Μικροθεσπρωτικά: ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΣΤΗ …ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ

Στο επεισόδιο που μεταδόθηκε την περασμένη Πέμπτη, της γνωστής σειράς του MegaChannel«Άγιος Παϊσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό», η υπόθεση διαδραματίστηκε στην Θεσπρωτία. Τα ιστορικά γεγονότα είναι γνωστά: οι πρόσφυγες από την Καππαδοκία, από την Κέρκυρα μεταφέρθηκαν απέναντι στις Θεσπρωτικές ακτές, με σκοπό να στεγαστούν στις οικίες των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, οι οποίοι αρχικά είχαν θεωρηθεί ως ανταλλάξιμοι με Έλληνες που ζούσαν στην Τουρκία. Στη συνέχεια όμως θεωρήθηκε ότι ήταν μεν μωαμεθανοί στο θρήσκευμα, αλλά όχι τουρκικής καταγωγής και εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή. Έτσι, δεν υπήρχε επαρκής αριθμός οικιών και κτημάτων για να στεγαστούν και να απασχοληθούν όλοι οι πρόσφυγες, οι περισσότεροι εκ των οποίων κατευθύνθηκαν σε άλλες περιοχές της χώρας. Το ίδιο έκανε και η οικογένεια του Αγίου που κατέληξε στην Κόνιτσα. Τα παιγνίδια της ιστορίας είναι καμιά φορά περίεργα. Θα μπορούσαν τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί αλλιώς και ο Άγιος Παϊσιος να μεγάλωνε στην περιοχή μας. Αλλά με το «αν» δεν γράφεται η ιστορία και έτσι η Θεσπρωτία έχασε την τιμητική αυτή ευκαιρία.

ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ
Υπήρξαν όμως και οικογένειες προσφύγων που έμειναν στην περιοχή μας. Οι πλειονότητα αυτών εγκαταστάθηκε στην περιοχή που ήταν γνωστή με το όνομα «Ντούσκος», η οποία ονομάστηκε Νέα Σελεύκεια, προς τιμήν των χαμένων πατρίδων. Αλλά υπήρξαν και οικογένειες που εγκαταστάθηκαν σε άλλα χωριά, όπως η Πέρδικα. Οι άνθρωποι αυτοί αποδείχθηκαν δουλευταράδες, έντιμοι και ικανοί και έτσι όχι μόνο ενσωματώθηκαν ομαλά και γρήγορα στην τοπική κοινωνία, αλλά την εμπλούτισαν με χαρακτηριστικά που της έλειπαν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι τόσο η Νέα Σελεύκεια, όσο και η Πέρδικα, διαχρονικά συγκαταλέγονται στα πλέον προοδευτικά και προκομένα χωριά της περιοχής. Η συνύπαρξη των συγχωριανών είναι υποδειγματική. Με αντίστροφη φορά βέβαια: Η Νέα Σελεύκεια από καθαρά προσφυγικό χωρίο, έχει μετατραπεί σε ένα όμορφο και καλά οργανωμένο προάστιο της Ηγουμενίτσας, στο οποίο πλέον διαμένουν κάτοικοι από διαφορετικές προελεύσεις. Η δε Πέρδικα, με την αρμονική συνεργασία των γηγενών που αποτελούν την πλειοψηφία των κατοίκων, με τους πρόσφυγες, εξελίχθηκε σε έναν τουριστικό προορισμό, ο οποίος δεν έχει απωλέσει όμως τα ιδιαίτερα πολιτιστικά του χαρακτηριστικά. Αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν, που ήρθαν πριν από 100 χρόνια στην περιοχή μας, ρίζωσαν σε αυτήν και αποτελούν πλέον ένα αναπόσπαστο τμήμα της τοπικής κοινωνίας, πρέπει να τους τιμήσουμε δεόντως φέτος, που συμπληρώνεται ένας αιώνας από την Μικρασιατική Καταστροφή. Μαθαίνουμε ότι οι πολιτιστικοί σύλλογοι, σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση προετοιμάζουν σημαντικές εκδηλώσεις για το καλοκαίρι. Τις αναμένουμε με ενδιαφέρον, γιατί – εκτός των άλλων – αναμένεται να «ρίξουν φως» και σε άγνωστες πτυχές της τοπικής μας ιστορίας.