Καλπασμός έξω, ανησυχία μέσα για την φέτα

Τη στιγμή που κτηνοτρόφοι, τυροκομεία και κοινή γνώμη περιμένουν με κομμένη την ανάσα το τελικό πόρισμα του ΥΠΑΑΤ για τη γνωστή υπό διερεύνηση υπόθεση νοθείας, η φέτα «καλπάζει» στις διεθνείς αγορές, καταρρίπτοντας τα ρεκόρ, ισχυροποιώντας το θετικό αγροδιατροφικό ισοζύγιο της χώρας και δημιουργώντας προϋποθέσεις υγιούς ανταγωνισμού και βιώσιμων τιμών στους παραγωγούς.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, που έχουν επεξεργαστεί ο ΣΕΒΓΑΠ (Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων) και η Ένωση Ελληνικών Τυροκομείων, το 2020 οι εξαγωγές φέτας έφτασαν τους 80.843 τόνους από 73.459 τόνους το 2019, σημειώνοντας αύξηση 10%.
Όπως αναφέρουν, μάλιστα, επιχειρηματίες του κλάδου, η τάση που αποτυπώνεται στους πρώτους μήνες του 2021 δείχνει ότι η φετινή χρονιά ενδέχεται να φέρει νέο ρεκόρ εξαγόμενων ποσοτήτων.
Την ώρα, όμως, που οι όγκοι των εξαγωγών αυξάνονται ταχύτατα, η αξία τους δεν φαίνεται να ακολουθεί στους ίδιους ρυθμούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σύγκριση με το 2017, η αύξηση στις εξαχθείσες ποσότητες είναι 36% (80.843 τόνοι το 2020 έναντι 59.414 το 2017), ενώ η αύξηση στην αξία τους 25,5% (432 εκατ. ευρώ το 2020 έναντι 344,2 εκατ. ευρώ το 2017). Αυτό μαρτυρά μια μείωση της μέσης τιμής εξαγωγής, η οποία το 2020 διαμορφώθηκε σε 5,23 ευρώ/ κιλό έναντι 5,80 ευρώ/κιλό τρία χρόνια πριν (2017).
Από τα διαθέσιμα στοιχεία γίνεται επίσης φανερό ότι, πλέον, πάνω από το 60% της εθνικής παραγωγής διοχετεύεται στο εξωτερικό (61,6% το 2019 και 63,5% το 2020), με τη Γερμανία να αποτελεί με διαφορά τον πλέον δημοφιλή προορισμό, απορροφώντας σχεδόν το 1/3 των εξαγωγών φέτας (26.091 τόνοι το 2019), ακολουθούμενη από το Ηνωμένο Βασίλειο (10.692 τόνοι) και την Ιταλία (9.050 τόνοι). Αυτό, όπως αναφέρουν πηγές του ΣΕΒΓΑΠ, σημαίνει ότι η προσοχή των εγχώριων ελεγκτικών αρχών πρέπει να είναι σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό στραμμένη στο εξωτερικό.
Όπως δηλώνει, μάλιστα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου, Χρήστος Αποστολόπουλος, «δεν είναι δυνατόν τα εμπορικά τμήματα όλων των πρεσβειών μας να μην ασχολούνται συστηματικά με την καταπολέμηση οποιωνδήποτε εταιρειών εμπορεύονται και διακινούν απομιμήσεις φέτας, επικοινωνώντας τα ως ‘‘ισοδύναμα’’ προϊόντα, εξαπατώντας με τον τρόπο αυτόν τους καταναλωτές. Δεν είναι δυνατόν να ανταγωνίζονται οι ελληνικές εταιρείες μεταξύ τους για μία θέση στα ράφια ξένων αλυσίδων εξωτερικού, κατεβάζοντας την τιμή στο επίπεδο του κόστους, αλλά και, όχι σπάνια, κάτω από αυτό».