Το Ζαγόρι στην UNESCO

Στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO λοιπόν το Ζαγόρι και μπράβο μας.

Πιο σωστά μπράβο σε όλους αυτούς που το πάλεψαν χρόνια τώρα για να συμβεί κάτι τέτοιο.

Μπράβο σε αυτούς που το πίστεψαν και το έτρεξαν με υπομονή και οργάνωση.

Μπράβο στον Πρόεδρο της Βουλής Κώστα Τασούλα, στον περιφερειάρχη, στους δημάρχους που πέρασαν όλο αυτό το διάστημα από το Ζαγόρι και τους αφανείς ήρωες οι οποίοι είναι όλοι αυτοί που το περπάτησαν ξεπερνώντας τυπικά και ουσιαστικά προβλήματα γραφειοκρατίας

Το Ζαγόρι λοιπόν στην διεθνή σκηνή για την φύση του, την αρχιτεκτονική του, τα μνημεία του.

Προφανώς και είναι πολύ τιμητικό αυτό.

Μένει πια να δούμε πως όλη αυτή η υπόθεση θα δουλέψει θετικά για τον τόπο και την περιοχή.

Είναι το μόνο;

Και αναρωτιέμαι αν είναι η μοναδική ενιαία περιοχή της Ηπείρου η οποία αξίζει τον κόπο να ενταχθεί στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Προσωπικά λέω όχι.

Γιατί υπάρχουν και άλλες γεωγραφικές ενότητες στις οποίες η ομορφιά, η σπανιότητα, η μοναδικότητα περισσεύουν.

Από το Σούλι μέχρι και τα Μαστοροχώρια.

Αλλά για να ενταχθούν θα πρέπει κάποιοι να ενδιαφερθούν.

Κατανοητό;

Να ενδιαφερθούν.

Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση

Μάθατε κανείς για το λιμάνι Ηγουμενίτσας;

Αν ήρθε ο νέος ιδιοκτήτης, αν «έπιασε» δουλειά.

Αν συναντήθηκε ή θα συναντηθεί με κάποιους της πόλης και της Περιφέρειας…

Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση.

Αφεντικό είναι ότι θέλει κάνει.

Και σε σας δεν πέφτει κουβέντα.

Άλλωστε το συζητάει κανείς το θέμα; Όχι.

Τι και αν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο…

Τρέχουν και δεν φτάνουν

Πάμε τώρα και στους υποψηφίους περιφερειάρχες.

Εκείνοι που πραγματικά τρέχουν και δεν φτάνουν για να βγάλουν το πρόγραμμα είναι ο Ζούμπας και ο Στέφος.

Από την στιγμή που επιλέχτηκαν από τα κόμματά τους να είναι υποψήφιοι δεν είχαν δα και τον άπλετο χρόνο.

Να φτιάξουν πρόγραμμα, να φτιάξουν ψηφοδέλτιο και να οργανώσουν – πραγματοποιήσουν μια στοιχειώδη περιοδεία στην Ήπειρο.

Τι εννοούμε στοιχειώδη…

Και όταν λέμε στοιχειώδη εννοούμαι να περάσουν οι άνθρωποι μια γύρα την Ήπειρο.

Να πάνε επιλεγμένα σε χωριά, σε κεφαλοχώρια σε κωμοπόλεις και φυσικά στις πόλεις μία τουλάχιστον φορά.

Γιατί για δεύτερη δεν το συζητάμε…

Από πού λοιπόν να ξεκινήσουν και που να σταματήσουν.

Από τα βόρεια χωριά της Κόνιτσας μέχρι τα χωριά του Αχελώου στην Άρτα;

Με δυσκολία θα βγει η μία γύρα, ούτε σκέψη για δεύτερη.

Προνομιούχος

Και σε αυτές τις περιπτώσεις υποψηφίων προνομιούχος είναι ο υπάρχων Περιφερειάρχης.

Ο Αλέκος Καχριμάνης είχε την ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια να γυρίσει και μια και δυό και τρεις φορές την Ήπειρο.

Και χίλιες δέκα τρεις που λέει και το τραγούδι…

Οπότε είναι σε πιο πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους αντιπάλους του.

Οι οποίοι, είναι αλήθεια ότι σε μερικές περιοχές ούτε στην φάτσα δεν είναι γνωστοί.

Και γιατί ας πούμε Ζούμπας να είναι φατσικά γνωστός στα χωριά του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη; Ή και ο Στέφος…

Αλλά, για να μην παρεξηγηθούμε, αυτός που είναι στην διοίκηση είναι πάντα ο πιο γνωστός εκ των πραγμάτων. Πολύ δε περισσότερο ο Καχριμάνης που δεν ησυχάζει πουθενά από εκλογές σε εκλογές.

Κράτα μικρό καλάθι

Ακούω πολύ κουβέντα να γίνεται για τον νέο αστέρα του ΣΥΡΙΖΑ. Τον Κασσελάκη.

Λοιπόν.

Κρατάω μικρό καλάθι.

Βεβαίως και επικοινωνιακά αποδείχτηκε άπαιχτος.

Βεβαίως και επικοινωνιακά πέρασε μια άποψη άνετου, έξυπνου και ωραίου που δεν είχε καμία σχέση με την ξύλινη γλώσσα της αριστεράς.

Ωστόσο.

Με το να είσαι επικοινωνιακός δεν σημαίνει ότι είσαι και πολιτικός.

Μην κάνουν λάθος

Και μην κάνουν το λάθος να συγκρίνουν τον Κασσελάκη με τον Τσίπρα.

Η διαφορά είναι χαώδης.

Ο Τσίπρας και επικοινωνιακός ήταν και πολιτικός.

Ο Κασσελάκης μέχρι στιγμής μόνο επικοινωνία και προβολή.

Βγαίνει με τον σύντροφό του και τον συναντούν όλως τυχαίως οι κάμερες, πάει στο γυμναστήριο με τον σύντροφό του πάλι και τον συναντούν όλως τυχαίως οι φωτογράφοι.

Είπαμε επικοινωνιακά καλός.

Πολιτικά όμως;

Γιατί η χώρα δεν θέλει επικοινωνιολόγους. Πολιτικούς με άποψη και σύνεση χρειάζεται.

Από την άλλη πάλι

Από την άλλη πάλι εκείνη η Αχτσιόγλου…

Νέο κοριτσάκι με την ξύλινη ξεπερασμένη φρασεολογία της αριστεράς.

Και η μονόπλευρη εμμονή της στην Αριστερά.

Ποια Αριστερά ρε Έφη.

Αυτή που είδαμε με σας ή αυτή που στο μυαλό μας είχαμε;