκουν να διατηρούν ζωντανό ένα ανύπαρκτο ιστορικά θέμα.
Ο Σπετίμ Ιντρίζι, πρόεδρος του ¨PDIU” (“Τσάμικου Κόμματος”), που ξαναμπήκε στην Αλβανική Βουλή κατά τις εκλογές του Απριλίου 2021 με το συνασπισμό του αντιπολιτευόμενου “Δημοκρατικού Κόμματος” δήλωσε ότι στόχος είναι “να σπάσει η σιωπή, που υπάρχει στην Αλβανική πολιτική, στην Αλβανική κυβέρνηση και τα Αλβανικά ΜΜΕ για την ιστορική αυτή αδικία σε βάρος των “Τσάμηδων”.
Θέλω να εγγυηθώ σε όλους ότι δεν ξεχνάμε το Ισλάμ, δεν ξεχνάτε τους φίλους και τους εχθρούς της Αλβανίας. Όλοι όσοι νομίζουν ότι θα κουραστούμε, σας λέω θα κουραστούμε τελευταίοι”.
Οι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν με συγκέντρωση, προσευχή και ομιλίες στο μνημείο, που έχουν αναγείρει στην Τζάρα των Αγίων Σαράντα με χρήματα, που προήλθαν κυρίως από το “Τσάμικο” λόμπι της Αμερικής, αλλά και με οικονομική ενίσχυση από την τότε Αλβανική κυβέρνηση του Σαλί Μπερίσα.
Αυτό το μνημείο ζητούν από την Αλβανική κυβέρνηση να ανακηρυχθεί ως ιστορικός χώρος.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα ολόκληρη την εβδομάδα θα γίνουν “πολιτιστικές, λογοτεχνικές, ιστορικές δραστηριότητες κ.λπ.”.
Γραφικότητες θα πει κανείς, ωστόσο με το πες πες αναλήθειες και ανακρίβειες δημιουργούνται εντυπώσεις και όσοι δεν γνωρίζουν υπάρχει κίνδυνος να παρασυρθούν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι παλαιότερα, μετά από ομόφωνη απόφαση της αλβανικής βουλής, η 27η Ιουνίου χαρακτηρίστηκε ως «ημέρα Γενοκτονίας των Τσάμηδων», ενώ ιδρύθηκε και υπάρχει ο «Πατριωτικός Σύνδεσμος της Τσαμουριάς», μια 100μελής άτυπη “βουλή”, που έγινε μέλος της «οργάνωσης υπο-αντιπροσωπευμένων λαών» του ΟΗΕ το 1995.
Η ιστορική πραγματικότητα είναι μία και αμείλικτη: Οι “Μουσουλμάνοι Τσάμηδες”, στα χρόνια της Κατοχής, κατέσφαξαν τον Χριστιανικό πληθυσμό και ρήμαξαν και λεηλάτησαν την περιοχή, στο πλευρό των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών, προσπαθώντας να ανακηρύξουν “αυτόνομο κράτος” τη Θεσπρωτία.
Μετά τα εγκλήματα, που διέπραξαν κατά τη Γερμανοϊταλική Κατοχή, το Σεπτέμβριο του 1944, αντιλαμβανόμενοι ότι θα λογοδοτούσαν στην Ελληνική Δικαιοσύνη, για την εγκληματική και αντεθνική δράση τους, 16.000-18.000 “Τσάμηδες”, μαζί με τους υποχωρούντες Γερμανούς, που έχασαν τον πόλεμο, έφυγαν οικειοθελώς, για την Αλβανία.
Οι “Τσάμηδες”, που παρέμειναν στην Ελλάδα, καθώς δεν είχαν αναμιχθεί σε εγκληματικές πράξεις, παρέμειναν ανενόχλητοι, εκχριστιανίστηκαν και αφομοιώθηκαν από το ελληνικό στοιχείο, και υπήρξαν φιλήσυχοι και νομοταγείς.
Είναι ενδεικτικό ότι μεγάλος αριθμός “Τσάμηδων” μεταφέρθηκε στην Αλβανία με Γερμανικά μεταφορικά μέσα, σύμφωνα με αναφορά Αμερικανού αξιωματικού.
Στην Αλβανία, το καθεστώς του Εμβέρ Χότζα τους εγκατέστησε στην πεδιάδα της Μουζακιάς και τους διατήρησε ως Έλληνες υπηκόους με την ελπίδα τυχόν επιστροφής τους στην Ελλάδα ή επανάκτησης των περιουσιακών τους στοιχείων, τα οποία είχαν δεσμευθεί στο μεταξύ από το ελληνικό κράτος.
Συγκεκριμένα, με την υπ΄αρ. 344/23-4-1945 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου δοσιλόγων Ιωαννίνων και περί τις 1.700 σχετικές καταδικαστικές αποφάσεις ερήμην, που επακολούθησαν, καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου, ενώ οι περιουσίες τους δημεύτηκαν (Β.Δ. 2185/1952 και Ν.27891/1954) και εκποιήθηκαν ή διανεμήθηκαν σε όλους, όσους έπεσαν θύματα της θηριωδίας τους.
Παράλληλα, με την υπ΄αρ. Α.Π. 50862/1947 απόφαση του Υπουργείου Στρατιωτικών οι “Τσάμηδες” στερήθηκαν της ελληνικής ιθαγένειας.

Η. Μ.