“Τσάμηδες” ανάρτησαν πανό στα σύνορα για την “Τσαμουριά”…

Επί αλβανικού εδάφους, στα ελληνοαλβανικά σύνορα του Μαυροματίου Σαγιάδας, οι “Τσάμηδες”, και συγκεκριμένα μέλη της πρωτοεμφανιζόμενης  Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης “Çamiko Roots”, ανήρτησαν πανό με το ανιστόρητο σύνθημα «Δικαιοσύνη για την Τσαμουριά» .

Κατά τα λοιπά, στις 28 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στην Τζάρα Μουρσίου Αγίων Σαράντα η φιέστα του Κόμματος “PDIU” των “Τσάμηδων” και του Συλλόγου “Çamëria”, συμμετείχε και ο δήμος Κονίσπολης, για την 81η επέτειο της δήθεν γενοκτονίας τους από τους Έλληνες.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος του Κόμματος των Τσάμηδων PDIU Σπετίμ Ιντρίζι επανέλαβε τις εθνικιστικές κραυγές κατά της Ελλάδας, από την οποία ζήτησε να αναγνωρίσει τη “γενοκτονία” των “Τσάμηδων” και να καταργήσει το εμπόλεμο.   

Ζήτησε να αναγορευθεί το ανύπαρκτο  “Τσάμικο” σε εθνικό θέμα της Αλβανίας και υπερασπίστηκε τους Κοσοβάρους, προβάλλοντας την ανιστόρητη ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας!

Συγκεντρώθηκαν στο μνημείο, που κατασκευάστηκε με χρήματα του “Τσάμικου” λόμπι της Αμερικής, αλλά και το αλβανικού κράτους, λίγα άτομα και σ’ ένα παράταιρο εθνικιστικό παραλήρημα, άφησαν λουλούδια στους “σφαγιασθέντες”, όπως παραδόξως υποστηρίζουν, από τους Έλληνες, τους οποίους αριθμούν σε 2900.  

Ένα μνημείο, βασισμένο πάνω σε ψέματα, δεν μπορεί να δημιουργήσει ιστορικό τετελεσμένο. Πότε, πού και από ποιον σφαγιάστηκαν, όπως διατείνονται, «Τσάμηδες»;

Αντίθετα τα εγκλήματα των ίδιων στη Θεσπρωτία κατά την περίοδο της Κατοχής, αλλά και νωρίτερα,  αποτελούν ακόμη ανοιχτές πληγές. Και οι ηγέτες τους στην Αλβανία πρέπει να καταλάβουν ότι με απροκάλυπτα εξτρεμιστικές ενέργειες δεν κερδίζουν τίποτε επί της ουσίας, πέρα από κάποιες ψήφους.

Το μόνο, δηλαδή, που καταφέρνουν είναι να ενισχύονται στο εσωτερικό κομματικό παιχνίδι της Αλβανίας… Κάτι που φαίνεται ότι τους ενδιαφέρει…

Η  “γενοκτονία” τους, για την οποία οι “Τσάμηδες” προσέφυγαν και στο Δικαστήριο της Χάγης, όπου δεν αξιολογήθηκε καν η υπόθεση, είναι μεταγενέστερη “ανακάλυψη”, κυρίως μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει, ομόφωνη απόφαση της Αλβανικής Βουλής, σύμφωνα με την οποία η 27η Ιουνίου χαρακτηρίστηκε ως «ημέρα Γενοκτονίας των Τσάμηδων».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Οι «Τσάμηδες» συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς κατακτητές. Τον Ιούλιο του 1942,  υπό την καθοδήγηση του J. Dino, γαμπρού του τότε Αλβανού πρωθυπουργού S. Verlatsi, οι Τσάμηδες συγκρότησαν την K.S.I.L.I.A. («Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως») με 14 τάγματα, έχοντας ως κύριο στόχο τους την εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή της Θεσπρωτίας, Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών το 1943, οι «Τσάμηδες» πέρασαν στο στρατόπεδο των Γερμανών.

Οργανώθηκε ένα ειδικό στρατιωτικό τμήμα των «Τσάμηδων» με γερμανικές στολές. Στη εφημερίδα των Τιράνων «Bashkimi i Kombit»  (14.3.1944) δημοσιεύθηκαν οι κοινές ενέργειες των «Τσάμηδων» με τους Ναζί το Φεβρουάριο του 1944, που είχαν ως τραγικό αποτέλεσμα την πυρπόληση 25.000 σπιτιών και τη δημιουργία 100.000 προσφύγων.

Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, οι «Τσάμηδες» συναισθανόμενοι τις συνέπειες από την συμπεριφορά τους στη διάρκεια της Κατοχής, αναζήτησαν  προστασία στην Αλβανία. Εγκατέλειψαν την  Ελλάδα, ενώ με βάση  τα στοιχεία της απογραφής της 7/4/1951, είχαν παραμείνει  στην Ελλάδα  123 «Τσάμηδες». 

Κατηγορήθηκαν για αξιόποινες πράξεις και για συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων των Ιωαννίνων, εξέδωσε μέχρι το 1948, χίλιες επτακόσιες  και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των «Τσάμηδων», με ποινή για πολλούς εξ’ αυτών το θάνατο.  Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η  απαλλοτρίωση και διανομή των περιουσιών των «Τσάμηδων».

Το “Τσάμικο” αποτελεί παράμετρο του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού. Μόνιμη θέση της Ελλάδας στις αλβανικές αξιώσεις είναι ότι «θέμα Τσαμουριάς” δεν υφίσταται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ελληνική πλευρά δεν οφείλει να είναι σε εγρήγορση και να δίνει τις κατάλληλες απαντήσεις, όταν χρειάζεται.

Τα ιστορικά πράγματα είναι απλά, όταν προσεγγίζονται αχρωμάτιστα, απροκατάληπτα, αναλλοίωτα, με καθαρή ενόραση και λογική.

Διαφορετικά αναπτύσσονται  καταστάσεις, που δεν είναι κανονικές, αλλά  κατασκευασμένες,  και πυροδοτούν αδικαιολόγητες εντάσεις και οριοθετούν παθογενείς εξελίξεις, με το φοβερό κίνδυνο κάποιοι να πιστέψουν τις αναλήθειες, χωρίς επαρκείς λόγους.  

π. Ηλίας Μάκος