Η εμπόλεμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή  και η διαρκής απειλή των ναρκωτικών

Συντάκτης: ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ

Η εμπόλεμη κατάσταση  που εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή,  με τις συνέπειες που αναπόφευκτα επιφέρει γενικώς, είναι αναμενόμενο να κυριαρχεί στην καθημερινή ειδησεογραφία και να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Η επικαιρότητα  επικεντρώνεται κυρίως στις εξελίξεις των πολεμικών συγκρούσεων και την κρισιμότητα των περιστάσεων σε διεθνές επίπεδο, παραμερίζοντας  κρίσιμα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, όπως είναι οι νομοθετικές εξελίξεις για καίρια ζητήματα  που αφορούν την ποιότητα ζωής των πολιτών,  η ακρίβεια σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα  που εξουθενώνει τα εισοδήματα τους, οι ακραίες εκδηλώσεις εγκληματικότητας, οι παραμένουσες συνέπειες των έντονων καιρικών φαινομένων και βεβαίως η διαρκής κοινωνική απειλή της διακίνησης και χρήσης των ναρκωτικών ουσιών.

Το ζήτημα των ναρκωτικών ουσιών δεν σταματά να απασχολεί το γενικότερο ενδιαφέρον, με  τις κατά καιρούς  ανακοινώσεις, για κατασχέσεις ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών και σχετικών εξοπλισμών που ανευρίσκονται, καθώς και συλλήψεις προσώπων τα οποία φέρονται ως κάτοχοι και διακινητές.

Οι ανακοινώσεις δια αυτές τις συλλήψεις καθώς και οι κατασχέσεις των υλικών από τις διωκτικές αρχές, δείχνουν ότι το όλο φαινόμενο εξακολουθεί να βρίσκεται σε έξαρση παρά την μονοπώληση του γενικότερου ενδιαφέροντος από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή  και τις γενικότερες συνέπειες του.

Οικογένειες που στα μέλη τους συμπεριλαμβάνονται χρήστες–ασθενείς εξακολουθούν να ανεβαίνουν σιωπηρά το δικό τους «Γολγοθά», καθώς αναζητούν με αγωνία τις δομές  απεξάρτησης, που θα μπορούσαν  να τους βοηθήσουν.

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους, είναι ότι η διάδοση των ναρκωτικών εξακολουθεί να αποτελεί κοινωνική απειλή, ανεξάρτητα από τις συνέπειες της  εμπόλεμης κατάστασης στην Μέση Ανατολή  που μονοπωλεί την επικαιρότητα.

Η πρόληψη αποτελεί προφανώς την πιο ασφαλή μέθοδο για τον περιορισμό του απειλητικού κοινωνικού φαινομένου.

Η ενημέρωση σε επίπεδο οικογένειας, σχολείου και κοινωνικών φορέων, αποτελεί την ασφαλέστερη πρόληψη, η οποία επιβάλλεται να συστηματοποιηθεί και να αποτελέσει βασικό μέλημα εκπαίδευσης των νέων, ανεξάρτητα από τις συντρέχουσες καταστάσεις.

Όπως συμβαίνει με όλους τους πάσχοντες από διάφορες ασθένειες, οι οποίοι διακατέχονται από την αγωνία της επαρκούς περίθαλψης τους, οι χρήστες των ναρκωτικών ουσιών είναι πρώτα από όλα ασθενείς και έχουν ανάγκη θεραπείας.

Αυτή η αναγκαιότητα έχει αναδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν και προβάλλει κάθε μέρα και επιτακτικότερα.

Οι αρχές, οι παράγοντες του τόπου και οι φορείς, οφείλουν να συντονίσουν ουσιαστικά τις δράσεις τους και να κινητοποιηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Όσο και αν το Υγειονομικό Σύστημα συμπιέζεται λόγω  της οικονομικής κρίσης που μειώνει δραματικά τα εισοδήματα των πολιτών και αναμένεται να επιδεινωθεί περαιτέρω, με τις συνέπειες της εμπόλεμης κατάστασης,  οι Δομές Υγείας εξακολουθούν να υφίστανται και να αποδίδουν, χάρις στην μέχρι αυτοθυσίας προσφορά των λειτουργών τους.

Εις ότι αφορά όμως την πρόληψη και αποτροπή στη χρήση ναρκωτικών και την απεξάρτηση από αυτά, παραμένουν εμφανείς εκκρεμότητες, οι οποίες θα αναδειχθούν περισσότερο όταν λήξει η εμπόλεμη κατάσταση και επανέλθει η κανονικότητα στις κοινωνίες που επηρεάζονται από αυτήν.

Μέχρι τότε επιβάλλεται να προωθηθεί το αναγκαίο νομοθετικό και οργανωτικό έργο, ώστε να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα και να εξαλειφθεί το απειλητικό κοινωνικό φαινόμενο της ανεξέλεγκτης διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών ουσιών.