«Φάρος της λευτεριάς οι Σουλιώτες»

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ ΣΟΥΛΙΟΥ

Με το μήνυμα ότι το Σούλι εξακολουθεί να αποτελεί και θα αποτελεί αιώνιο φάρο λευτεριάς απέναντι, τιμήθηκαν και φέτος, την Κυριακή 28 Μαΐου, οι αγώνες των Σουλιωτών, με τις εκδηλώσεις να είναι αφιερωμένες στα 200 χρόνια από το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη. 

Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την αναπαράσταση της ανατίναξης του Κουγκίου από τον καλόγηρο Σαμουήλ, ενώ προηγήθηκε δοξολογία  στον παλαιοχριστιανικό ναό του αγίου Δονάτου. Ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων και προσκλητήριο νεκρών στο μνημείο των πεσόντων, ενώ ο κύκλος τιμής και μνήμης ολοκληρώθηκε με δημοτικούς χορούς στο χώρο του Βουλευτηρίου. 

Εκτός από τον πανηγυρικό της ημέρας, όπου ξετυλίχτηκαν τα ιστορικά γεγονότα και η θυσιαστική πορεία των Σουλιωτών, απηύθυναν χαιρετισμούς ο αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης (στο Αμφιθέατρο) και ο δήμαρχος Σουλίου Γιάννης Καραγιάννης (στο Βουλευτήριο). 

Την υπηρεσιακή κυβέρνηση εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας Σεραφείμ Λιάπης, ενώ παρέστησαν  ο βουλευτής Θεσπρωτίας Βασίλης Γιόγιακας, ο δήμαρχος Σουλίου Γιάννης Καραγιάννης, ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, o αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης, η Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Σταυρούλα Μπραΐμη, δήμαρχοι, πρώην βουλευτές κ. ά. 

Το Σάββατο 27 Μαΐου πραγματοποιήθηκε συνάντηση χορευτικών συγκροτημάτων και περιδιάβαση των χορευτών με παραδοσιακές φορεσιές, συνοδεία παραδοσιακής μουσικής, στην κωμόπολη της Παραμυθιάς, ενώ στον προαύλιο χώρο του δημοτικού σχολείου Βούλγαρη χόρεψαν χορευτικά συλλόγων όχι μόνο του δήμου Σουλίου, αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας. 

Εξάλλου την Κυριακή το πρωί διεξήχθη  ο 10ος ορεινός αγώνας δρόμου θυσίας Σουλιωτών, που είχε σημείο εκκίνησης την Γλυκή και τερματισμό το χώρο του Βουλευτηρίου. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι  στις εορτές συμμετείχε ο Όμιλος Απόδοσης Τιμών και Ιστορικής Αναβίωσης Σουλίου, ενώ η Οικία Τζαβέλλα ήταν ανοικτή για το κοινό, με έκθεση οικογενειακών κειμηλίων και έργων τέχνης και δεν ήταν λίγοι αυτοί, που την επισκέφθηκαν. 

Αν ο αγώνας της επανάστασης του 1821 αποτέλεσε και προβλήθηκε ως μια από τις ηρωικότερες και ιδεαλιστικότερες εκφάνσεις του ελληνικού βίου, αλλά και της υπόλοιπης ανθρωπότητας, η θυσία των Σουλιωτών λάμπρυνε, λαμπρύνει και θα λαμπρύνει τη λευτεριά,  όσο υπάρχουν σ’ αυτό τον κόσμο υψηλά ιδεώδη  και ευγενή αισθήματα.  

Υπήρξαν οι Σουλιώτες η τελειότερη έκφραση των Ελλήνων ως πολεμιστών για την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα του τόπου τους, απαράμιλλοι σε γενναιότητα, ξεχωριστοί σε στρατιωτική ιδιοφυΐα και ευστροφία (οι πολεμικές τεχνικές τους διδάσκονται σε στρατιωτικές σχολές του εξωτερικού), ιδιαίτεροι σε πατριωτισμό και ανιδιοτέλεια και εντιμότητα. 

Αυτοί οι ατίθασοι πολεμιστές, που έζησαν πάνω στα άγρια και απόρθητα βουνά, παρέμειναν σε όλα αδιάβλητοι απέναντι στον αιμοχαρή και διεφθαρμένο Αλή πασά. 

Οραματίζονταν την πατρίδα τους αδούλωτη και γι’ αυτό πολέμησαν σαν λιοντάρια και κατάφεραν να αναδειχθούν και να αποδειχθούν άξιοι ένδοξων προγόνων. 

π. Ηλίας Μάκος